PIX

pĭcis, f. * Poix . Epith. Liquid a. PLĀCĀBĬLĬS, e, gen. com. Qu’on apaise facile ment . Syn. Exorabilis. Usus : Placabilem se præbere et æquum. PLĀCĀBĬLĬTAS, ātis, f. Clémence , indulgence . Syn. Clement i a, lenitas, mansuetudo. Usus : Nihil mag no viro dignius placabilitate. PLĀCĀTĒ, Avec cal me , tranquillement . Syn. Sedate, placide, patienter, humaniter, remi e. Usus : Omnia placate et moderate feramus. PLĀCĀTĬO, ōnis, f. Action d’apaiser, de fléchir . Syn. Pax, tranquil litas. Epith. Tanta deorum. Usus : Perturbatio animorum placatione abluatur. Placatione deorum pest is avert end a est. PLĀCĀTUS, a, um, Calme , apaisé , tranquille , doux . Syn. Pacatus, tranquillus, quietus. )( Iratus, turbulent us. Usus : Homo in aliquem mitis et placatus. PLĂCĔO, es, cŭi vel cĭtus sum, cĭtum, ere, n. Plaire , être agréable à qqn . Syn. Non displiceo, satisfacio, arrideo; jucundum est, videtur, probatur, cord i est. )( Displiceo. Adv. Admodum, constanter, egregie, perpetuo, plane, prorsus, recte, valde, vehementer. Phras. Placuere mihi multum quas ad me dedisti litteræ, vos lettres m’ont été fort agréables . Mihi perjucundæ fuere; maximopere oblectarunt; maxime jucundæ acciderunt mihi; vehementer mihi probabantur; mirific am ex litter is tuis voluptatem cep i; plane mei stomach i fuere; ut perfectæ epistolæ speciem adamavi tuas litter as; devorabam epistolam tuam, ita arris it; tam grat a fuit, quam quæ gratis sima; multum te amo, quod ita scrip ser is; non parum vol up tat is præbuere tuæ mihi litteræ. Cf. Gratus . Usus : Scribe quid tibi de ea re place at. Senatui placuit Cæsarem proficisci. Nunquam mihi minus ac her i placui. PLĂCET, cŭit, cĭtum est, cere, imp. Quelqu’un est d’avis , trouve bon , juge à propos ou convenable ; ordonner , décider . Syn. Scitum est. Usus : Non placet Stoicis. De Provinciis ita placitum est, ut Pompeius mitteretur, sur la question des provinces, on décid a qu’on y enverrait Pompée . PLĂCĬDĒ, Douce ment , paisiblement . Syn. Leniter, pacate. Usus : Placide ac sedate dolorem ferre. PLĂCĬDUS, a, um, Doux , cal me , paisible , tranquille . Syn. Pacatus, tranquillus. Usus : Semper in animo sapient is placid is sim am e e pacem, etc. Or at i one placid a, submi a, len i. Ex ira to placidum et mollem aliquem reddere. Cf. Tranquillus . PLĀCO, as, avi, atum, are, a. Apaiser , calmer , adoucir . Syn. Lenio, mitigo, placatum efficio, reconcilio, expio, procuro. )( Ulciscor. Adv. Aliquando. Phras. 1. Placavi hominem facile, j’ai apaisé facile ment cet homme . Iram hominis mollire, animum hominis permulcere per facile fuit. Nullo negotio effectum est, ut ira homini defervesceret; iram hominis facile repre i; nihil labor is erat mollire hominis animum. Cf. Reconcilio . 2. Prima cur a erat placare Deos, le premier so in était de fléchir les dieux . Pacem DEUM cæsa hostia adorare; ea, quæ ad pacem DEUM pertinent, sacris per pet rat is, rite peragere; Divinum Numen sceleribus violatum precibus placare. Cf. Lenio , Gratia . Usus : Animos concord i a placare. Odia improborum, iras judicum placare. 1. PLĀGA, æ, f. Coup , ble ure . Syn. Vulnus. Usus : Plagam alicui imponere, injicere, infligere, facere. Plagam accipere. 2. PLĂGA, æ, f. (sæpius plur.) Filets ou toile pour la cha e ; filet , piége , panneau . Syn. Rete, laquei. Epith. Gravis simæ, majores. Usus : 1. Si ex his laqueis te explicueris, in ill as plagas in cides. Tendere, texere plagas. Conjicere aliquem in suas plagas. 2. Regio, contrée , région , espace . Cœli plagas scrutari, explorer les espaces célestes . PLĂGĬĀRĬUS, ĭi, m. March and ou voleur d’hommes , plagiaire . Syn. Qui liberum hominem, aut etiam servum nesciente domino vend it, emit, avert it. PLĂGĬUM, ĭi, n. Vol d’hommes , plagiat . PLĀNĒ, Nettement , franc he ment ; tout à fait , ent ièrement . Syn. Clare, aperte, perspicue; omnino, prorsus. Usus : Perfecte planeque eruditus. Res penitus perspectæ planeque cognitæ. Cf. Omnino . PLĂNĒTA, æ, f. Astre errant , planète . Syn. Stellæ errantes.