CONVELLO

is, vell i, vulsum, ere, a. Arracher ; ébranler , renverser . Syn. Revello. Usus : 1. Simulacrum, gradus convellere. 2. Transl. Videbantur convulsuri statum rei publicæ. Vires, potent i am, acta, gratiam alicujus convellere. Aliquem e suis hortis, de pristino statu convellere. Opinionem inolitam, mentibus dudum insitam convellere. CONVĔNÆ, ārum, m. pl. Étrangers , réfug iés , a venturi ers . Syn. Qui e divers is loc is in unam civitatem conveniunt. Usus : Romulus pastores et convenas consilio congregavit et sapient i a. CONVĔNĬENS, ent is, omn. gen. Qui est d’accord avec , con for me à . Syn. Cons on us, consent ane us, congruens, concors, apt us, par, decor us, decens, dignus. )( Alienus. Usus : Bene convenientes propinqui. Nihil naturæ tam aptum, tam conveniens ad res adversas et prosper as, quam amicitia. Quid Philosopho minus conveniens, quam Deos tollere? Cf. Decet , Oportet . CONVĔNĬENTER, Conformément . Syn. Congruenter, secundum, pro. Usus : Convenienter naturæ vivere. CONVĔNĬENTĬA, æ, f. Convenance , conform ité , rapport , harmonie . Syn. Conjunctio, cognatio, quasi concentus. Epith. Tanta. Usus : In amicitia est convenient i a rerum, in ea stab i litas, in ea constant i a. Pulchritudo, venustas, convenient i a partium. Cf. Amicitia . CONVĔNĬO, is, vēni, ventum, ire, n. et a. Venir ensemble , se réunir , se rencontrer . Syn. Concurro, coeo, con greg or. )( Dispergo. Adv. Apte, clam inter se, maxime officio, mirifice, optime cum aliquo, paul is per, præclare. Phras. Multi ad eum convenere, bien des gens vinrent le trouver . Sibi eo convento opus ducebant; cuncta nobilitas accurrit; unum in locum con greg at a est. Coitio hominum fact a est; in ejus congre um et colloquium venere plurimi, con vol a runt, concurrerunt, affluxere. Concurs us ad illum fact us est maximus. Multi se ad eum salutandum con glob a runt. Ex tot a urbe ad illum concurs us fuit. Usus : 1. Copiæ omnes in unum locum convenere. Romam tot a Italia convenit. Multæ causæ in unum locum conveni e, et inter se congruere videntur. 2. Congruo, non abhorreo, apt us, conveniens sum, s’accorder , être d’accord . Puto rem conventuram. A liquid, vel nihil inter eos convenit. Hi mores nostræ ætat i non conveniunt, ces mœurs ne sont plus de notre temps . Vide, quid conveniat, quid deceat. Sunt in te aliqua, quæ in nullum con venire po unt. Mihi tecum convenit, il a été arrêté entre nous deux . Inter omnes convenit, ita e e, on s’accorde à dire , on reconnaît généralement que .... Neminem adhuc conveni e tecum puto. 3. Adeo, ad aliquem eo, venio, aller trouver , venir chez . Convenio quotidie plurimos. Nemo me convenit. 4. Nubo, pa er sous la main d’un mar i , se marier . Uxores, quæ in manum viri conveniunt, matresfamilias sunt. Cf. Conventio , Societas . CONVĔNIT, imp. Il convient . Syn. Decet, æquum est. Usus : 1. Non convenit, ad refer end am gratiam e e tardiores. 2. Par est, c’est à vous . Vos his malis mederi convenit. 3. Const at, on convient . Nominis quæstio est, cum de facto convenit. Convenit id mihi cum adversariis, telles sont mes conventions avec mes adversaires . Cf. Decet , Oportet . CONVENTĬCŬLUM, i, n. Réunion . Usus : Conventicula hominum, et quasi concilia quædam. Coitiones et conventicula.