SPONTE

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 42
Spontanément , librement , vol on tai rem ent . Syn. Ultro, suapte natura, suapte, vi sua, sua voluntate, suo indicio. Phras. 1. Sponte venit, il est venu de son plein gré . Sua sponte, nullius coactu, hortatu, invitatu, impulsu venit; ultro se mihi obtulit; voluntarius adfuit; sciens prudensque voluntate adfuit. 2. Lapis sua sponte deorsum cad it, par sa propre vertu la pierre tom be sur la terre . Suapte natura, vi sua, innata vi, suopte nutu ac pondere, nullius adminiculo in terram fertur. Usus : Sua sponte quo impellimus incl in at. Si sponte ac voluntate nollet, vi extrudetur. Cf. Lib enter .
Readham'da tam maddeyi gor →