FUNDA

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 23
æ, f. Fronde . Usus : Balearica fund a. FUNDĀMENTUM, i, n. Fondement , fond at i on . Syn. Solum, sedes, gradus, adit us. )( Perfectio. Usus : Tantum abes a perfect i one magnorum operum, ut ne fundament a quidem jeceris. Sunt hæc fundament a firm is sima pac is et liber tat is, quibus nititur res public a. Fundament a et robur quæstionis, def ens i on is. Aream occupare fundament is. FUNDĬTOR, ōris, m. Frondeur . Usus : Expedita fund i to rum et sagitta rio rum manus. FUNDĬTUS, De fond en comble . Syn. Prorsus. Usus : Fund it us evertere, perdere, tollere fidem, amicitiam, religionem. Cf. Penitus . 1. FUNDO, as, avi, atum, are, a. A eoir soli dement , fonder , bâtir . Syn. Stabilio, constituo; fund amentum jacio, pono, ago. Adv. Accurate, vere, præclare. Usus : Magis labor i bus fundatum imperium, multa virtute stabilita libertas. Illud maxime vestrum fundavit imperium. Status rei publicæ fix us et fund at us. Fundatæ opes, atque optime constitutæ. Fund are ordinem, (Fund a to rem e e, Vulg. ), fonder un ordre religieux . Latine: Condere familiam sacram; auctorem, parentem, conditorem e e sacri alicujus instituti. Cf. Servo , Conservo . 2. FUNDO, is, fūdi, fūsum, ere, a. Répandre , verser ; jeter , lancer . Syn. Emitto, edo. Adv. Æqualiter, late, incondite, lati us, lati ime, numerose, volubiliter orationem. Usus : 1. Quæ te belluam, non hominem ex utero fud it? 2. Profero, cano, enuntio, proférer , émettre . Fundere verb a, versus, vocem. 3. Gigno, produire , mettre au jour . Terra flores, fruges, baccas fund it. 4. Di ipo, dispergo, mettre en fuite . Magnas hostium copias, exercitum fundere. 5. Diffundo, se répandre . Funditur malum lati ime. Vitis funditur in omnes partes.
Readham'da tam maddeyi gor →