PSALLO

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 39
is, i, ere, n. Jouer d’un instrument à cordes . Syn. Fidibus cano, lyram pul so. Hinc Psaltria. PSEUDŎTHȲRUM, i, n. Porte secrète ou dérobée , porte de derrière . Syn. Post i cum; janua in avers a parte dom us. Usus : Vol up tates non janua, sed pseudothyro intro mi æ. PŪBERTAS, ātis, f. Age de puberté , virilité . Syn. Pili, qui primi puberibus eff lores cunt. PŪBES vel PŪBER, ĕris, omn. gen. Pubère , adulte , fait , déjà grand . Syn. A doles cens. Usus : Ad puberem ætatem. Nemo puber tum fuit qui arm a non caperet. PŪBES, is, f. Jeunes gens en état de porter les armes , adultes . Usus : Pube ten us. Omnis Italiæ pubes. PŪBESCO, is, ere, n. Entrer dans l’adolescence , grandir , se développer . Adolesco. Usus : Cum primum pubesceret Hercules, in solitudinem abiit. PŪBLĬCĀNUS, i, m. Public a in , fermier d’un impôt public . Syn. Qui vectigal exercet et exigit. Epith. Paulo cupid i or, fort is sim us, maximus, nov us, afflict us, a mantis sim us alicujus, non firm us, alicui a mic is sim us, levis in exigendis vectigalibus, miser, molest us. Usus : Ordo public a no rum. PŪBLĬCĀTĬO, ōnis, f. Vente à l’encan , confiscation . Syn. Proscriptio bonorum. PŪLĬCĒ, 1. Au nom de l’état , aux fra is , dans l’intérêt de l’état . Usus : Is prætor publice interfectus est, fut mis à mort par l’ordre du gouvernement . Frumentum publice polliciti sunt, au nom de l’état . Nemini meus advent us labor i aut sumptui, neque publice neque privatim fuit. Filiæ Aristidis publice alebantur, aux fra is de l’état . 2. En public, publiquement. Syn. Palam, vulgo. )( Privatim. Phras. Res publice gest a, choses faites en public . Res in oculis omnium; ante oculos; in luce, in publico; pal am populo; in propatulo; propalam gest a. Usus : Publice scrips it. Res tanta quæ publice gest a atque commi a sit. Cf. Conspectus . PŪBLĬCO, as, avi, atum, are, a. Adjuger au trésor public, confisquer . Syn. Proscribo, præconi subjicio. Phras. Public are bona alicujus, confisquer les biens de quelqu’un . Addicere bona in publicum; hastam ponere; hastæ subjicere; præconi vel præcon is voci bona subjicere; facere bonorum proscriptionem; venditionem indicere; sub corona vendere. Usus : Agros, domum public are. PŪLĬCUS, a, um, Relatif au peuple , commun , public . Syn. Communis. Phras. 1. Prodire in publicum, paraître en public , sortir . In concionem populi prodire; in publicum cœtum prodire; in solem ac pulverem procedere; in civium conspectu, in luce habit are; velut in theatro versari; in foro versari. 2. In publicum consulere, s’occuper des affaires publiques . Ferre, proferre, quæ in rem communem sint, in medium conferre; in medium consulere, quid optimum factu rei publicæ. 3. Tune in publico comp arere audes? Comment oses-tu te montrer? Tu lucem aspicere audes? Tu in foro, tu in urbe, tu in civium conspectu obversari audes? Quæ ist a est audacia, in publicum procurrere, obsidere vias, occurrere in triviis, forum premere, in oculis habit are? Includi te dom i, carere publico, lucem non aspicere te oporteret. Usus : Proponere epistolam in publico, rendre une lettre publique . De publico stipendium statuere. De publico est elatus, ses funérailles ont été faites aux fra is du trésor public . PŬDENS, ent is, gen. com. Qui a de la pudeur , modeste , réservé , honnête . Syn. Verecund us. Usus : Est in eo liberale ingenium, pudens, pudicum. PŬDENTER, Avec réserve , avec modération . Syn. Verecunde. Usus : Pudenter vivere; pudenter appellare aliquem et rogare. PŬDET, dŭit dĭtum est, ere, imp. Avoir honte , rougir . Syn. Pudore afficior, erubesco. Adv. Sero et nequicquam. Phras. 1. Pudebat eum plura proloqui, il ava it honte d’en dire davantage . Erubuit ora vestra; pudor eum pene sub rustic us, ne plura diceret, deterruit, absterruit; ne pluribus ageret, verecund i a impediebatur; pudore fractus, confect us, victus conticuit; plura dicendi verecund i a fuit; verecund i a motus, præpeditus, deter rit us plura non addidit. Tot hominum conspectus ruborem ei in cu it, loquendi verecund i am attulit; timentem jam et sui vix compotem pudor quidam obstupefecit. 