STILLO

as, avi, atum, are, n. Tomber goutte à goutte , dégoutter . Usus : Stillantem sanguine pugionem protulit. STĬLUS (stylus), i, m. Stile des Romains , poinçon pour écrire ; travail du style , composition . Syn. Instrumentum aut ratio modusque script i on is. Epith. Censor i us, exercitatus, impurus, effector ac magister optimus dicendi. Usus : Stilus optimus dicendi effector et magister; dicendi opifex et artifex, la plume est le meilleur maître d’éloquence (c’est surtout en écrivant qu’on apprend à parler) . Exercitatione et stilo limanda, form and a, ornanda est oratio. In summa ubertate inest luxuries quædam quæ stilo depascenda est. Oratio Attico stilo script a. STĬMŬLO, as, avi, atum, are, a. Aiguillonner ; stimuler , exciter . Syn. Stimulum adhibeo vel admoveo; pun go, excito, incito, cur am affero. Phras. Ille stimulare milites non desinit, il ne ce e d’exciter les soldats . Acuere animos; animos militum ad æmulandum dec us accendere, incendere; admovere stimulos; stimulis concitare; animis militum calcar addere; fortitudinem inspirare; animos militibus addere; currentes inc it are et admotis velut calcar i bus urgere non desinit. Cf. Calcar , Incito , Excito , Impello . Usus : Evelle mihi hunc scrupulum qui me dies noctesque pung it ac stimulat, soulagez-moi de ce poids qui m’oppre e et me fatigue le jour et la nuit . Ce antem ad agendum stimulo. Cf. Excito , Animo . STĬMŬLUS, i, m. Aiguillon , excitation , encouragement . Syn. Aculeus, inc it amentum. Usus : Industriæ et labor is stimuli. Stimulos alicui adhibere, ignes admovere. Stimulo fodere, concitare aliquem. Cf. Inc it amentum . STĪPĀTĬO, ōnis, f. Entourage , cortége , escorte . Syn. Comitatus. STĪPĀTOR, ōris, m. Garde du corps , satellite . Syn. Apparitor, satelles. Usus : Armatis ac stipa to rib us corpus cir cum sep it. STĪPENDĬĀRĬUS, a, um, Tributaire . Syn. Vectigalis. Usus : Vectigales et stipendiarios populos multos habemus. STĪPENDĬUM, ĭi, n. Tribut ; solde , paie . Syn. Tributum, vectigal; æs viritim in milites distribuendum. Epith. Annuum, menstruum. Phras. 1. Stipend i a militi rite solvuntur, on paie exactement la solde des soldats . Militaria æra rite procedunt; a ignat us æris numerus recte dependitur, dividitur; miles stipendio afficitur; stipend i a militi dantur, numerantur, persolvuntur; miles stipend i a rite recipit. Usus : 1. Tribut. Civitatibus Galliæ stipendium imposuit Cæsar. Solvunt, pendunt, dependunt stipend i a singulæ civitates. Multis stipendium remi um est. 2. Ad rem militarem pertinet, service militaire . Stipend i a bello merere. Stipendio afficere, remunerare militem. Bene meritos suo stipendio fraud are. Emeritis confect is que stipend i is. Pecunia in stipendium opus est. STĬPES, ĭtis, m. Tronc , souche , pieu . Syn. Truncus. Usus : Homo sit an stipes, dubites, ou une bûche, un imbécile . Teretes stipites ab summo præacuti et præusti, pieux , pal is sades . STĪPO, as, avi, atum, are, a. Pre er , serrer , entourer . Syn. Constipo, circumvallo. Usus : Antonius senatum arm is stipavit. Amicorum, armatorum gregibus stipatus.