DES CISCO

is, scīvi, scītum, ere, n. Se détacher de , quitter le parti de . Syn. Deficio. Adv. Flag it i ose. Usus : A senatu, a republic a desciscere. A virtute, suis moribus, a seipso plane descivit. Cf. Deficio . DESCRĪBO, is, scrips i, scriptum, ere, a. Copier , transcrire . Syn. Exscribo, transcribo, in script a mea transfero. Adv. Com modius, decenti ime, fuse, genera tim, mirifice, paul is per, summatim, varie. Phras. Statum rei publicæ egregie mihi descripsit, il m’a parfaitement dépeint l’état de la république . Formam rei publicæ expre am mis it, exposuit, depinxit, a dumb rav it, deformavit, expinxit, oculis subjecit. Usus : 1. Librum describere. 2. Exprimo, représenter , décrire , raconter . Cra um egregie descripsit. Aliquem suis color i bus describere. Figuras in pulvere describere. 3. Indico, designo, désigner , tracer , représenter . Rem definire breviteret verb is describere. Tu mihi describe, quam viam ineam. Illi me latronem nimirum describe bant. Neminem consciorum sceleris describam. 4. Decerno, designo, distribuo, constituo, destino, imposer , taxer , a igner . Singulis urbibus frumenti rationes, vectigalia, leges descripsit. Suum cuique jus, suum mun us describere. Descripsisti urb is partes ad incendium. Descripsit pecuniam in bellum, Cf. Explico . DESCRIPTĬO, ōnis, f. Figure , représent at i on ; ordonnance ; répartition . Syn. Designatio, figura, form a, distributio, definitio, dispositio. Epith. Æqua, æquabilis, brevis, cœlest is, falsa, similis, solers, subtil is, vet us, apt a, tanta. Usus : Descriptio civitatis a major i bus sap i enter const it uta. Magistratuum descriptione omnis rei publicæ form a continetur. Regionum, rerum, ordinum descriptio. Urbis salubritas, descriptio, pulchritudo. Juris æqua descriptio, certaque vivendi disciplina. DĒSĔCO, as, cŭi, ctum, are, a. Couper , tailler . Syn. Seco. DĒSĔRO, is, sĕrŭi, sertum, ere, a. Abandonner . Syn. Destituo, relinquo, derelinquo; non adsum, desertum e e patior, pro do, negligo, præterm it to; a causa alicujus recedo. Phras. Aliorum cur am ger is, te ipsum deseris, vous vous occupez des autres et ne songes pas à vous-même . De ali is plurimum, de te ipso tuisque rebus mini me labor as. Aliena tibi curæ sunt, tua negligis. Aliorum rationes pluris apud te sunt, quam tuæ. Pro pens i or ad alios, quam ad te ipsum tua voluntas est. Alienam voluntatem ut sequaris, tuam deseris. Alienæ ut voluntati morem ger as, te ipsum negligis, derelinquis. Ut ali is sat is facias, aliorum causa te ipsum destituis. Quid ali is place at, quid aliorum e re sit, attend is; ratio rerum tuarum quid postulet, mini me cogitas. Ut sequaris alios, disced is a te; deficis a te; desciscis a te ipso; alien is commodis omni studio, cur a, labore inservis, in vigil as, operam das, dicas, nav as, præstas, tribuis, e tuis commodis nihil agis; tua commoda mini me tibi cord i sunt. Aliorum commoda dum captas, tua negligis. Dum aliorum causam foves, juvas, agis, suscipis, tuam jacere, frigere, neglect am jacere pater is; tuam abjicis, nihil i facis, parvi pend is. De alien a causa sol licit us es, tuam nihil cur as; tuæ causæ oblitus es. Alienæ causæ faves multo mag is ac tuæ. Causam tuam ut alien am, alien am ut tuam tract as. Quod tuæ causæ dicandum erat studium, dicas alienæ; id ponis, collocas in alien a. Cf. Relinquo , Deficio , A post at a . Usus : Causam