CON SECTOR

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 15
aris, at us sum, ari, d. Poursuivre ; chercher à imiter . Syn. Quæro, sequor, aucupo, cap to, imitor. Adv. Puer i liter, studiose, studio si i me, vere, verb a vel rem. Usus : 1. Inanem rumorem, omnes falsæ gloriæ umbras; opes, et potent i am consectatur. Alicujus benevolent i am largitione, as sent at i one consectari. Vitiosa, rivulos præ rebus consectantur. Consectari genus dicendi abruptum. 2. Insequor, urgeo, vexo, premo, in sector, poursuivre hostile ment , pour chas ser . Aliquem clamor i bus, conviciis, sibilis, lingua petulant i consectari. Cf. In sector , Sequor . CONSĔCŪTĬO, ōnis, f. Suite , conséquence ; enchaînement , construction (des mots) . Syn. Consequent i a, connexum. Epith. Nece aria. Usus : Consecutiones, et causas rerum perspicere. Ipsa detractio molest iæ, consecutionem affert vol up tat is. Consecutio verborum in conjunct i one servanda. CONSĔNESCO, is, sĕnŭi, escere, n. Vieillir . Syn. Senex fio, ann is et ætate ingravesco, inveterasco. Usus : 1. In mœrore et lacrimis consenuit. 2. Transl. Deficio, imminuor, dépérir , languir . Consenuit jam rumor ille. Consenuit eius gloria, potent i a. Partis illius auctores nullo adversario consenuere. Cf. Senectus , Ætas præceps, Desino. CONSENSĬO, ōnis, f. Complot , ligue ; accord . Syn. Consensus, conjuratio. Epith. Major, major et aptior, maxima, mir a, mirific a senatus, incredibilis totius provinciæ, singular is bonorum omnium, scelerat a, summa. Usus : Vis amicitiæ, voluntatum, studio rum, sententia rum summa consensio. Quorum societas, et sceleratæ consension is, conjuration is , fides erupit. Bonorum omnium consensio. Nec ille consension is globus uni us dis sensi one disjici potuit. Cf. Consensus . CONSENSŬS, ūs, m. Accord , con for mite de sentiment . Syn. Consensio, conspiratio, concentus, convenient i a, cognatio. Epith. Gravis sim us, incredibilis, magnus, major, optimus, præclarus judicum, privatus, public us, singular is, summus, unus omnium, mir us. Phras. Consensu omnium acta res est, la chose s’est faite du con sente ment de tout le monde . Con sensi one omnium, seu omnium judicio; omnium sententia; consentient i bus, appro bant i bus cunctis; nemine prorsus di entiente; nulla cujusquam disc rep ante sententia res gest a est. Consensus omnium in re gerenda fuit idem; omnes omnium sententiæ, voluntates, opiniones, judicia congrue bant. Nemo di ensit, sententia rum varietas nulla fuit. In eamdem omnes sent ent i am convene runt; una fuit, eademque consent i ens vox omnium; in eamdem sent ent i am itum ab omnibus; suffragantibus omnibus; refragante nemine; nemine reclamante, adversante, obsistente, intercedente; lubentibus omnibus; concord i bus animis, studiis suffragiis. Cf. Concord i a . Usus : Omnium consensus naturæ vox est. ( Vulg. Vox populi, vox DEI.) Rerum natura uno consensu juncta est atque continens. Omnium quasi consensus doctrinarum, concentus que. Ordinum consensus divulsus est. CONSENTĀNĔUS, a, um, Con for me à , d’accord avec , convenable . Syn. Conveniens, consent i ens, apt us. )( Di ent ane us, repugnans. Usus : Observa, quid tempori consent a neum, et personæ. Mors vitæ consent ane a; quæ audivi, tuis litter is sunt consent ane a. Triste, et his temp or i bus consent a neum dicendi genus. Cf. Conveniens . CONSENTĬO, is, sensi, sensum, ire, n, nonnunquam a. Consentir . Syn. Idem sentio, cum aliquo facio, sto judicio et opinione alicujus, in eadem sententia sum cum aliquo, conspiro, conjuro. )( Di entio. Adv. Recte, valde, vehementer, undique, incredibiliter, consent i ens voluntas. Phras. 