COMMONSTRO

as, avi, atum, are, a. Montrer , indiquer . Syn. Indico, ostendo. Usus : Viam common str are, digitum ad fontes intend ere. Cf. Ostendo . COMMŎRĀTĬO, ōnis, f. Séjour prolongé ; retard . Syn. Mora. Epith. Diuturnior, urban a. Usus : Illa villæ amænit as diuturnioris comm oration is est, non divers or i i. Cf. Mora . COMMŎROR, aris, at us sum, ari, d. Demeurer , séjourner . Syn. Maneo, subs is to, cons is to. Usus : 1. Diem unum, triduum apud te comm or a bor diutius. Versare rem eamdem, hærere et commorari in eadem sententia. 2. Moror, arrêter , retarder . Commorari aliquem. Cf. Moror . COMMŌTĬO, ōnis, f. Commotion , mouvement , secou e imprimée . Syn. Motio, motus, perturbatio. Epith. Suaves, contrariæ, vitiosæ. Usus : Temper anti a moderatrix omnium commotionum. Cf. Motio . COMMŌTĬUNCŬLA, æ, f. Petit mouvement (de fièvre) . Syn. Febricula. Usus : Tuis commotiunculis valde afficior. COMMŌTUS, a, um, Ému , emporté , troublé . Syn. Perturb at us, affect us. Usus : Homo commot i or paulo stoma char i primum cœpit. Libidine aut ira commot us. COMMŎVĔO, es, mōvi, mōtum, ere, a. Mettre en mouvement , déplacer ; émouvoir , exciter . Syn. Moveo, per turbo, afficio, excito, concito, commuto, invito. Adv. Acerrime sens us, ali quantum, facilius conquest i one, graviter, gravius rebus, incredibiliter, leviter, maxime auctoritate, maxime, voce magnopere, mediocriter, non mini me, parumper mentes, prorsus recte ac meri to, sane, sane quam, similiter atque, tantulum, temere se alicunde, valde, valde commend at i one, vehementer amorem multitudinis, vehementer animum, vehementer litter is, vehementer or at i one, vehementer miseria. Usus : 1. Ea re tumultum maximum ac tantum non bellum, odium certe, iram, invidiam, suspiciones commovit, excitavit. Miser i is alien is, et querelis facile animo commove or. Ea res bilem ali is, ali is misericord i am commovit; certe multorum studia, exspectationem magnam concitavit. 2. Locum muto, proficiscor, changer de lieu , partir . Ne te inde commove as. Cf. Moveo , Causa . COMMŪNĬCĀTĬO, ōnis, f. Communauté , conversation . Epith. Suavi ima sermon is, summa cum aliquo, inter mi a. Usus : Suavi ima mihi tecum est sermon is, utilitatum, studio rum communicatio, societas et conjunctio. Cf. Societas . COMMŪNĬCO, as, avi, atum, are, a. et n. Comm uniquer , avoir des rapports avec . Syn. Confero, credo, refero, participo. Adv. Audacter, cum aliquo, benigni ime furta cum, coram; inter se, una familiari ime. Phras. 1. Consilia tua mecum communica, concertez-vous avec moi . Confer mecum tua consilia; participem me consiliorum tuorum facito, consilia tua ad me defer; me expertem consiliorum tuorum amicum habe fidi imum. Fac me certiorem de consiliis tuis; fac, ut te rebus consiliisque tuis cognoscam, in tell i gam, imaginem rerum tuarum, cogitationumque tuarum ostende aliquam; quis animus, quis sens us sit, quæ tua consilia, me edoce. 2. Prædam tecum communicabo, je part ager a i avec vous la dépouille . Prædæ mecum part i ceps eris; partem capies prædæ; communis erit inter nos præda; non mihi mag is, quam tibi; non minus tibi, ac mihi; tibi pariter, ac mihi; æque utriusque nostrum hæc præda erit. Utemur communi jure, æquo jure, par i pot estate hostium spoliis; juris tibi tantum, quantum ipsi mihi, erit in prædam; prædam mecum communem habebis; in partem te spoliorum vocabo, ut periculi ita prædæ nob is communio erit; in communionem prædæ venias; in commune confer am, quidquid est prædæ; promiscuus nob is erit prædæ us us. Cf. Part i ceps , Participo . Usus : 1. Multa familiari ime inter se com muni care. Utinam mihi homo sit, quicum omnia mea communicem. 