CONF IN GO

is, finxi, fictum, ere, a. Façonner ; feindre , inventer . Syn. Fingo. Adv. Credibiliter, suspiciose facinus. Usus : Conf in gere, comm in i sci rumorem. Conf in gere, conflare crimen, a liquid criminis, accusationem. Cf. Fingo . CONFĪNIS, e, gen. com. Qui confine , contigu . Syn. Vicinus, finitimus. Usus : Est huic confine genus dicendi. Cf. Vicinus . CONFĪNĬUM, ii, n. Voisinage , limite , confins . Syn. Finis, limes; provinciæ extremum. Usus : Convenit in vic in it at i bus et conf in i is, æquum et facilem e e multa de suo jure concedentem. Cf. Limes . CONFIRMĀTĬO, ōnis, f. Confirmation (t. de rhet.) . Syn. Fides. Epith. Gravior. Usus : 1. Confirmatio est, per quam causæ fidem, auctoritatem et firm amentum adjungit oratio. 2. Consolatio, consolation . Non egit confirm at i one virtus tua. 3. Vox Eccl. Confirmation (sacrement) . Cf. Confirmo . CONFIRMĀTOR, ōris, m. Garant , caution . Usus : Confirmator et sequester pecuniæ desideratur.