MORS

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 32
mort is, f. Mort . Syn. Inter it us, occasus, fatum, letum, exit us, disce us, supremus alicujus dies, exce us e vita, di olutio naturæ. Epith. Acerba, atrocior, beata, bellica, peregrin a, bona, cert a, communis, consent ane a vitæ, crudelis, miserabilis, div in i or, dubia, extrema, fatal is, fœda, gloriosa, for tun at a, fraterna, matura, honest a, indign a, immatura, levior, media, melior, miser a, nefaria, paterna, perniciosa, propinqua, repent in a, teterrima, stabilis, subita, turpis, voluntaria, vulgar is. Usus : Mortem alicui minitari, menacer de mort . Mortem alicui afferre, offerre, morte afficere, mulct are, donner la mort . Ad mortem mittere, dare aliquem, envoyer à la mort . Mortem sib i accelerare, mortem sib i consciscere, se suicider . Mortem oppetere, obire, cum vita commutare, morte deleri, mourir . Cf. Morior . MORSŬS, ūs, m. Action de mordre, morsure . Epith. Acer, immanis, viper in us, ulcer at us. Usus : Acer mors us dolor is. (Mortale peccatum, Vulg. ) Péché mortel . Crimen mortiferum, letiferum, capitale; letalis nox a, letalis noxæ piaculum, pestifera animi macula. Cf. Pecco . MORTĀLIS, e, gen. com. Mortel , sujet à la mort . Syn. Morti obnoxius, di olubilis. )( Immortal is. Usus : Mens soluta et liber a, segregata ab omni concretione mortal i. Pro mortal i cond it i one vitæ immortalitatem est is consecuti. Sciebam me genui e mortalem. Cf. Homo . MORTĀLĬTAS, ātis, f. Mortal ité . Syn. Mortal is vitæ conditio, naturæ communis frag i litas. Usus : Omne, quod ortum est, mortal it as con sequitur. Multa ill i supra mortalitatem sunt at tri but a. MORTĀRĬUM, ĭi, n. Mortier . Usus : Contund ere in mortario. MORTĬFER, ĕra, ĕrum, Mortel , qui cause la mort . Syn. Pestifer, perniciosus, letalis, mortem afferens. )( Salutaris. Usus : Morbus, plaga, vuln us mortiferum. Mortĭfĭcātĭo, ōnis, f. Mortification . Corp or is afflictatio, as per it as vitæ voluntaria. Mortĭfĭco, as, are, Mortifier . Corpori ægre facio, acriter mihi impero; arcte et contente me habeo; noxias frango cupid i tates; duriter ac in clem enter me tracto; genium defraudo. Cf. Domo , Edomo , Disciplina . MORTŬUS, a, um, Mort , décédé , défunt . Syn. Morte deletus, consumpt us; fato perfunctus; sensu ac vita carens. Adv. Brevi, in test a to, omnino, proxime, repent i no, acer be. Usus : A mortuis excitare. Infra mortuos am and are. MŌRES, rum, m. pl. Mœurs , caractère . Phras. 1. Est optimis moribus a doles cens, ce jeune homme a un caractère excellent, des mœurs irréprochables . Moribus est gratis simis et human is simis; natura sanctis et religiosis; modest is, et ad capienda præcepta moll i or i bus; summa facilitate et comitate; mir a facilitate et jucunditate naturæ. Mitis in genii juvenis est, moribus placid is, liberal i bus, summa suavitate temper at is vel cond it is; ingenu i, placid i et comiter facilis multa document a sunt; singular i est morum elegant i a; cult is simis est moribus et omni human it ate per pol it is. 2. Moribus est malis, il a des mœurs dépravées . Pravis est moribus et protervis; bar bar is et immanibus; corrupt is et perditis; violento est ingenio, et in dom i to; summa est in genii as per it ate; homo est effuse petulans, nequam et improbus; protervus, petulans, ignavus; homo semi is, homme sans valeur, qui ne vaut pas deux sous . 3. Ad mores suos cito rediit, il est vite revenu à ses mauvaises habitudes . Cito rediit ad ingenium; recepit se ad ingenium suum; in eamdem vitam revolutus est; ad pristinam vitæ consuetudinem revert it, se retulit, revocavit. 4. Mores deficiunt, les bonnes mœurs s’en vont, la corruption s’accroît . Desident mores, labuntur; ire cœperunt præcipites; disciplina morum paulatim fluere ac inclinari cœpit. Cf. Disciplina . Usus : Aliquem in suos mores form are, former quelqu’un à son image .
Readham'da tam maddeyi gor →