DRACHMA

æ, f. Drachme, monnaie et poids . Syn. Denarius, unciæ pars octava. Usus : Drachmas dare, petere. DRĂCO, ōnis, m. Dragon , serpent . Epith. Jubatus, lapideus, terribilis, tort us, torvus, tot us. Usus : Pat rim onium complexus, quasi thesaurum draco. DŬBĬĒ, D’une manière douteuse, in cert aine . Usus : Dubie datum pro certo accipere. DŬBĪTANTER, Avec doute , en doutant , en hésitant . Syn. Timide, diff i culter. )( Fidenter. Usus : Verecunde dubitanterque facere a liquid. Spe gloriæ sublata non dubitanter occidam. DŬBĬTĀTĬO, ōnis, f. Doute , hésit at i on . Syn. Hæsitatio, dubium, scrupulus. Epith. Ignota, inf in it a, digna, minor, tenuis sima. Usus : 1. Dubitationem injicere et scrupulum, faire douter , faire naître le doute . Iter meum in dubitationem te adduxit; dubitationem tibi attulit, dedit, reliquit. 2. Dub it at i one æstuare, jactari, douter . Id quidem dubitationem null am habet. In ill a re magna dubitatio est. 3. Dubitationem tollere, di iper, lever les doutes . Dubitationem adimere, eripere; expellere omnem rei dubitationem; dubitation is nihil relinquere. Homo sine dub it at i one deter rimus. Eum judices sine dub it at i one absolvere. Cf. Dubito , Dubium . DUBĬTO, as, avi, atum, are, n. et a. Douter . Addubito, hæreo, ambigo, mihi in dubium venit, dubium mihi est, dubium habeo, animi pendeo, ambiguum habeo, in dubium venio; mihi diffido, timeo. )( Certo scio, confido, persuasus sum. Adv. Diu, multum, sane, plane, recte, valde. Phras. 1. Omnibus prope de rebus dubitat, il doute presque de tout . Nutat plerumque animo; in contra rias sent ent i as ill i distrahitur in deli be ran do animus, affertque ancipitem cog it and i cur am; implicatus fere tenetur, nec firmum cons ilium cape it; suspens us suspicion i bus et dubitation i bus tenetur. Aqua pa im ill i hæret; quid agat, dicat, respond eat, ipse nescit; titubantem, hæsitantem, labantem animo et fluctuantem fere vide as. Confusus animi et in cert us variis voluntatibus impellitur et repellitur; sententiæ in cert us perplexe fere de rebus judicat, omnia in incerto relinquit; non satis in promptu habet, quo se vert at, quid probet, quid rejiciat; non satis const at sib i; in dubio ponit omnia; animum in divers a vers at. 2. Quid agam, dubito, je ne sais que faire . Ancipiti cur a distrahor, jactor, vers or; animi pendeo, in cert us animi sum; pendet animus; huc illuc incl in at animus, fluctuat, jactatur; animus in cert us est. Quid consilii capi am, utram in partem me dem, ignoro. Explicare cons ilium; expedire me ex hac deli be rat i one; exitum meæ cogitation is in venire non po um. Distrahunt me divers a consilia. In utramque partem ita multa succurrunt, ut sit difficilis admodum, mini me expedita, mini me explicata, mini me explorata, mini me cert a, perobscura, haud satis apert a deli be ratio. Anceps valde sum; dubius sum; tene or implicatus; dubitatio me tenet; difficilis mihi deli be ratio est; varie distrahor; dubia cog it at i one distrahor; in ancipiti cur a vers or; nihil explico; explicare nihil queo; expedire me nequeo; valde hæreo; exitum non reperio. Cons ilium capere nescio; cons ilium deest Inops consilii sum; a consilio inops sum. Cons ilium diu frustra quæro; non dispicio; dijudicare nequeo, utram in partem me dem; utrum sit recti us, utrum conducibilius, utrum sit eligendum cons ilium; exploratum, apertum, certum non habeo, utri parti as sent i am; lubric us mihi est ad deliberandum locus; in utramque partem animus incl in at, animus in consilio lab at, nut at, non consist it; nihil habet explorati; explicata, explorata mihi non est consilii ratio; imped it a mihi est consilii ratio; ancipitem gero animum; animo fluctuor; suspens us et in cert us cæca exspectatione pendeo; animo sum suspenso; ancipiti deli be rat i one distrahor; quid consilii capi am, in incerto est; in dubio est animus; in hac causa mihi aqua hæret; in cert us sententiæ sum; animi dubius sum; mihi in incerto relictum est; non satis const at animo; in incerto habeo; in dubio pono; huc atque illuc divers us, fluctuans agitor; inter fugæ pugnæque cons ilium trepido; sententia nondum stare mihi potuit. Usus : Ille nihil tam veritus, quam ne dub it are videretur. In senatum venire non dubitavit. Illud, cave, dubites. Non dubito, quin, etc. Dub it antis formulæ, For mules de doute : Quid ergo est? nondum satis const at, molest iæne plus, an, etc. Age jam, molest iæ plus id afferet, an, etc Quid faciam, aut quo me pac to ger am? Nunquam in major i dub it at i one fui. Tria sunt autem: Arpinum eam, an Romam, an Tusculum? Quid igitur est? Romæ manebo, an Arpinum abeam? Utrum molest iæ plus, an periculi subibo? Molestiæ plus, an dis criminis instet, incertum habeo, hæreo, res mihi in incerto est. DŬBĬUM, ii, n. Doute , hésit at i on . Syn. Dubitatio, difficult as, con trovers i a. Phras. 1. Dubium movit de ea re, il a élevé des doutes sur cette affaire . Dubium fecit; rem in dubium vocavit, revocavit; rem in dubitationem adduxit; dubitationem injecit, attulit; scrupulum injecit; incertam rem effecit; rem in con trovers i am vocavit, adduxit, deduxit. 