CONFIT
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 14
fier i, (prim is et secund is person is non adhibetur). p. Être fait, avoir lieu . Syn. Conficior. Adv. Facilius. Usus : Com modius cadere nihil poterat, quam si res sine sanguine confieret. CONFĬTĔOR, eris, fe us sum, eri, d. Avouer ; proc lamer . Syn. Fateor, præ me fero, agnosco. )( Inficior, celo. Adv. Aperte, ingenue, impune, libere, nece ario, pal am adulterium, plane tandem, aliquando, timide, vere. Usus : Aperte et ingenue confiteri de crimine; crimen alicui confiteri. Cf. Fateor , Confe io . CONFLĂGRO, as, avi, atum, are, n. Brûler , être consumé . Syn. Ardeo, exuror, comburor, con cremor. Phras. Prædia omnia conflagrarunt, toutes les fermes ont été brûlées . Incendio hausta, consumpt a, deleta sunt; incendio fumabant; igne corrupt a absumpta sunt; in cineres abierunt. Cf. Concremo , Comburo . Usus : 1. Ardore flammæ con flag rare. 2. Transl. Invidiæ incendio, ira, odio con flag rare, brûler , se consumer d’envie, de colère, de haine . Cf. Ardeo . CONFLICTĬO, ōnis, f. Lutte , combat . Syn. Conflict us, contentio, quasi concurs us causarum. Usus : Rerum inter se pugnantium conflictio.
Readham'da tam maddeyi gor →