2. Part i or, impertior, divi do, prendre sa part de , s’a ocier à . Cum amicis res adversas, commoda, gloriam, honores, laudem, pericula communicas. Cf. Communis , Communio . COMMŪNĬO, ōnis, f. Communauté , a ociation . Syn. Comm unit as, consociatio. Usus : Litter arum, vocum, conjugiorum, legum, juris, sanguinis com muni one junguntur homines. Ego for tunas me as in communionem temporum tuorum contuli. Cf. Comm unit as , Societas . Commūnio Sacra, Sainte communion , réception du Corps de N.-S. J.-C. Phras. 1. Sacram communionem dare, donner la sainte Communion . Cœleste convivium populo præbere; divina dape pascere; cœleste epulum impertire; mensæ div inæ convivam aliquem adhibere; reficere cœlest i epulo; sacrosancto Christ i Corpore pascere; ad mensæ div inæ communionem admittere. 2. Sacram communionem accipere, recevoir la sainte Communion . Sacrosancto Christ i Corpore, divi no epulo vesci, pasci; epulo cœlest i accumbere; cœlest i dape refici; cœlest i pane sese pascere et communire; cœlest i mensæ accumbere; cœlestibus epulis refici; Christ i Corpus suscipere; ad divina mysteria accedere; cœlest is agni epulis, divi no pane recreari; cœlest is epuli sacræ mensæ convivam e e. Cf. Eucharistia . 3. Communio general is. Communion générale . Cœtus populi ad cœleste epulum celebrandum. Divinum epulum frequent i populo divisum. Convent us populi ad participandum sacrosanctum Christ i Corpus. Sacrum convivium frequent i populo datum. COMMŪNĬO, is, īvi, ītum, ire, a. Fortifier . Syn. Munio. Usus : Jus parum communitum. Auctoritas aulæ comm unit a. Cf. Munio . COMMŪNĬTĬO, ōnis, f. Action de fortifier . Usus : Aditus ad causam, et communitio, faciliter l’accès d’une cause et la fortifier . COMMŪNIS, e, gen. com. Commun , qui appartient à plusieurs . Syn. Conjunct us. Phras. 1. Amicorum omnia sunt communia, entre amis, tout est commun . Omnia sunt amicis cum nece ariis suis con soc i at a; sortem suam cum amicorum felicitate miscent. Honorum ac commodo rum communio quædam inter amicos est; ut vitæ, ita fortunæ quædam comm unit as, societas, consociatio est; amici omnia comm uniter po ident. 2. Commune hoc vitium est, ce défaut est général . Hoc vitium omnium animos occupat ac tenet; lati ime patet hoc vitium; in omnium animos irrepsit, ubique gentium viget, regnat, dominatur; nusquam non est hoc vitium; infect i sunt omnes hoc vitio, et irretiti; orbem terrarum est complexum hoc vitium; pauci sunt hoc vitio intact i, hujus vitii expertes; a paucis abest hoc vitium; in plerorumque mortalium animis insedit, ac inveteravit hoc vitium; quem mihi dabitis hujus vitii con tag i one non aspersum? 3. Commune hoc malum erit omnibus, ce mal sera commun à to us (to us auront à en souffrir) . Omnibus hoc impendet malum, omnibus minatur; miserrime cum omnibus atque in feliciter agetur; expers malorum nemo erit; vexabit omnes eadem cal am it as; par i omnes calami tate prementur; omnes manet, omnibus imminet ea cal am it as; communis, eadem, par, cons i mil is erit omnium for tuna. Miser i is his nemo vacabit; urgebit omnes pertinax malum; vis ea malorum, ac tempest as communis erit omnium. Nemo non communi hoc incendio deflagrabit. 