PERVELLO

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 36
is, vell i, ere, a. Molester , tourmenter . Syn. Vello, vellico. PERVĔNĬO, is, vēni, ventum, ire, n., nonnunquam a. Arriver à , parvenir à ; atteindre , gagner . Syn. Devenio; pertineo, mano, permano, perducor, accedo. Adv. Com modius ad exitum, gradatim, mature, occulte ad, ocius ad suum, penitus in disputationem, proclivius in laudem, spi e, tum, tardius ad fructum laborum, volubiliter ad extremum. Usus : Non potui, quo contendebam, per venire. Jacta in me convitia ad animum meum non pervenerunt. Sensus rei ad omnes non pertinuit, pervenit. Ad paucos licentia, culpa, infamia, pœna, pecunia pervenit. Virtus sine fortunæ præsidiis, labore et constant i a, quo vult, pervenit. In laudem, ad exitum, ad fructum laborum pervenit. Cf. Venio . PERVERSĒ, De travers ; d’une manière vicieuse . Syn. Præpostere, per per am. Usus : Perverse beneficio, re aliqua abuti. PERVERSĬTAS, ātis, f. Renversement ; dépravation , per vers ité , dérèglement . Syn. Pravitas, improbitas. Epith. Incredibilis hominum, magna, summa opinionum, tanta. Usus : Est incredibilis hominum per vers it as, improbitas, amentia. Summa opinionum per vers it as. Cf. Malitia .
Readham'da tam maddeyi gor →