ADSUM

adĕs, adfui, ade e, n. Être présent . Syn. Præsens sum, præsto sum, intersum, coram adsum, copiam mei facio. Adv. Frequenter in causa, multum, opportune, paulo ante, præsto, propius, publice, tardius. Usus : 1. Pugnis omnibus adfui, je fis usage de mes deux poings . Ad port am adest. Tempore ad judicium affuit, il vint à temps au tribunal . 2. Faveo. Diff i cill i mis licet rebus semper adero, prêter a istance , défendre , favoriser . 3. Animo præsenti tribuitur. Adeste animis, mittite timorem, n’ayez pas peur . Cf. Præsens , Coram . ĂDŪLĀTĬO, ōnis, f. Care e , flatterie . Syn. A entatio, bland it iæ. Epith. Amans dominorum. Usus : Proprie adulantium her is canum est. In a mic it i is nulla major pest is est adulatione. Semper magnæ fortunæ comes est adulatio. Cf. A entatio . ĂDŪLĀTOR, ōris, m. Flatteur . Syn. A entator, palpator, divitum arrosor, et quod sequitur, irrisor, simulator, homo levis, et fallax, ad voluntatem loquens omnia, nihil ad veritatem. Qui ad alter i us non modo sensum et voluntatem, sed etiam vultum atque nutum convertitur. Usus : Nolo e e laudator, ne videar adulator. Cf. Astutus . ĂDŪLOR, aris, at us sum, ari, d. Flatter . Cum Accusat. Syn. Bland i or, a entor, auribus do; omnia ad voluntatem, nihil ad veritatem loquor, palpo. Adv. Aperte. Phras. Adularis, ut gratiam a me ineas, tu me flattes pour obtenir mes bonnes grâces . Das hoc auribus me is, ut gratiam me am aucuperis. Auribus inservis. Blanda as sent at i one uteris. A entation is artificio gratiam quæris. Blande loqueris, ut me tibi adjungas, ut in me am te amicitiam insinues. Lenocinaris. Bland it i is in aures me as influere labor as. Absurd am in adulationem progrederis. Palpo me per cut is. Subpar as it and i artem tenes. Ad gratiam loqueris. Laudibus me conciliare, expugn are; in tuas partes, commoda, amicitiam pertrahere studes. In adulationem scite te comp on is; spem et animos solita vanitate in flare nosti. Palpum obtrudis. Voluntati servis; aures scalp is, mulces, permulces. Bland it i is fall is, del in is. A entation i bus demulces animum. A entator is partes agis egregie; bland i ment is benevolent i am non inscite colligis. Usus : Adulari fortunam alter i us. Feræ dominum adulantes. Cf. A entor , Accommodo . ĂDULTER, ĕri, m. Adultère . Syn. Mœchus, alienæ conjugis corruptor. Epith. Sororius, temerarius, obscœnus, nocturn us, turpis. ĂDULTĔRĪNUS, a, um, Altéré , falsifié , faux . Syn. Fucatus, a dumb ratus, non ver us, non genu in us: )( Verus, genu in us. Usus : Nummi, gemmæ, moneta adulterina, argent , pierres précieuses fau es . Adulterino sig no, annulo, test amentum corrumpere. Cf. Falsus , A dumb ratus . ĂDULTĔRĬUM, ii, n. Adultère . Syn. Stuprum conjugis. Epith. Nefarium, quotidianum. Phras. Adulterium committere, commettre un adultère . Admittere adulterium; thorum alicujus con tamin are, violare; adulterari, mœchar i, fœdus, fidemque matrimonii frangere, derelinquere, deserere, fallere; in vol are in alienum mat rim onium; nefario alter i us uxorem polluere; ad eam oculos impudicos, libidinis oculum adjicere; jura legitim i thori fallere, pudic it iæ uxoris vitium addere; impetere impudicitia alien am conjugem; ejus corpus stupro complere; consuescere cubilibus alien is; alienum cubile