LIXA

æ, m. Vivandier . Usus : Impedimenta subsequi ju it, et calones, lixasque, et invalidos senes. LŎCĀTĬO, ōnis, f. Arrangement ; location , loyer . Epith. Scelerat a, falsa, in an is. Usus : Porticus, quæ ex loc at i one reficiebatur. Postularunt, ut induceretur locatio. LŎCO, as, avi, atum, are, a. Placer , établir . Adv. Publice. Syn. Repono, colloco. Usus : 1. Locare aliquem in ampli imo dignitatis gradu. Civitatem in fide alicujus locare. Membra suo locata loco. 2. Eloco, curandum do mercede const it uta, conductor i trado, donner à loyer , louer , faire une adjudication . Fundum locavi. Statuam, opus, viam stern end am alicui locare. 2. In mat rim onium colloco. Filiam suam alicui locare, marier . LŎCŬPLES, ĕtis, omn. gen. Riche , opulent . Syn. Dives, copiosus, abundans. )( Egens. Adv. Maxime, parum, quidem, certe, sane. Usus : Locuples dom us, oratio locuples. Cicero locuples testis et auctor. Cf. Dives . LŎCŬPLĒTO, as, avi, atum, are, a. Enrichir . Syn. Dito, divitiis augeo, or no, for tun is augeo, cumulo, for tun is amplifico. Usus : Orationem locupletasti graviorum artium instrumento. Villam picturis, civitatem for tun is locupletasti. Cf. Dito , Dives , Divitiæ . LŎCUS, i, m. Lieu , place . Syn. Status, conditio; pretium, æstimatio, am or, gratia, occasio, temp us, genus. Epith. Opacus, frigid us, amœnus, remotus ab arbitris, opportunus, commodus, saluber. I. Usus : 1. Locus sacer, lieu sacré . Locus vetusta religione incl it us, celeberrimus. 2. Locus solitarius, lieu solitaire . Locus ab omni turba interpellantium vacuus, abditus certe, et ab arbitris liber ac remotus. Loci sece us a strepitu, clamore, turba vacuus. 3. Locus amœnus, lieu agréable . Locus ædificiis frequens, uberrimo agro, miti imo cœlo, clement i bus accolarum in gen i is. 4. Locus munitus, place fortifiée . Locus natura et arte munitus; natura et opere munitus; arc is in modum emunitus. 5. Locus horrid us, lieu sauvage . Locus asper et in cultus; latronum occult at or et recept at or locus; furiarum quoddam castrum; locus sept us dens is sentibus, virgultis obsitus, arduus, iniquus, in una parte præceps. Avius com me at i bus locus; difficilis aditu; loca confragosa, implicata vallium flexibus, et difficilis exit us, tetra, incult a, form i dolos a. As per it as, squalor locorum. 6. Locus spatiosus, endroit spacieux . Locus in amplam camporum planitiem explicatus; locus, ubi se laxant montium sinus, et immensam planitiem aperiunt; loci amplitudo tanta ut subjectos campos term in are oculis haud facile po es. Ex super i ore loco dicere, ex rostris. II. Status, conditio, situation , état . In eum locum res rediit, venit adduct a, reducta est, l’affaire en est venue à ce point . Quo loco res tuæ sunt? Où en sont vos affaires? Pe imo loco res nostræ ac fortunæ sunt. Optimo loco stat res public a, la république est dans une excellente situation . III. Pretium, gratia, position , crédit . Est mag no loco; summum tenet, primum, principem apud Cæsarem locum, il est en grand crédit près de César . IV. Dignitas, dignité . Ascend it in summum civitatis locum. Summum locum tenet, obtinet. Loco motus, deturbatus, deject us est. V. Occasio, temp us, occasion , opportunité . Lenitati locus non est; nihil loci est dubitation i. Locus gratificandi null us est. Priore loco dicere, poster i ore loco causam dicere. VI. Genus, condition , famille . Homo hones to, equestri, summo, clari imo; aut contra ; ignobili, obscuro, infimo loco nat us. VII. Loci Rhetoric i, proprii, communes, sedes ac domicil i a argumentorum, lieux communs . VIII. Locus auctoris vel libri, endroit , pa age . Plat on is hunc locum tangendum non putavi, integrum reliqui. Eum locum fuse per sequitur in suis libris Carneades. LŎCO, A la place de, au lieu de, pour . Syn. Vice. Phras. 1. Loco parent is te colo, je vous respecte com me un père . Parent is mihi numero es; duco, numero, habeo te in parent is loco; locum parent is caritatemque tenes, obtines; pietatem filii tibi præsto. 2. Tuo loco negotium agam, je ferai l’affaire à votre place . Tuis vicibus fungar; vicariam tibi operam præstabo. Tuis cur is, tuo muneri quasi vicarius succedam; sollicitudinem tuam in negotio præstabo; tuam vicem supplebo; tuas partes sum am, suscipiam, agam; tuam vicem hoc in negotio præstabo, vicem implebo; operæ ego tuæ vicariam supponam fidem. 3. Loco parent is filius succe it in consul a tum, le fils fut nommé consul à la place de son père . Filius in parent is locum substitutus est; parent i a filio succes sum est; in demortui parent is locum suffect us, sublectus, subrogatus est filius; parent is for tuna in filium trans i it. Cf. Succedo . LŎCŪTĬO, ōnis, f. Langage , parole . Syn. Sermo. Epith. Emend at a et Latina. Usus : Sermo est oratio remi a, et finitima quotidianæ locution i. LŎGI, ōrum, m. pl. Vaines paroles , sornettes . Syn. Dictum ridiculum, nugæ, fabulæ. LŎGĬCA, æ, Logique . Syn. Dialectic a. Usus : Logica, quam rationem di erendi voco. LŎLĬUM, i, n. Ivraie . Herbæ genus segetibus inimicum. LONGĒ, Loin , à une grande distance . Syn. Procul. )( Prope. Phras. 1. Longe distamus, nous sommes fort éloignés . Magno locorum intervallo disjunct i sum us; locorum long in quit ate nimia disjungimur; in iis loc is sum, quo propter longinquitatem tarde omnia perferuntur; regiones amplæ, et maria inter nos intersunt, interjacent, interject a sunt. 2. Longe remotus es, vous êtes fort éloigné . Devectus es in ultimas marium terrarumque or as; ablegatus eo, unde ad nos nec nomen, nec fama de te accedere po it; iis loc is agis, eas regiones col is, quas natura longe submovit. Usus : 1. Longe, loci: Longe hinc Romam est. Longe a nob is, a domo abes. 2. Temp or is: Diu, loin dans l’avenir, en parl. du temps . Tempus muneris dandi longe abest. 3. Multum, beaucoup , grande ment . Longe faller is opinione. Longe omnes super as. Longe pros pic is; a vitio abes longi ime. Cum superlativo. Longe optimus. 4. Longe rem petere; rei seriem ab ultimis principi is repetere. Cf. Procul . LONGINQUĬTAS, ātis, f. Longueur de temps , longue durée ; grande distance , éloignement . Syn. Diuturnitas; locorum intervallum, distant i a. )( Prop in quit as. Phras. Long in quit as temp or is dolorem minuit, la douleur s’adoucit à la longue . Dolorem moll it, minuit dies; diuturnitas dolorem animi vetustate toll it; mora oblanguescit animi dolor. Usus : 1. Dolor corp or is long in quit ate product us vehement i us torquet. Nihil est, quod long in quit as temp or is non efficiat. 2. Loci. Nihil audio de te ob locorum longinquitatem.