SPES

ēi, f. Espérance . Syn. Boni exspectatio, fiducia, firm amentum, cupid it as. )( Timor. Epith. Abject a, bona, cert a, explorata, exigua, fallax, firm a, incerta, inf in it a, nova, perennis, per tenuis. Phras. 1. Litteræ tuæ mihi spem magnam faciunt, votre lettre me donne beaucoup d’espoir . Spem magnam afferunt, offerunt, faciunt, ostendunt, ostent ant; ingentem mihi spem præbent, sub ministrant, dant, proponunt, injiciunt; in spem recuperandæ liber tat is cert is sim am me vocant, inducunt; in spem meliorem me impellunt, ad spem me erigunt, rapiunt; spem mihi affirmant, inferunt; cert i or is me spei implent, quam quant am fides promi i, aut ratio ex fiducia rerum subjicere solet; tuæ litteræ augent, alunt, erigunt, confirm ant spem me am; spei me bonæ plenum faciunt; spe ingenti me complent; fiduciam accendunt; securo me animo e e jubent. 2. Spem nov am concipio, je conçois de nouvelles espérances . In spem ing red i or; in spem venio; spes animum sub it; spes animum cep it; in spem adducor; spes nova affulget; inject a mihi nova spes est; spem non ex incerto concipio. 3. Spem magnam habeo rem ex sententia ce uram, j’ai bon espoir que l’affaire se terminer a sel on mes désirs . Spes est; in magna spe sum; spe cert a tene or; spes ea in me hæret, residet; spei plurimum habeo; plenus bonæ spei sum; animus spe ist a calet; spes ampla despondetur; spes ea me tenet; spe et animo confido; spem habeo maxim am, rem ex sententia ce uram. 4. Hæc una mihi spes super est, il ne me reste plus que cet espoir . Eam unam spem video; hac una spe nit or; hæc una spes sustentat, alit, consolatur; ex una spe ill a pendet animus; in ea re una omnis fortunæ pono subsidia; res una mihi magnæ fiduciæ est; in una re spem omnem pono, repo no, colloco; spes omnes sit as in ea re habeo; in ea re una spes me as omnes defi go, constituo, quod alias nunquam grat iæ e e locum ullum vide am. Hanc unam spem sequor; in ea re una spes omnes reposit as habeo; una in re salutis auxilium pono, spemque pro posit am habeo secund is simi event us. 5. Parva res erat quæ hominem in spem tam insanam impulit, c’était un rien qui ava it donné à cet homme cette folle espérance . Parva dictu res erat quæ hominis in consult am fiduciam accend it; quæ solita vanitate spem ejus in flab at; qua homo in consult us ad van am fiduciam efferebatur; quæ ill i tantum spei fecerat; parva dictu res erat et in qua nihil ad eam spem agnosceres, qua ille inflatus her edit at i spe et animo in cuba bat; levi ima impulsus causa, spe tamen devorabat hereditatem totam; cum causæ nihil e et cur in partem her edit at is is veniret, spem tamen ejus veluti in manibus se habere existimabat. 6. Sinister ille event us spes omnium magnopere debilitat, cet accident a beaucoup amoindri l’espérance générale . Remoratur, inf ring it, labefactat; sinistro illo eventu spes omnium magnopere extenuatur, plane evanescit, magnopere concidit, pene inveterascit; spes prope omnis incisa, præcis a est; spes prope ad irritum cad it. 7. Hominis import uni furor nob is spem omnem prope ademit, les fureurs de cet homme cruel nous ont enlevé presque tout notre espoir . Spem prope omnem nob is eripuit, abstulit, sustulit fund it us; de spe optima nos dejecit, depulit, deturbavit; a spe animos omnium avert it; spem probe omnem incidit, abrupit. 8. Spem omnem per did i mus, nous avons perdu tout espoir . De spe decidimus; spem omnem abjecimus; spem omnem deposuimus. Spes tot a nos deseruit, destituit, defecit; nob is disce it; spem omnem amisimus. 9. Spes nos fefellit, nos espérances ont été déçues . For tuna spes nostras destituit; spe frustrati sum us; irritos spei abire nos nece e est; ingenti spe destituimur; spe laps i sum us; a spe deject i, repulsi sum us; spes nos nostra fefellit, frustrata est, elusit. 