2. Dubium de re exortum est, des doutes se sont élevés sur cette question . In dubium adduct a res est; res in dubium venit; in con trovers i am, in contentionem venit; res in disceptationem venit; ort a est de re con trovers i a; de ea re con trovers i a exstitit; dubitari cœptum de re; res in dubium, in contentionem vocata, revocata est. 3. Dubium e e de re potest, la chose est douteuse . Res dubitationem habet; in content i one posit a est; in con trovers i a versatur; in disceptationem cad it; res in conjectura posit a est; in dubium, contentionem vocari potest; in disceptationem venire potest; res in discept at i one versatur. 4. Rem in dubio relinquo, je lai e la chose douteuse . Rem in medio relinquo; in opinione relinquo; rem ut in comper tam, et in opinione posit am in medio relinquo; rem ut in incerto posit am, et parum exploratam affirm are mihi religio est. 5. Sine dubio, sans doute, a urément ; sans hésiter , sans balancer . Sine dub it at i one; dub it at i one sublata; nulla inter posit a dub it at i one. 6. Est in ea re magnum dubium, cette chose est tout à fait douteuse . Nihil vid i, quod minus explicari po it; residet ea de re non tenuis scrupulus; o rem odiosam, et inexplicabilem, in qua summa obscuritas! Ea res, cum in consultationem venit, mihi tenebræ sunt, expedire non po um; ea res in diversum me trahit, suspensum me tenet, detinet; in cert us sententiæ sum; animus mihi pendet, dub it at i one æstuat, Cf. Dubito . Usus : Rem in dubium vocare. Dubium facere. Dubium non habere. Res in dubium venit; in dubio est; sine dubio tibi accedam. Cf. Dubitatio , Dubius . DŬBĬUS, a, um, Douteux , incertain . Syn. In cert us, anceps, con trovers us, lubric us, ancipiti cog it at i one distract us. Habens dubitationem. )( Certus. Phras. 1. Dubium est, quis sit bell i event us futurus, on ne peut prévoir quelle sera l’i ue de la guerre . In dubio est; est, cur dubitetur; dubitationem res habet; ambiguum est; in dubio versatur; in ambiguo; in ancipiti positum est; plane non const at, non patet, non liquet; apertum, perspicuum, dilucidum non est; dilucide non patet; div in are non licet; certe conjicere, augurari, affirm are non licet; cert a conjectura non est; exploratum non est, quis sit bell i exit us futurus. Belli exit us suspensum adhuc habet animum; animum exspectatione suspend it; suspensum me tenet, detinet. De bell i eventu potest ambigi. In dubium vocari potest event us bell i; in dubium venire potest exit us bell i. Exitus bell i in dubitationem adduci potest. In utramque partem judicari de bell i exitu potest. Anceps, dubia, ambigua, incerta, difficilis, admodum obscura, quæ obs cur it at is et error is habet plurimum, de bell i eventu divinatio est; de bell i eventu conjectura est non apert a, non simplex, non perspicua; de bell i eventu parum cert a opinio est. Con ecturam de bell i exitu facere cui licet? quo res bell i casura sit, utram in partem incl i natura victoria, nemo dispicit, intel lig it, nov it. Exitum bell i cert a ratio non ostendit, non pro mitt it. Cf. In cert us , Dubito . 2. Dubius est amicus, cet ami est douteux . Dubius, suspensæque ex for tuna fidei amicus; cujus incerta, ambigua, nec explorata satis fides; cui amicitia ex for tuna pendet; cujus fide nit i haud tuto po is; cujus amicitia in casu posit a est; fortunæ amicus, non homini. Usus : In ea re mini me dubia tricatur. Eorum, quæ dubia sunt, rationes; quæ cert a exempla afferentur. Dubium non habeo. DŬCENTI, æ, a. Au nombre de deux cents . DŬCENTĬES, Deux cents fois . Usus : Sestertium amplius ducenties retuli. DŪCO, is, dux i, ductum, ere, a. Conduire . Syn. Deduco, sumo. Adv. Extrinsecus, omnino, publice, recte, bipartito, maxime, nimium, diu. Phras. Duxit uxorem, il a pris femme , il s’est mar ié . Uxorem sib i adjunxit; matrimonio sib i junxit virginem; domesticum fœdus junxit cum virgine. Cf. Mat rim onium . Usus : 1. Viri fortes, qui ordines, exercitum duxere. 2. Adduco, induco, amener à . Ita me tua oratio ad credendum ducit. 3. Judico, censeo, existimo, estimer , penser , juger . Ducere aliquem in hostium numero. Parvi, despicatui ducere; neminem præ se hominem ducere. Human a omnia præ se ducit. 4. Produco, profero, protraho, traho, traîner en longueur . Ducere temp us, ducere bellum. 5. Derivo, conduire . Ducere aquam per fundum alter i us. 6. Concipio, prendre , recevoir . Ducere, trahere, sumere opinionem, suspicionem in aliqua re. 7. Obtineo, obtenir . Similitudinem ex aliquo ducere. Commendationem e scelere ducit. 8. Abeo lat enter, s’en aller . A gradibus, a domo se dux it. 9. Rapio ad supplicium, mener ( en prison , au supplice ). Hominem duci ju it. 10. Nuptiis aliquam mihi adjungo, se marier , épouser . Duxit Terentiam. 11. Se lai er conduire , entraîner . Duci opinione, errore, laude, gloria. 12. Pro miscue, locutions diverses : Nomen a regione dux it. Spiritum et vitam ducere. Initium e re ducere. Vires ducere. Gloriæ, dedecori sib i a liquid ducere.