RAVIS
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 39
is, acc. ravim, f. Enrouement . Usus : Ad ravim clamore poscere, s’enrouer à demander qqche . RĒ, En réalité . Syn. Exitu. Usus : Non tam verbo quam re et exitu præstare a liquid, accorder qqche non seulement en paroles, mais en fait et en réalité . RĔAPSE, En effet , en réalité . Syn. Reipsa. Usus : Formæ reapse nullæ sunt, speciem tamen exhibent, en réalité ne sont rien, mais présentent une apparence . RĔBELLĀTRIX, īcis, f. Celle qui se révolte . Usus : Ingenio ferocem et rebellatricem provinciam conficere. RĔBELLĬO, ōnis, f. Révolte , rébellion . Syn. Seditio, tumult us. Cf. Seditio . RĔBELLO, as, avi, atum, are, n. Se soul ever , s’in surger de nouveau . Usus : Plures divers is loc is rebel lare cœperunt. Cf. Deficio , Des cisco , Seditio . RĔCALCĬTRO, as, avi, atum, are, n. * Regimber , ruer ; empêcher d’approcher . Syn. Calcitro. RĒCĂLESCO, is, calŭi, escere, n. Se réchauffer , s’échauffer . Syn. Concalesco, refervesco. RĔCANTO, as, avi, atum, are, n. Retirer , rétracter , désavouer . Jacta in aliquem probra recant are. Cf. Revoco . RĔCĒDO, is, ce i, ce um, ere, n. Reculer en arrière , se retirer , rebrou er chem in . Syn. Discedo, abeo, defluo, decedo. Adv. Long i us, ne tantulum quidem, nece ario, paulum. Usus : Ab arm is, officio, causa, a veteri consuetudine recedere. Decedere de fide, defluere ex amicitia, ab officio recedere. Cf. Deficio , Discedo . 1. RĔCENS, Il n’y a pas long temps , récemment , naguère . Syn. Nuper. Usus : Recens nat us. 2. RĔCENS, ent is, omn. gen. Nouveau , jeune , récent . Syn. Novus. )( Antiquus, vet us. Usus : Non ex recent i hominum sermone, sed anna lib us. Aliter inveterata, aliter recent i a. Est res in recent i memoria. Homo e schola, ludo, provincia recens. Recens ab illorum ætate. Cf. Novus . RĔCENSĔO, es, sŭi, sum et sĭtum, sere, a. Parcourir , recenser , reconnaître . Syn. Percen seo, persequor, percurro. Cf. Numero . RĔCENSĬO, ōnis, f. Revue , dénombrement , recense ment . Syn. Census, recognitio. RĔCEPTĀCŬLUM, i, n. Lieu où l’on met qqche , magasin , dépôt ; refuge , asile . Syn. Locus recept at or, perfugium. Usus : Templum illud fuit arx perditorum civium, receptaculum seditiosorum, castellum for ens is latrocinii. Cf. Perfugium . RĔCEPTOR, ōris, m. Qui sert de refuge . Usus : Ille latronum occult at or et receptor locus. RĔCEPTRIX, īcis, f. Celle qui reçoit , qui recèle . Usus : Me an a furtorum receptrix. RĔCEPTUM, i, n. Engagement , prome e . Syn. Promi um. Usus : Ille induxit ut peteret (consul a tum): promi um et receptum inter vert it ad seque transtulit, il le pou a à briguer le consul at; après le lui avoir prom is et fait accepter, il s’en revêtit lui-même . RĔCEPTŬS, ūs, m. Action de se retirer ; retraite , recul ; refuge , asile . Syn. Perfugium, avocatio ex pugna. Usus : Receptui canere, signum dare. Nullum receptum nisi ad te et tuam opem habeo. Tempus jam non erat ad receptum pert in a cis sententiæ, il n’était plus temps de revenir sur un avis obstiné . RĔCESSŬS, ūs, m. Action de se retirer , de s’éloigner . Syn. Digre us. )( Acce us. Usus : 1. Luna acce u et rece u suo mar is acce um rece umque gubernat, la lune en s’appro chant et en se retirant , produit le flux et le reflux de la mer . 