ORDO
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 35
ĭnis, m. Ordre , disposition , arrangement convenable . Syn. Ratio, dispositio, collocatio; cla is hominum, natio. Epith. Accommodatus, admirabilis, alien us, amplus, magnus, per grat us, singular is; florentes, direct i. Phras. 1. Nihil ordine actum est, rien n’a été fait avec ordre . Conf us i us acta res est; perturb at a et confusa erant omnia; gest a sunt omnia præposter is temp or i bus, conf us is person is, perturb a to ordine; perturbate, confuse agebantur omnia. 2. Milites sine ordine in hostem ivere, les soldats coururent en désorde contre les ennemis . Sparsi et in cond it i; dispersi et in ord in at i, sine ducibus cert is, sine imperio hostem invadunt; in compos i to agmine hostem aggrediuntur; effusi et contemptim, neg lig enter et incomposite; acriori impetu, quam compos it i or i ordine pugnam inivere; dispersi et palantes in hostes incurrunt. Usus : 1. Ordo est compositio rerum apt is et accommodatis loc is. Præcepta suum habent ordinem, domestico ordine administrantur. In omnibus rebus ordinem adhibere, tenere, sequi, servare, conservare. Ad ordinem se referre. In ordinem adducere, redigere. Ordinem immutare, perturb are. Hoc recte atque ordine et e republic a factum. Ex ordine rogare sent ent i am. Extra ordinem; præter ordinem. 2. Hominum cla is, cœtus, gradus, natio, ordre, rang, condition, cla e, division des citoyens . Ordo senator i us, equester. Ordo pecuariorum, public a no rum. Omnium ordinum consensus. Ordines ducere præfectorum militarium est, commander une compagnie , être off icier . Altiorem ordinem as sign are, adipisci. In ordinem cogere, redigere. Cf. Religio . ŎRĬCHALCUM, i, n. Laiton . Æris genus auri colore. ŎRĬENS, ent is, omn. gen. L’orient , le levant . Syn. Ortus. )( Occasus. Usus : Qui terras ab Oriente ad Occidentem colunt. ŎRĬGO, ĭnis, f. Origine , provenance . Syn. Principium, initium, causa, ort us, stirps, semen, fons, caput, auctor. Phras. Hæc origo erat omnium malorum, voilà quelle était la source de to us les maux . Stirps, fons omnium cal am it a tum; hæc erant malorum fibræ, hoc caput mali; inde natum omnium malorum principium; inde malum omne profluit, dimanat, oritur, se diff und it; inde duct a est ill a malorum series et catena; inde ortum, exortum, enatum est, quidquid est mali; ab ill a scintilla tam triste incendium exarsit. Is casus tot mala nob is peperit, pro genu it; inde tot mala nob is creata sunt, in nos red und a runt, in nos profecta sunt; inde tot mala exstitere, manavere. Cf. Causa . Usus : Originem rei quærere, persequi, reperire. Verborum delectus, est origo eloquent iæ. His vestigiis ad mali caput et originem perve nim us. ŎRĬOR, īris, ort us sum, oriri, d. fut. or it urus, Se produire , paraître , se montrer , naître . Syn. Nascor, exorior, proficiscor, mano. )( Occido. Phras. Ex as per it ate vitæ oriatur cast i mon i a nece e est, pour être chaste, il faut néce a ire ment mener une vie austère . Ex as per it ate vitæ eff lores cat, exsistat, proven i at, manet, enascatur nece e est. Usus : A se oritur ill a herb a, sua sponte nascitur. Hoc solum, in quo tu ort us et procreatus es. Statu nobili ort us. Cf. Origo . ŎRĬUNDUS, a, um, Origin a ire , i u , qui tire son origine de . Syn. Ortus, ortum habens, originem trahens, ducens, deducens; auctorem generis ciens. Usus : Ab ingenu is oriundus, né de parents libres . ORNĀMENTUM, i, n. Ornement , parure , costume , bijoux ; distinction , gloire , honneur , illustration . Syn. Decus, insigne, honor, dignitas, lumen. Usus : In animis vestris ego omnes triumphos meos, ornament a omnia honor is, monument a gloriæ cond i volo. Cato dec us et ornamentum civitatis. Plurima in aliquem ornament a conferre, congerere. Ornament is aliquem afficere. Multa a me in illum ornament a profecta sunt. Aliquem ornament is spoliare. Tollere alicui vetera ornament a et minuere. Recuperare dignitatis ornament a. Cf. Honor , Dignitas . ORNĀTĒ, D’une manière ornée , soignée , avec élégance . Syn. Eleganter, polite, splendide, composite, non inornate, non inculte. ORNĀTŬS, ūs, m. Ornement ; res sources ; grâce , élégance , ornements du style . Syn. Ornamentum; lux verborum, flos oration is. Epith. Acerbus et lugubris, admirabilis, amplus, apt us, non dignus, elegans, in sign is, magnific us, magnus, militar is, mirabilis, muliebris, nov us, or at or i us, perpetuus. Usus : 1. Ornatus oration is tanquam vest is. Removere, negligere omnem ornatum. Hæc quasi lumina magnum afferunt ornatum oration i. 2. Vestitus, vêtement . Statua ornatu militar i. Ornatus regal is.
Readham'da tam maddeyi gor →