inire; capere usuram corp or is. Usus : Adulterium committere, facere, inire. In adulterio deprehend i. ĂDULTĔRO, as, atum, are, a. Déshonorer , corrompre par un adultère . Syn. Corrumpo, stupro, alienum cubile ineo. Usus : 1. Latrocinari, fraud are, adulterare turpe est. 2. Fall a citer imitor a liquid. Judicium pecuniis, testament i tabulas adulterat, altérer , falsifier . Cf. Corrumpo . ĂDULTUS, a, um, part. v. adolesco. Qui a grand i , formé , Syn. Grand i or, progre a ætas, mag is confirm at a, major. Phras. Grand is jam et adult a ætate, il est déjà âgé . Ætate provectus; matura, cor rob or at a, confirm at a ætate; in ea ætate, cui roboris jam multum acce it; qui se jam corroboravit, vir inter viros; cujus ætas in medio virium robore; medio juventæ robore, flore; qui jam virilem togam sumps it; ætat is nec primæ, nec ultimæ, in virid i ætate; cui primo florens vigore ætas; qui ætatem transcend it primæ juventæ, postremæ necdum attigit; qui juventam ingre us med iæ pollet ætat is nervo. Cf. A doles cens . Usus : Adulta jam Roma; arbor adult a, adult a Rei publicæ pest is. ĂDUMBRĀTĬO, ōnis, f. Esqui e , ébauche . Syn. Rudior imago, et species. Usus : Alicujus rei, si non perfectio, at conatus tamen, et a dumb ratio. ĂDUMBRĀTUS, a, um, part. v. adumbro. Esqui é , ébauché . Syn. Non absolutus. )( Expre us. Usus : 1. Sunt in hoc juvene maximarum non expre a signa, sed adumbrata virtutum. Principio a dumb ratas quasdam intelligent i as concipimus. 2. Fictus, superficiel , apparent , faux . Gloria est solid a quædam res, expre a non adumbrata. Homo a dumb ratus; comitia, opinio virtutis, judicium, lætiti a adumbrata, joie qui n’est qu’apparente . )( Vera. ĂDUMBRO, as, avi, atum, are, a. Esqui er , représenter par le de in . Linear i pictura et umbratili a liquid sig no. Syn. Effingo, imitor, describo; rude specimen edo, exhibeo. Usus : Conari Ciceronem et perfectæ eloquent iæ form am a dumb rare, imiter . Facta alicujus dicendo, specimen et for man a dumb rare, retracer . ĂDUNCĬTAS, tātis, f. Courbure . Usus : Quædam aves adunc it ate rostrorum cibum capiunt. ĂDUNCUS, a, um, Crochu , recourbé . Syn. Curvatus, tortuosus. Usus : Adunci ungues, serrula adunc a. ADVĔHO, is, vex i, vectum, ere, a. Amener , apporter . Syn. Apporto, importo, comp or to. )( Aveho. Usus : Vis magna frumenti Romam advect a. Navi, an equo advect us es? ADVĔNA, æ, m. Étranger . Syn. Peregrin us. Hospes, alien us, exterus, extraneus, alien i gena. )( Civis, domestic us. Usus : In ips a patria nostra peregrin i videmur, et advenæ. Cf. Peregrin us . ADVĔNĬO, is, vēni, ventum, ire, n. Arriver . Syn. Accedo, appropinquo, pervenio adeo, appello, contingo. )( Discedo, recedo, abeo. Adv. Præsto. Usus : Malum, quodcunque advenerit, ferendum est. Senectus, cum advenit, multa mala apport at. Cf. Appello , Venio . ADVENTĬTĬUS, a, um, Qui s’ajoute , supplémentaire . Syn. Fortuitus, ins per at us, non quæsitus. )( Innatus, in situs. Usus : 1. Mithridates multis nationum advent it i is copiis juvabatur, troupes , soldats étrangers . 2. Extern us, alien us, non innatus, adveniens, qui vient du dehors , étranger , emprunté . Trans marina et adventitia Græcorum doctrina. Advent it i is adjumentis uti. Bona, pecunia adventitia, et a umpta.