EXCORS
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 20
cord is, omn. gen. Déraisonnable , fou , insensé . Syn. Amens, vecors. Adv. Admodum. Usus : Quæ anus est tam excors? Qui hoc non videt, sent it, excors est. Cf. Amens . EXCRĔO et EXSCRĔO, as, avi, atum, are, a. Rendre en crachant , cracher . Syn. Vi quad am, ac cum tu i exspuo. EXCRŬCĬO, as, avi, atum, are, a. Torturer , faire souffrir . Syn. Crucio, conficio, exanimo, interimo. Adv. Mirabiliter. Usus : Non me meæ miser iæ mag is excruciant, quam tuæ. Cf. Crucio . EXCŬBĬÆ, ārum, f. pl. Garde , faction . Syn. Diurnæ nocturnæque vigil iæ. Epith. Miseræ. Usus : Excubias et custodias capitis mei cognovi, j’ai reconnu avec quelle sollicitude il veillait sur ma vie . Excubias agere. EXCŬBĬTOR, ōris, m. Sentinelle . Usus : Castra excubitoribus et firm is præsidiis tenebantur. EXCŬBO, as, bŭi, bĭtum, are, n. Monter la garde , faire sentinelle . Syn. Vigilo, vigilans sum, excubias ago. Usus : Animo hic semper excubandum est, ut nihil improv i sum po it accidere. Ego excubo pro salute vestra, nec partem ullam quiet is capio. Cf. Vigilo . EXCŪDO, is, di, sum, ere, a. Produire (par le travail) , exécuter , composer ; forger . Syn. Compono, elucubro. Usus : Excudam tibi a liquid com men tar i i de gloria.
Readham'da tam maddeyi gor →