1. Consensit senatus, le sénat donna son as sentiment . Ad consul is sent ent i am suam senatus a dsc rips it; in hanc sent ent i am disce ionem fecit conjunct is prope sent ent i is; in eamdem sent ent i am itum ab omnibus; pedibus in sent ent i am itum est; uno ore, una voce senatus rem approbavit; secutus sent ent i am consul is senatus; sententiæ consul is sub scrips it; senatus a consule stet it, ad cons ilium consul is senatus acce it; consilio huic suffragatus est; senatus ad omnia, quæ consules voluere, descend it; consilio senatus acquievit; vocem consul is senatus a ensu excepit. Cf. Concors . 2. (Consensit tentation i, Vulg. ), il succomba à la tentation . Ce it præsentium voluptatum illecebris; succubuit fœdæ libidinis bland it i is; import unis voluptatum illecebris in præceps act us est; corruptelarum illecebris irretitus, implicatus, depravatus; ab amore virtutis, a continent i a deduct us est; ab imbelli voluptate vinci se pa us est. Usus : 1. Ad rem public am conservandam Dii omnes consentiunt. Consentiunt, se urbem inflammaturos. 2. Congruo, convenio, respondeo, s’accorder avec , se rap porter , être en harmonie . Partes omnes inter se non sine lepore consentiunt. Mens mea cum tua voluntate et sententia semper consensit. Oratio moribus, extrema prim is mire consentiunt. Unum si cognoris, omnes noris, ita inter se congruunt concorditer, ac consentiunt. Cf. Sentire idem , Sententia , Congruo , Convenio , Concordo . CONSĒPĬO, is, seps i, septum, ire, a. Entourer d’une haie , enclore . Syn. Sepio, claudo, munio. Usus : Ager con sept us, ac diligenter munitus. CONSĔQUENS, ent is, omn. gen. Qui suit , suivant , conséquent . Syn. Quod con sequitur, futurus, sequens. Usus : Philosophi imprimis acuti, consequent i a et repugnant i a videntes. Perspicere, quid in quoque consent a neum, quid consequens, quid repugnans. CONSĔQUENTĬA, æ, f. Suite , succe ion . Syn. Consecutio, consectarium, connexum. Epith. Præclara, contraria. Usus : Cursum rerum, even to rum que consequent i am not a runt. CONSĔQŬŎR, eris, sĕcūtus sum, sequi, d. Atteindre , acquérir , obtenir . Syn. Adipiscor, a equor, obtineo, acquiro, sequor. Adv. Ampli ime, brevi, com modius, continuo. Diff i cill i me sacerdotium, diligenter a liquid, facile omnia, honeste, injuste, similiter, confestim, studiose, repente, præclare. Usus : 1. Victor i am, potent i am, dignitatem, gloriam, magi stratum, honorem consequi. 2. A equor, atteindre . Si proper aver is, itinere nos prægre os consequeris. 3. Sequor. Cornelium ætate consecutus est Cato, arriver au même âge . Con sequitur, ut videamus. In eam fabulam magni risus sunt consecuti. 4. Com pre hen do, saisir ( par la pensée ). Non po um omnia ejus fact a memoria consequi, aut verb is complect i. Nullis id verb is consequor. Cf. Acquiro , Obtineo . 1. CONSĔRO, is, sĕrŭi, sertum, ere, a. Joindre , réunir ; rap proc her , mettre aux prises . Syn. Confero, conjungo, confligo. Adv. Leniter manus, quiete manus. Usus : Signa contulit, manum cum hoste conseruit. Manus inter se conserunt sanguine ac genere proximi. 2. CONSĔRO, is, sēvi, sĭtum, ere, Ensemencer . Syn. Sero, semi no. Usus : Agros conserere. CONSERTĒ, Avec enchaînement . Usus : Si omnia antecedent i bus causis fiunt, omnia natural i col lig at i one, conserte contexteque fiunt. CONSERVĀTĬO, ōnis, f. Action de conserver ; observation . Syn. Custodia. Epith. Tuta atque integra salutis. Usus : Fructuum perceptio, et conservatio. Æquit at is, juris conservatio. CONSERVĀTOR, ōris, m. Con ser vat eur , sauveur . Syn. Servator, custos. Usus : Custos, et conservator urb is et patriæ. Cf. Custos . CONSERVĀTRIX, īcis, f. Celle qui conserve . Usus : Omnis natura est conservatrix sui, toute nature veille à sa conservation .
Readham'da tam maddeyi gor →