suam, vadimonium, virtutis viam deserere. Turpe, auxilium implorantes deserere. A vol up tat i bus, a malitia deseruntur. A mente, consilio, spe deseritur, il perd la tête . A re familiar i desert us, pauvre . Cf. Destituo , Relinquo . DĒSERTĬO, ōnis, f. Abandon . Ista quidem velut desertio generis human i est. DĔSERTOR, ōris, m. Celui qui abandonne ; déserteur . )( Conservator. Usus : An prod i to res salutis meæ est is, an desert ores, quos pro pug nato res speraveram. Cf. A post at a . DĒSERTUS, a, um, Abandonné , désert . Syn. Relict us, in cultus, vast us, vast at us, nudus. )( Celebris, frequens. Phras. Locus desert us erat, le lieu était désert . Locus erat huma no cultu vacuus; solitudine et inopia vast us; locus in an is ac vast us a natura, et huma no cultu; vast a erat in his loc is solitudo. ( Vulg. Desertum). Cf. Solitudo . Usus : Ager ab hominum cultura desert us. Desert is sima solitudo. Via desert a, incult a, frondibus inclusa. Desert us ab officiis amicorum et abject us. Cf. Solus . DĒSERVĬO, is, ire, n. Rendre service , servir . Syn. Servio. Usus : Officia mea, operæ, vigil iæ amicis deserviunt. Cf. Servio , Curo . DĒSES, ĭdis, omn. gen. Oisif , inoccupé . Syn. Otiosus, nil agens. Phras. Desides sum us, nous sommes inoccupés . Marcescimus otio situque; senescimus otio; elanguescimus ignavia; so cord i us a nob is res agitur, geritur; luxuriantur animi otio; mulierum ritu sedemus desides, et ce amus; ce a to res ignavi sum us. Cf. Piger . Usus : Sedemus desides dom i, mulierum ritu inter nos alter can tes. DĒSĬDĔO, es, sēdi, sidere, n. Être a is . Syn. Subsideo. Usus : Frustra totum diem desedi. DĒSĪDĔRĀBĬLIS, e, gen. com. Désirable . Syn. Expetendus. Usus : Nihil desi der a bile con cup is cunt. DĒSĪDĔRĀTĬO, ōnis, f. Désir . Syn. Desiderium, cupid it as. Usus : In senibus nec tanta titillatio vol up tat is est, nec des ide ratio. Cf. Desiderium . DĒSĪDĔRĬUM, ii, n. Désir , regret . Syn. Cupid it as; studium, ardor, am or, sit is, igniculus desiderii. )( Satietas. Epith. Diuturnum, gravi imum, in cred i bile, magnum, melius, minus, mirum, par, summum, tantum, triste. Phras. 1. Desiderium magnum commovit, il a excité de grands regrets . Injecit magnum sui desiderium; mag no omnes sui desiderio affecit; magnum sui desiderium reliquit; est in desiderio civium suorum; desideria hominum mirifice inc end it, excitavit, inflammavit; ingens sui apud omnes desiderium commovit. 2. Desiderio tui ardeo, je désire vivement vous voir . Æstuo, flagro, exardesco, inc end or incredibili tui desiderio; tenet me desiderium ingens tui; tene or desiderio tui incredibili; summa cupid it ate in flamm or; tot us sum in desiderio tui; vehementer te exspecto. Nihil mihi long i us, quam ut te vide am; studio tene or acerrimo; admirabili studio concitor; dici non potest, ut immineam in adventum tuum. Revolvor animo identidem in te; in flamm a to studio rapior. Ad in san i am te videre concupisco. Sitienti imum me tui profiteor; prægest it animus te videre. Efferor studio te complect end i; discupio tecum e e quamprimum. Ingens tui cupido in ce it animum. Ingens ardor macer at, remordet animum cupido tui. Ingens animum cupido stimulat, invadit, in ce it, me tui conspectu explendi. Dudum me cupido cep it videndi tui; in desiderium venit a mic is simi hominis conspectus; mag no animi fervore fer or ad te complectendum; desiderium me tui ingens cep it; macer at me desiderio tui a mic is sima consuetudo nostra; jam dudum in a mic is simi hominis amplexum trahi, rap i me sentio; ingens cupido animum stimulat videndi tui; accend i me incredibili cupid it ate videndi tui persentisco. Cf. Desidero , studium . 