4. Communia sunt et vulgar i a, quæ affers, tout ce que vous dites est vulgaire et banal . Omnia posit a sunt ante oculos; collocata in usu quotidiano; in congre i one hominum, atque in foro decant at a; ist a posit a sunt ante pedes; sit a ante oculos; in medio sit a, obsoleta; de medio sumpta; audit a, pervulgata, per celeb rata et contrita sermon i bus, quæ affers; pervagata res est, in propatulo posit a, quam affers. Usus : Erat hoc studium commune tot i Græciæ. Scelera tibi cum illo communia sunt. Dolorem et laudem tecum mihi communem e e volui. Cf. Part i ceps . 2. Vulgar is contritus, pervulgatus, de medio sumptus, late patens, ordinaire , vulgaire , banal . Communis vita et vulgar is hominum consuetudo. Communis omnium sens us, pervagata opinio. Præcepta communia et contrita. De communibus et pervulgatis rebus loqui. Cf. Consuetudo communis , Opinio communis . COMMŪNE, is, n. Corps de nation , commune , état . Syn. Res public a, univ ers it as, collegium. Usus : Commune Siciliæ, vexatum est atrociter. Ex nostro a liquid in commune contulimus. COMMŪNĬTAS, ātis, f. Communauté , rapport commun ; sociabilité . Syn. Communio, societas. Epith. Apta naturæ, civil is, human a, immanis, magna, natural is. Usus : Quæ nob is cum is to glad i a tore condition is comm unit as e e potest? Homines ad societatem communitatemque humanæ vitæ nascuntur. Natura ad civilem communitatem conjunct i ac consociati sum us. A comm unit ate disjunct i videbimur. COMMŪNĬTER, En commun , ensemble . Syn. Pro miscue. )( Proprie, separatim. Usus : Res cum ali is comm uniter gestæ; comm uniter alias tibi Arpinates commend avi, nunc peculiariter Caium. A liquid cum alio comm uniter po idere. Comm uniter inter nos consul emus, nous nous protégerons mutuellement . Cf. Simul . (Comm uniter hoc fit, vulgare est ), cel a se fait communément . Latine: Plerumque fit, contingit fere. Cf. Fere . COMMURMŬROR, aris, at us sum, ari, d. Murmurer ensemble , sour dement . Usus : Nescio, quid secum com murmur at us est. COMMŪTĀBĬLIS, e, gen. com. Change ant , sujet au change ment . Syn. Mutabilis, in const ans. Usus : A entator is animus varius, commutabilis, multiplex. Cf. Varius . COMMŪTĀTĬO, ōnis, f. Mutation , change ment ; révolution . Syn. Mutatio, conversio, vici itudo. Epith. Misera, varia. Com mut at i ones annuæ, aptæ ad maturitatem frugum, et ad temperationem, civiles. Usus : Brevi tempore magna fit morum voluntatumque commutatio. COMMŪTO, as, avi, atum, are, a. Changer . Syn. Muto, converto, commutationem affero. Usus : Maline hoc nihil est, si Religionem pecunia, jura omnia cum quæstu, leve compendium fraude maxima commutent? Vitam morte commutavit. Commutavit se animo. Fabulam, sent ent i am, ordinem commutare. Cf. Muto . CŎMO, is, comps i, comptum, ere, a. Arranger , disposer (les cheveux) . * Syn. Orno, compo no. Usus : Mulieres dum comuntur, ann us est. Cf. Orno . CŌMŒDĬA, æ, f. Comédie . Syn. Fabula, comicorum ars. Epith. Antiqua, vet us. Usus : Quo genere jocandi elegant i, urbano, ingenioso, face to Plautus et antiqua comœdia referta est. CŌMŒDUS, i, m. Comédien . Usus : Sæpe comœdum in tragœdiis placere vidimus. COMPACTĬO, ōnis, f. A emblage , liaison . Syn. Coagmentatio. Usus : Compact i one membrorum valid a.