2. Reputantem ist a pudere cœpit, à ce souvenir il commença à rougir . Reputantem ist a verecund i a cep it; animum verecund i a subiit; reputanti ist a jam dudum pudor versabat animum; reputantem ist a pudor facinoris angebat, nec aut vultum erigere aut loqui jam sustinebat; facinoris recordatio verecund iæ fuit; plura memini e rubori fuit; fact i recordatio hominem in ruborem dedit. 3. Nullius te rei pudet, vous avez perdu toute pudeur . Os dudum perfricuisti; perfrictæ front is es; pudorem omnem abjecisti, exuisti, abstersisti; quidlibet audendi nulla tibi jam verecund i a; quæ jam tanta est magistratuum auctoritas, quæ verecund i am tibi imponat? quæ te res, quis pudor a licentia revocet? Pudor omnis jam dudum exul at; pudorem vivendi licentia excu it; pudorem omnem non tam dimisisti, quam ejecisti. Cf. Impudens , Impudent i a . Usus : Sunt homines quos infamiæ suæ neque pudeat, neque tædeat, il y a des hommes qui ne sont ni honteux, ni fâchés de leur infamie . Quem non pudet, hunc pœna dignum censeo. PŬDĪCĬTĬA, æ, f. Pudicité , chasteté . Syn. Pudor. Epith. Aliena summa. Usus : Parcat juventus pudic it iæ suæ, ne spoliet, expugnet, eripiat alien am. Hunc nec pudic it i a a cupid it ate revocavit. Erubescunt pudic i etiam loqui de pudic it i a. Cf. Verecund i a . PŬDĪCUS, a, um, Pudique , chaste , vertueux , modeste . Syn. Verecund us, cast us; homo virginal i verecund i a, pudent is sim us et optimus. Usus : Domus pudic a. Cf. Verecund us . PŬOR, ōris, m. Pudeur , réserve , modestie ; honneur . Syn. Verecund i a, rub or, ingenu it as, integritas, modest i a. )( Petulant i a, protervitas. Epith. Honest us, mirific us, moderator cupid it at is, periculosus, singular is, sub rustic us, summus. Usus : Pudor est moderator cupid it at is, ornamentum florentis ætat is. Si non famæ pudor, supplicii met us te absterreat. Pudorem dimittere. Cf. Modest i a , Verecund i a . PŬELLA, æ, f. Jeune fille . Syn. Virgo, muliebris sex us liber i. PŬER, ĕri, Jeune enfant , garçon ; esclave , serviteur . Syn. Puerulus, filius; infans; servus. Epith. Acerbus; car us et jucundus, clarus et nobilis; conscius, egregius, fatuus et non gravis, non continens, festivus, for mos us, non grand is, human is sim us, infans, in sign is, miser, modest is sim us, suavi imus, nobilis, optimus, parvulus, parvus, patrimus, matrimus, prætext at us, pulchellus, pul cher rimus, sapient i or, suavis, amans alicujus, supplex, teter et fœdus. Pueri delicati, festivi, formosi, ingenu i, lepid i, regii, symphoniaci, venales. Phras. A puero, dès l’enfance . A teneris unguiculis, ab ineunte ætate; a prim is temp or i bus ætat is nostræ; inde usque a toga pur a; ab incunabulis; jam inde usque a pueritia; a parvo; a puero parvulo; ab adolescentulo; ab adolescent i a; ab ineunte adolescent i a; a prima adolescent i a; a primo tempore ætat is; ab ineunte pueritia, a primo tempore adolescent iæ; a teneris; a puer is; a parvis; a primæ ætat is initio. Usus : His puer is nihil potest e e festivius. In firm a ætate puer imbecillaque vi ment is. Artes quibus a puer is dediti fuimus. PŬĔRĪLIS, e, gen. com. D’enfant , enfant in , puéril . Usus : Ætas, exercitatio, delectatio, species puerilis. PŬĔRĬLĬTER, En enfant , com me les enfants , naïvement . Syn. Stulte. PŬĔRĪTĬA, æ, f. Enfance , bas âge . Syn. Primum temp us ætat is, ætas puerilis, prima ætatula, ætat is tirocinium, pueriles ann i. Epith. Extrema, iners, petulans. Usus : A pueritia mihi cognitus es. Cf. Puer . PŬĒRŬLUS, i, m. Petit garçon . Syn. Pusio. PŬGIL, ĭlis, m. Athlète qui lutte avec les poings , au ceste , au pugil at . Syn. Athleta. Epith. Olympionices, cupid us olympiorum, inexercitatus. PŬĬLĀTĬO, ōnis, f. Pugilat . Syn. Pugilum exercitatio. Usus : Pugilatio, luctatio. PŬGĬO, ōnis, m. Poignard , stylet . Syn. Gladius brevis, sic a. Epith. Cruentus, plumbeus, præsens, still ans.
Readham'da tam maddeyi gor →