2. Latebra, coin , cavité , retraite . Multi in hominum animis, latebræ, multi rece us. 1. RĔCĪDO, is, cīdi, cīsum, ere, a. Couper , ret rancher . Syn. Incido. Usus : Recidere ornament a super flu a. 2. RĔCĬDO, is, cĭdi, cāsum, ere, n. Retomber . Syn. Convertor, cado, redundo, incido. Phras. In eadem scelera recidit, il est retombé dans les mêmes crimes . De integro in eadem flag it i a revolvi, relabi, incidere; iterum in eamdem improbitatem incurrere; in eadem rursus flag it i a se in gur git are. Cf. Peccatum . Usus : Ex lætiti a in luctum; in priorem fortunam recidere. Ea res ad hunc annum recidit. Mala consilia in auctorem recidunt. Huc tandem omnia recidere. Ad nihilum molitio tot a recidit. Cf. Cado , Venio . RĔCĬNO, is, ere, n. et a. Résonner , retentir . Syn. Resono. RĔCĬPĬO, is, cēpi, ceptum, ere, a. Retirer à soi , ramener , reprendre ; reconquérir . Syn. Accipio, recupero. Adv. Brevi, diff i cill i me, tardius. Phras. In gratiam recept us est, il fut gracié . Supplici apud eum grat iæ locus fuit; rest i tutus est in antiquum grat iæ locum; reconciliata inter eos est ex in i mic it i is gratia voluntatesque copulatæ. Cf. Gratia , Reconcilio . Usus : 1. Aliquem in fidem, gratiam, amicitiam recipere. Aliquem splendide, hospitio, ad epulas recipere. 2. Abeo, exeo, redeo, proficiscor, se retirer , s’en aller , quitter . Domum se, in castra, in Italiam e provincia se recipere. Ad mores pristinos, ad ingenium suum, ad meliorem frugem se recipere. Recepit se host is. 3. Colligo, se remettre , revenir à soi , reprendre ses sens . Se a timore; animum e mag no metu recipere. 4. Poll ice or, s’engager à qqche , prendre un engagement . Man data effice quæ recepisti. Scis quid tibi de me receperim. Recipere et confirm are a liquid alicui. Tibi spondeo in meque recipio, je promets et je garantis . RĔCĬPRŎCO, as, avi, atum, are, a. et n. Ramener en arrière ou faire aller et venir . Usus : Quid Euripo in æstu rec i pro can do constant i us, qu’y a-t-il de plus régulier que le flux et reflux de l’Euripe . RĔCĬTĀTĬO, ōnis, f. Lecture à haute voix . Syn. Lectio. Usus : Litter arum recitatio. RĔCĬTĀTOR, ōris, m. Lecteur . Syn. Lector. RĔCĬTO, as, avi, atum, are, a. Lire à haute voix un acte, etc. , donner lecture de . Syn. Percen seo, pronuntio, e memoria red do. Adv. Clarius, denuo, identidem, pal am. Usus : De tabulis public is recit are. Epistolam, scriptum ex ordine recit are. RĔCLĀMĀTĬO, ōnis, f. Cris improbateurs . Syn. Acclamatio. Epith. Præclara, luculent a. RĔCLĀMO, as, avi, atum, are, n. Se récrier contre , protester , réclamer . Syn. Repugno, adversor, contradico. Adv. Forti ime, vehementer. Usus : Tota theatra, omnes una voce reclamarunt, le théâtre entier protest a par ses cris . Cf. Adversor . RĔCLĪNO, as, avi, atum, are, a. Incliner , appuyer , coucher sur . Syn. Reflecto, inclino. RĔCLŪDO, is, si, sum, ere, a. Ouvrir un objet fermé , découvrir . Syn. Aperio. RĔCŌGĬTO, as, avi, atum, are, n. Réfléchir , examiner , repa er dans son esprit . Syn. Meditor, tot a mente repeto, recipio me ad cogitationem reliquam alicujus rei; priorum admoneor; rei præteritæ cogitatio me sub it. Cf. Memini , Cogito . RĔCOGNĬTĬO, ōnis, f. Examen , res souvenir . Syn. Recensio. Usus : Ejus animus nunc in recognitione scelerum versatur. (Recognitio, reconnai ance , vulg. est ); latine: refer endæ grat iæ studium. RĔCOGNOSCO, is, gnōvi, gnĭtum, ere, a. Reconnaître , se rappeler . Syn. Cognosco, considero, recenseo, recolo. Adv. Penitus, per lib enter. Usus : Nihil nov i audietis, vetera solum recognoscetis. Recognosce mecum ill am noctem. Reminiscendo recognosco a liquid. Cf. Considero . RĔCOLLĬGO, is, lēgi, lectum, ere, a. Ra embler , recueillir . Syn. Colligo. Phras. Vix recollegi me, j’ai à peine repris mes sens . Vix animum recepi; vix animum paul is per laxavi; vix animum a mœrore allevavi; ad spem et fiduciam torpentem animum erexi; vix animum languentem revocavi; vix animum sollicitudine exoneravi; vix vitalem calorem recepi; vix rediit animus et sui compos fact us est. Usus : Animum recolligere. Cf. Colligo . RĔCŎLO, is, cŏlŭi, cultum, ere, a. Cultiver de nouveau ; pratiquer , exercer de nouveau . Syn. Recognosco; memoria repeto. Usus : Pristina sua studia recolere, reprendre ses anciennes études . Pueritiæ nostræ artes inter nos recolimus. RĔCONCĬLĬĀTĬO, ōnis, f. Rétabli ement , réconciliation . Syn. Reditus in gratiam. Phras. Reconciliatio grat iæ ejus mihi curæ erit, j’aura i so in de me réconcilier avec lui . Ut ejus mihi voluntas reconcilietur, opera dabo; ut mecum in gratiam rede at; ut in antiquum grat iæ locum me restituat; ut mihi se restituat; ut si quid alienæ opinion is aut parum amicæ voluntatis adversus me susceperit, deponat, abjiciat, dimittat. Cf. Concilio , Usus : Cæsar agit de reconciliatione grat iæ suæ et Pompeii. RĔCONCĬLĬĀOR, ōris, m. Celui qui rétablit . RĔCONCĬLĬO, as, avi, atum, are, a. Ramener , rap proc her , réconcilier . Syn. Placo, in gratiam reduco; in veterem gratiam restituo, distractos in pristinam concord i am reduco; pacem concilio; gratiam inter aliquos compo no; grat iæ reconciliationem efficio. Phras. Reconciliati sum us, nous sommes réconciliés . In grat i am rediimus; odium amore commutavimus; deposit is odiis mutuam benevolent i am suscepimus. In i mic it i as, simul tates, odia deposuimus, abjecimus, dimisimus; omnem veterum injuriarum memoriam, omnem ulciscendi voluntatem ex animo delevimus; odia misimus ac finivimus; dexter as fidemque de integro dedimus. Pulso odio succe it am or pristinus. Orta est inter nos, vetere exstincto odio, mutua benevolent i a. Animorum nostrorum mutua in amore consensio; animorum ac voluntatum similitudo diuturno tandem odio succe it. Cf. Gratia , Amicitia , Concilio . Usus : Hic me meus animus cum Cæsare reducit, reconciliat, restituit in gratiam, c’est ce sentiment qui me ramène aujourd’hui vers César , qui me réunit à lui , et qui lui rend toutes les affections de mon âme . Inimici in gratiam reconciliabuntur. RĔCONCINNO, as, are, a. Rajuster , raccommoder . Syn. Reficio. RĔCONDĬTUS, a, um. Mis à l’écart , éloigné , caché , Syn. Occult us, abditus, abstrusus, retrusus. )( In promptu. Usus : Sepositum et reconditum habere a liquid. Inter i ores et reconditæ litteræ. Homo natura trist is et recon dit us. Natura in specie or is reconditos mores effinxit. RĔCONDO, is, dĭdi, dĭtum, ere, a. Réunir ; éloigner , cacher . Syn. Condo, sepono, abdo, abscondo. Adv. Nimium, penitus. Usus : Gladium in vaginam recondere. Mens visa arripit et recondit, inde memoria oritur. Cf. Abscondo . RĔCŎQUO, is, cox i, coctum, ere, a. Faire recuire . Usus : Nomo me tanquam Pelian recoxerit. RĔCORDĀTĬO, ōnis, f. Souvenir , mémoire . Syn. Memoria. Epith. Acerba, apt a, a idua, non satis explicata, grat a, jucunda, san a, secura, suavis. Usus : Record at i ones fugio, quæ quasi morsu quod am dolorem efficiunt. Repetere animo veteris memoriæ recordationem, rappeler en son esprit le souvenir d’une cir con stance pa ée . Cf. Memoria . RĔCORDOR, aris, at us sum, ari, d. Se souvenir . Syn. Reminiscor, memoria teneo. Adv. Diligent i us, multum, vere. Phras. 