ASTRUM

i, n. Astre , étoile . Syn. Sidus, stella. Epith. Clarum, conglobatum, cruentum, errans, rotundum. Usus : Astra suspicere. In ære volvuntur astra, et se suo nixu con glob at a continent. ASTŬS, ūs, m. Ruse , fourberie . Syn. Astutia. Usus : Non placuere major i bus nostris astus. Cf. Astutus . ASTŪTĒ, Avec ruse , adroitement . Syn. Callide. Usus : Nihil temere dicas, nihil callide retine as. Cf. Callide . ASTŪTĬA, æ, f. Astuce , adre e . Epith. Confidens. Usus : Ejus vel confident i astutiæ, vel callidæ audaciæ resistes. Cf. Dolus , Fraus , Malitia . ASTŪTUS, a, um, Fourbe , rusé , adroit . Syn. Callid us, vafer, veterator, veteratorius, malitiosus. )( Apertus, simplex. Adv. Maxime. Phras. 1. Est homo in genii occult i, multiplicis et tortuosi, cet homme est four be , rusé , trompeur . Ex fraude, fallaciis, mendaciis const are tot us videtur. Periti ime et call i di i me se obtegit. Homo est, qui cornicum oculos config at, qui plura astu, quam virtute perficiat. Colubrino est ingenio; expromtæ memoriæ et astutiæ homo; veterator soler tis sim us. Versutior, quam rota figularis. Comice. Callid it ate valet, dolos vend it and i gnar us est; ingenium ger it callidum. Vir callid it at is est acerrimæ; emunctæ naris, vel purgatæ. Homo est, qui semper stropham inveniat. Vafritie, astutia, callid it ate vincit, ante it reliquos. Astutia nemo ill i confer end us, æquandus, comp on end us, com par and us; ad eam astutiam, qua iste utitur, aspirare nemo potest. 2. Astuti mihi displicent, les gens rusés me déplaisent . Non amo astus, artes simul and i, fraudem artificio tectam; mores ab apert a quad am simp licit ate alienos. Fucum ac fallacias odi; vafritiem, nimiam calliditatem, astuta, vafra ingenia natural i odio prosequor. Cf. Fraus , Malitiosus , Decipio . Usus : Homo versutus, obscurus; astutus, fallax, malitiosus, callid us, veterator, vafer. ĂSȲLUM, i, n. Lieu inviolable , asile , refuge . Syn. Locus perfugii. Usus : Asylum aperit. Plebs sub tutela in viol at i templi aut libertatem, aut impunitatem adipiscitur. Ea religione, et eo jure sancto, quo sunt templa, quæ Asyla Græci appellant. Aram sib i parare et Asylum. ĂT, Mais . Syn. Sed, atqui, verum. Usus : 1. Hon orifice loqueris, at aspere agis. 2. Cæterum, du reste . At mecum quomodo egit? At enim quærit So crates, quid sit? 3. Saltem, tamen, du moins . Si non bon am, at aliquam rationem afferto. Si minus re at verb is benevolus esto. Si minus sapiens est, at amicus certe. 4. Amplificantis, mais, d’autre part . Plato dixit, at quant us vir, Platon a dit, et quel homme? 5. Sibi objicientis, et respondent is. At moribus commodis est? quis vero illo as per i or? mais, dir a-t-on, il a des mœurs douces? Qui au contraire est plus dur que lui? ĂTĂT, ah! oh! eh! Interjectio timentis. ĂT ĔNIM, Mais cependant . Syn. Verum, verumenimvero. ĀTER, ra, rum, Noir . Syn. Niger. )( Albus. Usus : Atra bilis hominem agitat. Atrum panem apposuit. ĂTHĔUS, i, m. Athée . Syn. Homo sacrorum religionumque omnium host is; homo sine ulla religione, et fide; abjudicati, ejurati Numinis reus; omnis divini cultus, religion is que expers. Usus : Athei aperte naturam Deorum sustulerunt. ATHLĒTA, æ, m. Athlète . Syn. Ad luctationem et certamen institutus. Usus : Sine arte athletæ et glad i a to res nec vitando faciunt caute, nec petendo vehementer. ATHLĒTĬCĒ, A la manière des athlètes . Usus : Athletice, pancratice, pugilice valere. ĂTŎMUS, i, m. Non divisé , atome . Syn. Individuum corpusculum. Epith. Errantes, innumerabiles. Usus : Inf in it a vis innumerabilium atomorum volitant, cohærescunt inter se. Atomorum corpusculorum concursio fortuita.