10. Nulla spes super est, il ne nous reste plus d’espoir . Nullus jam spei locus est; spes nulla jam relinquitur; quæ porro spes reliqua e e potest? spe omni carendum est; spe prope omni orbati sum us; des per at a spes est, incisa, abrupt a. Usus : Certa se spes ostendit. Subito ad nov am spem exarsi. In eam spem devolutus sum. Vana spe inflatur. Spem red in teg rare. Spem omnium multum vic it, superavit. Neutro incl in at a spe, l’espérance n’étant perdue ni d’un côté ni de l’autre . SPHÆRA, æ, f. Sphère , globe , boule . Syn. Globus. Usus : Habent suam sphæram errantes stellæ, les étoiles fixes ont leur sphère à part . In sphæra maxim i orbes medii inter se dividuntur, dans une sphère les grands cercles se coupent par le milieu . SPĪCA, æ, f. Extrémité de la tige de blé , épi . Epith. Uberes et crebræ. Usus : Seges spic is crebris et uberibus. SPĪCĬLĔGĬUM, ĭi, n. Glanage . Syn. Collectio spicarum. SPĪCŬLUM, i, n. Dard , aiguillon ; trait , fer . Syn. Telum, sagitta. Usus : Cra us spiculis prope scrutatus est Alpes, Cra us fouilla, pour ains i dire, les Alpes avec des fers de lances . SPĪNA, æ, f. Épine . Epith. Valida. Usus : 1. Spinas vellere. 2. Subtil is ratio, quæstio acuta, ambages, subtil ités, détours dans un discours . Spinæ dialecticæ. SPĪNŌSUS, a, um, Épineux ; difficile , plein de difficultés , captieux . Syn. Durus, asper. Phras. Aggredienda tibi est spinosa ill a dialectic a, il vous faut affronter cette dialect i que ent or tillée, héri ée de difficultés . Tortuosum illud dis put and i genus tibi omnino complectendum est; compeller is vel invitus in an gust i as ill as et dumeta dialecticorum; vellendæ tibi erunt dialecticæ di erenti spinæ. Illæ argumentorum con torsi ones, breves illæ et acutæ conclusiunculæ negotium tibi nunc faces sent. Usus : Spinosum et subtile dis put and i genus. Spinosa et exilis oratio. SPĪRA, æ, f. Spirale , nœuds , anneaux , replis . Usus : Anguis se in spiram colligit. SPĪRĀBĬLIS, e, gen. com. Qu’on peut respirer , respirable . Syn. Flabilis, animal is. Usus : Hæc spirabilis animal is que natura cui nomen est aer, cet élément respirable et vivifiant qu’on appelle l’air . SPĪRĀTĬO, ōnis, f. Respiration . Usus : Animal i a spiratione æris sustentantur. SPĪRĬTŬS, ūs, m. Souffle , haleine ; vent . Syn. Vapor puris sim us sanguinis; spiratio, vita; aer. Epith. An gust i or, cœlestior, cœlest is, communis, con tamin at us, divinus, extremus, inf in it us, liber, minimus, tranquillus, regius, jucundus, vilis, vital is, tri bun it i us. Usus : 1. Spiritus per omnes arterias funditur. Vita corpore et spiritu continetur. 2. Respiratio, spiratio, an he lit us, air aspiré , souffle , respiration . Nullum unquam tranquil lum et otiosum spiritum dux i, je n’ai pas respiré une seule fois tranquillement . Con tamin at us spiritus. Animæ interclusio et angustiæ spiritus. Long is sima est complexio verborum quæ volvi uno spiritu potest, tout d’une haleine , tout d’un trait . Aer spiritu duct us. Legiones uno spiritu difflare. 3. Vita, souffle vital , vie . Patriæ spiritum reddere, spiritum alicui eripere et auferre. 4. Aer, air ( qui nous environne ). Potestne tibi hujus cœli spiritus e e jucundus? 5. Transl. Elatio animi, tumor, fast us, inflatio, présomption , arrogance , fierté , orgueil . Res gestæ nescio quos spiritus ei at tule runt. E rebus gest is magnos spiritus sumere. Gestientes et ferociter exsultantes hominis spiritus comprimere, contund ere, rabattre la fierté, l’audace . Cf. Fastus , Superb i a . Spiritus Sanctus, Le Saint Esprit . Phras. Immensus ille ac sempiternus spiritus, cujus afflatu atque numine omnia sustinentur et conservantur; cujus numine humanæ mentes divinis sensibus afficiuntur; qui animis nostris cœlest is grat iæ rorem in still at; cœlestium munerum largitor. Spiritus; interior is vitæ auctor ac parens atque, ut ita dicam, anima animæ; sanctitatis omnis fons et origo. SPĪRO, as, avi, atum, are, n. Respirer , vivre . Syn. Spiritum duco, animam duco, vivo, anhelitum duco. Phras. Ægre spirat, il respire difficile ment . Interclusus spiritus arcte meat; animam ægre ducit; fatigatos an he lit us trahit; an gust i or ill i est spiritus. Vis morbi animam com prim it; spirandi difficult ate labor at. Usus : Mens Plat on is adhuc in ejus script is spirare videtur. Non modo sine cur a quiescere, sed ne spirare quidem sine metu po um. SPISSĒ, Lentement , à grand’ peine . Syn. Ægre, diff i culter, vix.