PER CELLO
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 36
is, cŭli, culsum, ere, a. Frapper , ébranler , épouvanter . Phras. Is nuntius vehementer me perculit, cette nouvelle m’a forte ment frappé . Ejus rei mentio vocem mihi debilitavit, mentem dolore impedivit; accepto eo nuntio frangi animum, affligi, debilitari sentiebam; nec lingua nec mente consist ere poteram; exanimatus dolore, alien at us metu luctuque, mut us fractus que malis ingemui. Cf. Terreo . Usus : Hæc te vox non perculit? non perturbavit? Cette voix ne t’a pas épouvanté, elle ne t’a pas glacé? Quos repent in a aliqua vis ac tempest as perculit, afflixit, avert it exsultantes. Perculsis in stare. Perculsa jam diu et afflict a Græcia.
Readham'da tam maddeyi gor →