AUTUMN US

i, m. Automne . Phras. Tempus senescent i æstat i adjunctum; autumn ale æquinoctium instat; æstat is non multum super est; æstas in exitu est; æstas præcipitat, l’automne arrive . AUTŬMO, as, avi, atum, are, n. Prétendre , soutenir , décider . Syn. Opinor, censeo, puto. Usus : Ecquid autumas? AUXĬLĬĀRĬUS, a, um, et AUXĬLĬĀRIS, e, gen. com. Auxiliaire . Phras. Milites auxiliar i i, soldats auxiliaires . Auxiliares cop iæ; advent it iæ cop iæ; auxilia; conduct it iæ cohortes; subsidiarius miles; milites in societatem armorum a umpti, qui socia arm a junxere; qui subsidio sunt legion i bus. Usus : Miles, cohors auxiliar i a. AUXĬLĬOR, aris, at us sum, ari, d. Aider , porter secours . Syn. Juvo, adjuvo, opitulor; opem auxiliumque fero, auxilio sum, succurro; subsidio eo, vel venio, præsto sum, subvenio, adsum, præsidium fero; adjumento, subsidio, præsidio sum. Suffragor, subsidio proficiscor. Usus : Auxiliar i cuipiam. Cf. Auxilium , Faveo , Opera , Opitulor . AUXĬLĬUM, ii, n. Aide , secours . Syn. Subsidium, præsidium, adjumentum, opis, adminiculum. Epith. Adventitium, barbarum, bonum, certum, divinum, fideli imum et gravi imum, et maximum, firmum, magnum, et varium, mediocre, multum, nefarium, novum, novi imum, præsens, summum, verum, voluntarium. Phras. 1. Tu mihi auxilium tulisti, vous m’avez porté secours . Tu primus afflicto, et jacent i consul a rem fidem dexter am que attulisti; te patrono us us sum diligente; tuo auxilio evasi. Tu summo semper studio mihi præsto fuisti. In te velut arcem rerum mearum habu i; tu labentem, ac prope cadentem fulciebas. Te pro per fugio utebar, postquam amicorum consilia et auxilia mihi occidere. Tu ad pericula mea pro puls and a concurristi; me as ruin as tua virtute sustinuisti. Egregiam mihi operam navasti; labentem excepisti; for tun is, fide fulcivisti. Amicum pendentem corruere non es pa us. Patrocinium rerum mearum suscepisti. Tui auxilii umbra tectus; sub umbra tua latens, auxilium reperi. Tu adjutor meus, tu monitor, confect or que negotiorum meorum. Tu studium tuum saluti meæ dicast i unice, tu ope tua me defend ist i. Te ego auctorem salutis, defensoremque habeo. In te opis mihi erat tantum, quantum vix omnium studia conferre in me poterant; adminiculo hoc uno erect us sum; eodem innixus principe stet i. Tuo patrocinio nitebar unice, tuo præsidio sus tent a bar. 2. Auxilii nihil super est, tout le monde m’abandonne . Omnia mihi præsidia amicorum, omnia auxilia civium, perfugia, jura, consilia occiderunt. Emortuum est mihi ad eam rem auxilium. Nihil mihi in quoquam opis est, nihil auxilii. Omnia mihi undique auxilia detract a sunt. Nullus est auxilio locus. 3. Auxilio venire, venir au secours . Subsidio ire, proficisci; subsidium parare, comp a rare; ade e auxilio, suppetias ferre, adferre; suppetias advenire; adjutorem se profiter i ad rem; ad subsidium venire, suppetias venire. 4. Auxilia mittere, envoyer des troupes auxiliaires . Subsidiarias cohortes, subsidium mittere; submittere auxilia, subsidia, copias auxilio; sub mini str are auxilia. Usus : Auxilium ab aliquo petere, implorer le secours de quelqu’un . Implorare, eff lag it are. Auxilium ferre, adjungere. Auxilio e e, aider . Cf. Adjumentum , Faveo , Affect us, a, um . ĂVĀRĒ, Avi dement . Syn. Avide, parce, restricte. Usus : Avare crude liter que agere. ĂVĀRĬTĬA, æ, f. Avarice . Syn. Sordes, avid it as, cupid it as. )( Liberal it as. Epith. Ardens, cæca, fœda, hians atque imminens, import una, incredibilis, nimia, par, senilis, summa. Usus : Omnium