Man(e)

The Middle English Dictionary · 1922 · p. 4
, Manne , n. man, mankind, (any)body, one, I 102, II 27, IV a 12, b 62, XVII 236, .; Mon , V 32, 170, 271 (note), VI 160, . Gen. sg. (often generic, equiv. to 'human', .), Manes(se) , II 552, XV i 16; Mannes , -is , -ys , -us , III 54, VIII a 234 (note), XI b 113, 114, XII b 139, XVI 246, .; Mans , in mans wonder , monster, XVII 408. Manne , dat. sg. III 19. Men(e) , pl. I 32, IV b 9, .; Men(ne) , Mene , gen. pl. men's, people's, ., IV b 69 (footnote), VIII b 29, XIII b 20; Mennes , -ys , -us , I 82, VIII a 96, XI b 119, 192; Mens , IV b 50, *69 (footnote). [OE. man(n) , mon(n) .] See Men, Noman.
Readham'da tam maddeyi gor →