1. Sæpe record or præteriti temp or is calamitatem, je me rappelle souvent les calamités du temps pa é . Subit animum persæpe memoria temp or is miserrimi; sæpe in memoriam red it cal am it as temp or is; animum persæpe refero ad præteriti temp or is calami tates; tenet me persæpe memoria temp or is cal amitosis simi; infixa est animo cal am it as temp or is superior is; versatur identidem in animo cal am it as; ex animo nunquam disced it trist is simi temp or is recordatio; tang it persæpe animum memoria funest is simi temp or is. 2. Record or adhuc dictorum, je me souviens encore de vos paroles . Memoria teneo, memoria custodio dicta tua; in memoria mihi sunt, ver santur dicta tua; memoria retineo, quæ dixeras; memoriam eorum habeo, teneo, servo, conservo, quæ tu mecum; resedit in animo memoria dictorum; animo teneo ac memoria, quæ tu ad me; script a sunt in animo meo quæ tu mecum olim; persæpe in mentem venit eorum, quæ tu olim mecum; sæpe redeo in memoriam eorum quæ ex te audivi. Cf. Memoria . Usus : Record or tua consilia, tuorum consiliorum, de tuis consiliis. Re ips a admonitus record or et reminiscor. Cf. Memoria . RĔCRĔO, as, avi, atum, are, a. Remettre en bon état , rétablir ; p. se ranimer . Syn. Reficio, relaxo, relevo; restituo, colligo. Adv. Nece ario, ocius, paululum. Phras. 1. Lib enter me a magnis cur is recreo, je me repose vol on tiers de mes travaux import ants . Trist it i am et severitatem ludo aliquo relaxo et mitigo; a content i one studio rum animos curasque laxo; ex diuturna perturb at i one suavitate amicorum me recreo; vires ami as revoco; cur am animi quiete aliqua remit to; me confirmo, relevo; requietem aliquam corpori et animo indulgeo; ad aliquam animi remi ionem descendo; cum amicis me oblecto; varias a molest i is aberrationes ac velut diverticula quædam quæro; inter labores jam exhaustos et mox exhauriendos intervallum aliquod interjicio; ab a iduis contention i bus studio rum animum remit to. 2. Pratorum ac nemorum aspect us mirifice me recreat, la vue des prairies et des bois me déla e merveilleuse ment . Pratorum ac nemorum aspect us animum mirifice reficit; a molest i is abducit; mirific a voluptate animum per fund it; liquid is sima voluptate animum complet; mirifice oculos animumque tenet, oblectat; pratorum aspectu suavi ime aberrat animus a molest i is curisque; suavi imam animi voluptatem capio. 3. Recrea te parumper, récréez-vous un peu . A cæteris vol up tat i bus desert us, jucundo otio sustenta te paululum et recrea; da te jucunditati paululum; ad aliquam animi remi ionem descende; habeat aberrationem quamdam a negotiis animus; animum liberal i otio viresque revoca, ad ferendos novos de integro labores; relax a animum et abduct a content i one studio rum; da laxamenti a liquid contention i studio rum; la um pondere curarum animum ludo refice et instaura; excedant animo curæ paul is per, ut acriore deinceps impetu ad inter mi a revert are. Cf. Delecto , Oblecto . Usus : Recreat me et reficit aspect us vester; afflictum erigere, perditum recreare. Litter is tuis sustentor et recreor. Cum animus se collegit et e mœrore se recreavit. E morbo recreari et con vales cere. Cf. Relaxo . RĔCRESCO, is, crēvi, crētum, ere, n. Repou er , croître de nouveau . Syn. Rursum cresco. RĔCRŪDESCO, is, dŭi, escere, n. Redevenir saignant ; aggraver , empirer . Usus : Illa quæ consanui e videbantur, rec rudes cunt.
Readham'da tam maddeyi gor →