bona spe atque avaritia dev or are. Homo avi do ingenio, inf in it a rerum cupid it ate, ardent i avaritia. Avaritia est alienorum appetitio injuriosa. Nullum officium tam sanctum, tam solemne, quod non violet avaritia et comminuat. Cf. Cupid it as . ĂVĀRUS, a, um, Avare . Syn. Alieni appetens, sui nimium tenax, adstrictus, parcus, avid us, sordid us, qui omnia in pecunia ponit. )( Liberal is, munificus, effusus. Phras. Cra us Romanorum a var is sim us putatur, Cra us est regardé com me le plus cupide des Romains . Avaritiæ nomine male audiebat, suspect us erat. Avaritiæ crimen Cra o maxime objicitur, exprobratur. Cra us avaritiæ infamia flag rabat, graviter labor a bat. Cra o avaritiæ nota inuritur. Exagitatur, ut in a var it i am pronior; ad a var it i am proclivior; divitiarum plus æquo, jus to appetent i or; immoderate sitiens; supra modum cupid us; cupid i or, quam satis est; in divitiarum cupid it ate nimius. Auri sit i ent is sim us putatur Cra us. In cum bere ad opes; opibus in hi are unus maxime existimatur; avaritiæ labe infect us; pro pens us ad a var it i am, siquis alter. In re quærend a; in opibus conger end is; in divitiis col lig end is, com par and is, contra hend is plus operæ posui e, colloca e, quam æquum sit, creditur. Cra i avaritia ad summum perve ni e: eo e e progre a dicitur, quo maxime potuit. Cra us homo erat summa avaritia, inf in it a rerum cupid it ate; avaritia erat ardent i, inhiante ac imminente; homo erat avid i in genii. Cra o null us adversus immodicas cupid i tates steterat terminus; nulla res Cra i a var it i am morabatur; avaras et in sat i a biles manus ad omnia porrigebat; avaritia inf in it a aliorum bona devorabat, inexplebili auri cupid it ate labor a bat. Multi multa avare faciebant; in aviditatem proni erant; avidiores aliquando ad rem erant; sed Cra us unus omnium a var it i am, cupiditatemque super a bat. Nullum erat officium tam sanctum ac solemne, quod Cra i avaritia non violarit. Usus : Homo avarus et furax. Cf. Avidus , Sordid us . Ave Maria recit are, Réciter la salutation angélique . Salutationem Angelic am ad Dei parentem Virginem pronuntiare, iterare. Voce Gabriel is Archangel i Virgineam Matrem salutare. ĀVĔHO, is, vex i, vectum, ere, a. Emmener . Usus : Puerum a patria avehit, il emmène l’esclave hors de sa patrie . ĀVELLO, is, vulsi, vulsum, ere, a. Arracher de . Syn. Abstraho, aufero, abjungo, distraho, detraho. Usus : Avellere filium de matris complexu. Avulsus a me is, ab amicis summo cum dolore. Cf. Decerpo . ĂVĒNA, æ, f. Avoine . Usus : Si avenam in segete uspiam videris. ĂVĔO, es, ere, a. Désirer ardemment . Syn. Cupio; avid it as rei me tenet. Adv. Prorsus, valde. Usus : Valde aveo scire, quid agas. Cf. Cupio , Desidero . ĀVERRUNCO, as, avi, atum, are, a. Détourner (une calamité) . Syn. Prohibeo, aver to. Usus : Dii omen aver run cent. Cf. Averto . ĀVERSOR, aris, at us sum, ari, d. Se détourner (avec répugnance) . Syn. Refugio, abhorreo, recuso, me alio aver to. Usus : Ad quæstionem repent in am hærere, aversari, rubere. Preces, mores, sermonem aversari; defugere aditum, sermonem. Cf. Alieno , Alienatio , Abhorreo , Adversor . ĀVERSOR, ōris, m. Qui détourne , distrait à son profit . Usus : Aversor pecuniæ publicæ. ĀVERSUS, a, um, Qui a le dos tourné . Syn. Qui terga dat. )( Adversus. Usus : Averso corpore vulneratus, ble é par derrière . Milites a prælio avers i, ad prædam conversi. Eo nuntio nihil a pro pos i to a versus. Aversi Dii a salute populi Romani. Homo a litter is; sermo a vero a versus, abhorrens. Cf. Alienus . ĀVERTO, is, vert i, versum, ere, a. Détourner . Syn. Arceo, removeo, abduco, prohibeo, propello. )( Converto. Adv. Manifeste, parumper, repente. Phras. 