VERBUM
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 45
i, n. Mot , terme , parole , expre ion ; au pluriel : Discours , langage , opinion , etc. Syn. Nomen, vox, vocabulum. Epith. Ardens, considerati imum, durum, in so lens et humile, elegans, grave, immutatum, inflexum, in us it a tum, novatum, translatum, nefarium, odiosum, plenum human it at is, priscum, solemne, suspiciosum, usitatum ac tritum. Verba grand i a, ampli ima, gravia, sonant i a, spendida, dura, aspera, insolent i a, prisca, in quin at a, abject a, odiosa, intolerabilia, inept a, rigid a, obsoleta, non apert a, longe petit a, scabra. Phras. 1. Multi verb a studiose curant, rem et sent ent i am non ita, bien des gens cho is is sent avec un so in scrupuleux les mots qu’ils emploient, sans s’inquiéter autant . Multi tot i sunt in aucupio verborum, et litter arum tendiculis, rem et sent ent i am negligunt. Aliqui sunt magni verborum architect i, rebus interea inopes et jejuni. Multi vocabulorum opifices agunt egregios rerum in qui sit ores non item. Multi verborum magnificent i a delectantur in magna sententia rum jejunitate. 2. Verborum pomp a sine rerum pondere in an is et ridicula est, une expre ion pompeuse, mais vide de sens, est vaine et ridicule . Verborum volubil it as sine rerum pondere in an is est et irridenda. Oratio, nisi subest res, inanem habet quamdam elocutionem et pene puerilem. Oratio, si res non subest, aut nulla sit nece e est, aut omnium irrisione ludatur. Composite et apte sine sent ent i is dicere, insania est. 3. Rerum copia verborum copiam gignit, l’abondance des choses produit l’abondance des paroles . Ipsæ res verb a rapiunt; verb a provisam rem non invita sequuntur; ex rerum magnitudine splendor quidam et copia in verb is exsistet. 4. (De verbo ad verbum transferre, Vulg. ), traduire mot à mot . Verbum e verbo exprimere; ad verbum de Græcis exprimere; verbum, de verbo exprimere; totidem verb is transferre; verbum pro verbo reddere; verbum verbo reddere; ad verbum transferre. (Ad meum verbum, Vulg. ), sur ma parole, ma foi . Fide mea; me auctore; inter posit a fide mea. 6. Uno verbo, en un mot, bref . Verbo, in summa, ad summam summa ill a sit. Usus : Verbum ex eo elicere, exsculpere non potui, je n’ai pu lui arracher une parole . Non multa verb a faciam. Excidit mihi verbum priscum et obsoletum. Verba perpetuare difficile. Verbo aliquem lace ere, violare, dire des injures à qqn . Ad verborum contumelias descend ere, en venir aux injures . Verba mihi dari non patior, je ne souffre pas qu’on m’en impose . In verb a alicujus jurare. Ad verbum ediscere, apprendre mot à mot, par cœur . Verbi causa, verb i gratia. Verbo promittere, re negare. Uno verbo dicam. Verbo rem transigam. Verba facere in senatu, apud senatum. Idem son at, valet hoc verbum. Subject a verb i notio, signification , sens d’un mot . Verbum in so lens, in us it a tum, novatum, mots nouveaux , néologismes . Verba vulgata, trita, us it at a, mots en usage . Verba prisca, desita, obsoleta, mots anciens dont on ne se sert plus , arch aïsmes . VĒRĒ, Vraiment , justement . Syn. Revera. )( Falso, in a niter, ficte. Usus : Majores nostri ficte et fall a citer, sed vere et sap i enter populares fuere. Vere tecum agam et libere. VĔRĒCUNDĒ, Avec retenue , réserve , pudeur . Syn. Pudenter, timide, dubitanter. )( Impudenter. VĔRĒCUNDĬA, æ, f. Retenue , réserve , modestie . Syn. Pudor, rub or, modest i a, ingenu it as. )( Impudent i a. Epith. Invisa, stulta, virginal is. Usus : Maximum ornamentum amicitiæ toll it, qui ex ea toll it verecund i am. Verecund i a custos virtutum et quidam quasi ornatus vitæ. Solus homo pudor is ac verecund iæ part i ceps. Virginal i verecund i a, timid us, homme timide , d’une pudeur virgin ale . Cf. Pudor . VĔRĒCUNDOR, aris, at us sum, ari, d. Avoir de la retenue , craindre , ne pas oser . Syn. Pudore deterreor, absterreor, imped i or, ingenuo rubore suffundor, erubesco. Usus : Cunctantem et quasi verecundantem inc it are, aiguillonner une réserve trop timide . VĔRĒCUNDUS, a, um, Retenu , réservé , modeste . Syn. Prudens. Phras. Juvenis est admodum verecund us, ce jeune homme est très modeste . Verborum et rerum obscœnitate vitanda ruborem suum et ingenuitatem præstat; pudorem animi et pudic it i am corp or is col it. Pudore sept us, in loquendo mire verecund us; adolescent is modest is simi pudor ad omni obscœnitate longe abhorret; incorrupt is cast is simis que moribus juvenis et virginal i verecund i a prædit us. Cf. Pudicus . Usus : Verecund us est quem pudet impudica loqui. Oratio verecund a, langage modeste . VĔRĔOR, ēris, ītus sum, eri, d. a. et n. Avoir une crainte res pec tue use ; craindre , red outer . Syn. Extimesco, non nihil commove or. Usus : 1. Istam culpam quam vereris ego præstabo. Ab aliquo supplicium vereri. Vereor, ut tibi satisfaciam, je crains de ne pouvoir vous satisfaire . Veritus es ne operam per deres, vous avez craint de perdre votre peine . 2. Observo, révérer , respecter . Is patrem veretur ut Deum. Amici non solum se diligent, sed etiam verebuntur Cf. Timeo .
Readham'da tam maddeyi gor →