OBSCURUS
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 33
a, um, Obscur , sombre ; inconnu , secret . Syn. Habens obscuritatem, tenebricosus, spi us, cæcus, tortuosus, in vol utus, latens, opertus, a natura in vol utus. )( Apertus, illustris. Phras. 1. Homo obscurus et ignotus, homme obscur , inconnu . Homo re nulla nobilis; cujus fama in obscuro; ex cœno, nescio quo et tenebris extract us. Cf. Humilis , Ignobilis . 2. Liber est nim is obscurus, ce livre est peu intelligible . Multa sunt in hoc libro tenebris circumfusa; abstrusa multa, et cra is occult at a tenebris; longi ime ab imperitorum intelligent i a sensuque disjunct a; materia, argumentum libri non satis puerili ingenio æqua; nihil ibi in medio positum, nihil non abstrusum et reconditum. 3. Obscurus orator est, orateur obscur , que l’on ne comprend pas . Orator qui ita loquitur, ut non intelligatur; cujus milles imam partem vix in tell i gas; qui in tenebris, quam luce causam suam versari mal it; qui compre i one rerum totam obcæcat orationem; cujus sermo oraculis similior, quam oration i; qui ænigmata loquitur; cujus oration i Œdipo conject ore opus sit. Usus : Multa erant obscura, ambigua, involuta; exp lan at i ones inter pre tum e ent adhibendæ. Homo obscuris natalibus. OBSĔCRĀTĬO, ōnis, f. Prières instantes , supplications . Syn. Preces, deprecatio, obtestatio. Epith. Gravis, humilis, superb a. Usus : Obsecratione uti. Obsecrationem repudiare. OBSĔCRO, as, avi, atum, are, a. Prier avec instances , supplier , conjurer . Syn. Rogo, oro, obtest or. Adv. Amanti ime, magnopere, vere. Usus : Ille pro salute mea populum obsecravit. Obsecro te per fratris mortui cinerem, per nomen prop in quit at is. Cf. Rogo . OBSĔCUNDO, as, avi, atum, are, n. Se prêter à , se conformer à , obéir , seconder . Usus : Cui cives a enserint, hostes obedierint, vent i obsecundarint. Cf. Obedio , Pareo . OBSĒPĬO, ĭs, seps i, septum, ire, a. Clore d’une enceinte , fermer , intercepter le pa age . Syn. Sepio, intercludo. Usus : Vias ad honores alicui obsepire, fermer à qqn l’accès aux dignités . Cf. Munio . OBSĔQUĬŌSUS, a, um, Plein de complaisance , de déférence , obséquieux . Syn. Qui facile obsequitur. Cf. Officiosus . OBSĔQUĬUM, ĭi, n. Complaisance , déférence , sou mi ion , docilité . Syn. Indulgent i a, officium. Epith. Molestum. Usus : Obsequio suo mitigare hominem. Multa in homines obsequia. Animus ab indulgent i a et obsequio corp or is disced at. Obsequium amicos, veritas odium par it. Cf. Officium . OBSĔQUOR, ĕris, sĕcūtus sum, sequi, d. Se conformer aux désirs de qqn , avoir pour lui de la déférence ; céder à une chose , s’y lai er aller . Syn. Morem gero, morigeror, gratificor, indulgeo. )( Repugno. Phras. 1. Obsequi genio suo, suivre ses penchants , s’abandonner au plaisir . Morem gerere animo suo; servire cupid it at i bus; curare genium; indulgere genio. 2. Homini improbo per omnia obsequitur, il fait toutes les volontés de ce méchant homme . Totum se dat homini; nut us ejus omnes observat, intuetur; ad nutum hominis imp rob is simi se convert it; nutu ejus regitur; ex ejus nutu et arbitrio suspens as habet omnes vitæ suæ rationes. Usus : Tempest at i navigantes obsequuntur. De ea re tibi obsequor. Consuetudine lib enter obsequor. Cf. Indulgeo , Gratificor . 1. OBSĔRO, as, avi, atum, are, a. Fermer au verrou , verrouiller . Syn. Sera imposita occludo. Usus : Ædes, aures obseratæ. Cf. Claudo . 2. OBSĔRO, is, sēvi, sĭtum, ere, a. Semer , ensemencer . Sero, consero. Usus : Terra frugibus obserebatur. Loca virgultis, tenebris obsita, lieux couverts de bro us sail les, remplis de ténèbres .
Readham'da tam maddeyi gor →