1. Avertit animum a pristinis studiis, il a détourné son esprit de ces anciennes études . Abduxit amimum, mentem, cogitationem a pristinis studiis; deduxit a consilio pristino mentem ac studium et alio traduxit, transtulit. 2. Avertit perniciem civium, éloigner un malheur pour ses concitoyens . Ille suo consilio hostium furorem a pernicie civium repulit; cladem a cervicibus depulit; pestem ac exitium propulsavit. Usus : 1. Conatus improborum a republic a, hostes ab urbe, pestem a cervicibus avertere. 2. Verto, attirer . Omnium oculos in se avert it. Alio avertere flumen. Aufero, détourner à son profit , dérober . Pecuniam public am, hæreditatem, prædam in suos us us avertere. 4. Sejungo, segrego, se détacher . Se ab amicitia alicujus avertere. ĂVĬA, æ, f. Aïeule , grand’mère . Syn. Parent is mater. ĂVĬĀRĬUM, ii, n. Volière . Syn. Locus ubi aves dom i nutriuntur. ĂVĬDĒ, Avi dement . Syn. Cupide. Usus : Avide exspecto tuas litter as. Avide litter as Græcas arripui, quasi diuturnam sitim explere cupiens. ĂVĬDĬTAS, ātis, f. Avidité . Syn. Cupid it as, desiderium. Epith. Inf in it a, in exhaust a. Usus : 1. Inf in it a me gloriæ cupid it as tenet. Est in me summa avid it as; summa cupid it ate, aviditate gloriæ rapior. 2. Avaritia, cupid ité , avarice . Mendicitas avid it at i conjunct a in alien as fortunes imminet. Cf. Avaritia , Avidus . ĂVĬDUS, a, um, Avide . Syn. Valde appetens, cupid us. Usus : Appetentes gloriæ, præter cæteras gentes, atque avid i laud is fuere Romani. 2. Avarus, cupide , avare . Valde avid us in pecuniis locupletum est; auri argent i que studio supra, quam dici potest tenetur; nemo minus illo a pecuniæ cupid it ate abest; auri hominem cupid it as ingens tenet; est in eo summa auri avid it as; ad divitias in flamm at us aviditate rapitur. Cf. Avarus , Cupio . ĂVIS, is, f. Oiseau . Epith. Adversa, interpres et satelles Jovis, postrema, excels a, internuntia Jovis, minor, alba. Usus : Aves aliæ alites; aliæ oscines. Avium quædam ad imitandum humanæ vocis sonum sunt dociles. Aves libero fruuntur cælo. Quasi avem alb am bene sentientem civem intuemur. ĂVĪTUS, a, um, Proven ant de l’aïeul ou des aïeux . Usus : Paterna et avita po e io. Patria et avita Philosophorum sect a. ĀVĬUM, ii, n. et sæpius ĀVĬA, ōrum, n. pl. Lieux déserts . Usus : Avium dulcedo ducit ad avium. ĀVĬUS, a, um, Désert ; imp rat i cable . Usus : Nocturn is et avi is itineribus profectus. Silvæ, valles aviæ. ĀVŎCĀTĬO, ōnis, f. Diversion . Differ. Avocatio a molest i a cog it and a; revocatio ad con temp land as vol up tates. ĀVŎCO, as, avi, atum, are, a. Détourner , éloigner , distraire . Syn. Abstraho, abduco, arceo, removeo, traduco. )( Voco, adduco. Adv. Sap i enter. Usus : Ab ea re me non commodum ullum abstrahet, non met us a vocab it, non somnus retard a bit. Aliquem a content i one, a discord is, a vitiis avocare. Cf. Abduco , Averto . ĀVŎLO, as, avi, atum, are, n. S’envoler ; se retirer rap i dement , s’enfuir . Syn. Fugio, fluo, evanesco. Usus : Experiar ut hinc avolem, je chercherai à m’enfuir d’ici . Fluit corp or is voluptas et prona avolat, le plaisir s’envole et bientôt s’évanouit . ĂVUNCŬLUS, i, m. Oncle maternel . Syn. Matris frater. Epith. Divinus ac singular is, magnus. ĂVUS, i, m. Aïeul , grand-père . Syn. Patris, aut matris pater. Epith. Diserti imus, nobilis, sapient is sim us.