MENTUM

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 30
i, n. Menton . Pars subject a ori. Epith. Paulo attrit i us. Usus : Mentum in dicendo intorquere. Sinistra mentum sublevare. MĔRĀCUS, a, um, Pur , sans mélange . Syn. Merus. Usus : Vinum meracius sumere. MERCĀTOR, ōris, m. March and , commerçant . Syn. Negotiator, qui mercaturam facit. Epith. Callid us, peritus. Usus : Sordidi put and i sunt, qui mercantur a mercat or i bus, ut statim vendant. MERCĀTŪRA, æ, f. Commerce de marchandises , négoce . Syn. Negotiatio, nundinatio. Epith. Æqua, cert a, iniqua, magna, parva, pauca, public a, fucosa, fallax. Phras. Mercaturam exercet, il fait le négoce, le commerce . Mercaturam facit; mercaturis faciend is rem quærit; mercaturæ operam dat. Usus : Ad gymnasium tanquam ad mercaturam bonarum artium profectus. MERCĀTŬS, ūs, m. Commerce , marché . Syn. Nundinæ, emptorium. Epith. Domestic us, tantus, turpi imus. Usus : Domi suæ turpi imo mercatu omnia habet venalia. Mercatum instituere, edicere. MERCĒNĀRĬUS, a, um, Qui fait qqche pour une récompense ou pour un salaire . Subst. Journalier , mercenaire . Syn. Conductus cum mercede, operarius, qui manuum mercede inopiam tolerat. )( Gratuit us. Usus : Liberal it as mercenaria non est. Ill i be rales et sordid i quæstus mercenariorum, quorum opera, non artes emuntur. Cf. Merces .
Readham'da tam maddeyi gor →