3. Desiderium urb is ferre jam non potest, il ne peut plus supporter d’être éloigné de Rome . Impar jam ferendo est desiderio patriæ; premitur, agitur desiderio patriæ; labor at ex desiderio patriæ suæ, elanguescit, contabescit, moritur desiderio patriæ; remordet animum patriæ desiderium; desiderio urb is maceratur. 4. Desiderium absent is amici lenire litter is po um us, nous pouvons par des lettres adoucir les regrets nous cause l’absence d’un ami . Minuere desiderium litteræ po unt, efficere, perficere tamen non po unt, ut omnino ponatur; litter arum subsidio con solar i orbitatem nostram po um us; litteræ præstare po unt, ut intra modum amici desiderium se contineat; remittere, ac residere tantisper solet dolor ex amici absent i a conceptus, ad conspectum litter a tum. Usus : 1. Desiderium commovere, injicere, faire désirer qqch . Desiderium sui relinquere, lai er de grands regrets . Desiderium hominis non fero, je ne puis supporter l’absence de cet homme . 3. Absent is desiderium lenire litter is, adoucir par des lettres les regrets que cause l’absence d’un ami . 4. Desiderium renovare, instaurare, augere, in flamm are, renouveler , augmenter le désir . Cf. Studium . DĒSĪDĔRO, as, avi, atum, are, a. Désirer . Syn. Desiderio rei flagro, in desiderio rei sum, desiderium me tenet, tene or studio rei; omnibus votis expeto, requiro, postulo, sitio, quæro, cupio, concupisco, aveo, opto, exopto, cupid us sum, avid us sum, inhio, aspiro, anhelo; in votis habeo; efferor studio, cupid it ate ducor, rapior, in flamm at us sum; studio in census sum; æstuo, flagro, ardeo, exardesco. Adv. Diutius, in posterum, magnopere, manifest i us, maxime, mediocriter, paul is per, plane, prorsus, valde, vehementer, graviter. Phras. 1. Nihil aliud quam cœlum desidero, je ne soupire qu’après le ciel . Animus meus in cœlo est; in desiderio cœlum est; æstuat animus, flagratque incredibili patriæ cœlest is cupid it ate; cœlum spectat animus, nec præterea quidquam; tenet me beatarum in cœlo sedium ardor ingens, ac desiderium; efferor studio rapiorque cœlest is patriæ; ad cœlum acri animo ten do; in census studio sum; animus exardescit cœlest is illius civitatis desiderio; ad cœlum studio in flamm a to rapior; dici non potest, quam flagrem desiderio patriæ cœlest is; quanto studio tenear be a to rum sedibus quamprimum perfruendi; præter cœlum nihil aliud in desiderium venit. Cf. Desiderium . 2. Mirum in modum tuam laudem desidero, je désire ardemment vous voir honoré . Mire, mirifice, mirabiliter, mirandum in modum, admirabili quod am studio tuam laudem, tuum dec us spec to, cupio, aveo, exopto. Percupio tuam laudem; sum in desiderio tuæ laud is. Tuæ laud is cupid it ate incredibili tene or, ardeo, flagro, sum in census, sum in flamm at us, ducor, trahor, rapior. Amore flagro tuæ laud is; studio sum in census laud is tuæ. Alacris animo sum, ut honesti imum te vide am; ut te vide am honor a tum, laude florentem. Tua mihi laus car is sima est, cord i est, curæ est, prima est, inter primas ducitur, antiqui ima est, in maxim is est, inter ea, quæ apud me summa. Cf. Aveo , Cupio . Usus : 1. Desiderant te oculi mei. 2. Desum, trouver qu’il y a manque . Eo in negotio fidem tuam et diligent i am desideravi. Nihil in Catone ad summam diligent i am desideres. Desiderata dicuntur tri a militum millia. Tuam operam et diligent i am desidero. DĒSĬDĬA, æ, f. Oisiveté , pare e . Syn. Inertia, ignavia, languor, socordia, segni ties. )( Virtus. Usus : Desidiæ se dedere. Plenum e e desidiæ. Non in umbris, deliciis, otio, languore, desidia animum affecimus. Cf. Piger , Inertia . DĒSĬDĬŌSUS, a, um, Oisif , négligent . Syn. Ignavus, socors, iners, deses, otiosus. Usus : Desidiosam artem dicimus. Inerti imum otium et desidiosi imum. Cf. Deses . DĒSĬDO, is, sēdi, ere, n. S’abai er , s’affai er . Usus : Terra hiatu vas to desedit. DĒSIGNĀTĬO, ōnis, f. Plan , indication . Syn. Descriptio. Usus : Requiro totius urb is designationem et apparatum. Inf in it a quæstio sine design at i one person arum et temporum. DĒSIGNĀTOR, ōris, m. Or donnat eur des jeux et pompes funèbres . Syn. Qui lud is funebribus præest, quique locum, temp us person is design at ad agendum. DĒSIGNO, as, avi, atum, are, a. Marquer , indiquer , noter . Syn. Describo, no to, sign i fico, constituo, destino, definio, animo concipio, animo met or locum, regionem. Usus : Notat et design at oculis nos ad cædem. Facinus, cons ilium atrox design at. Castra, pontem, fabric am, operis totius form am design are. Design at a sunt a DEO cuncta. Design at us, dec lar at us, decretus consul in annum sequentem. DĒSĬLĬO, is, ŭi vel ĭi, sultum, ire, n. Sauter , se jeter de . Syn. Celeriter, et quasi saltu descendo, devolo, dejicio me per gradus, etc. Usus : Reject a penula de rheda desiluit. DĒSĬNO, is, sīvi vel sii, sĭtum, ere, n. et a. Ce er , inter rom pre . Syn. Des is to, ce o, finem facio, conquiesco, præterm it to, intermit to, omit to, eva do. )( Incipio. Phras. Cur litter arum studia des in is? Pourquoi inter rom pre vos études? Ecquid in litter arum studio, velut perfecta re, conquiescis? cur litter is desist is? rationes litter arias deponis? Cur refrixit, defluxit, consenuit tam cito illud animi propositum ardens? cur exaruit tam cito ill a vet us disc end i cupid it as? ecquid erat, cur a mente tua tam cito recede res? ecquid litter arum studia tibi tam obsoleta? qua vetustate, aut negligent i a emortuum est, evanuit, obsolevit, inter i it tuum litter arum studium? ecquid tibi velut finitus labor const it it? cur doctrinarum studia abjicis turpi ce at i one? cur cœptis absistis? cur conticescit, remisit tuus disc end i ardor? Cf. Deficio , Ce o , Finis . Usus : Disputari desitum est. Lib enter artem istam desinerem. Desine communibus loc is. Cf. Des is to . DĒSĬPĬO, is, pŭi, ere, n. Avoir perdu l’esprit . Syn. Demens sum, deliro. Usus : Nimio gaudio prope desipiebam. Populus A then i ens is prope jam desipiens vestutate. Cf. Deliro , Insanio . DĒSISTO, is, stĭti, stĭtum, ere, n. S’arrêter, ce er , se désister . Syn. Intermit to, ce o, demit to, discedo. Phras. 1. Desiste a lacrimis, ce ez de pleurer . Mi as fac ist as lacrimas; mitte ist as tandem querelas; aufer lacrimas; emove hanc pectore trist it i am; lacrimas cohibe, inhibe, tene; tempera tandem a lacrimis; sit modus lacrimis; impera tandem dolor i tuo, et lacrimas reprime. Cf. Lacrima . 2. Dudum a litter arum studiis destitit, depuis long temps il a abandonné l’étude . Dudum litter is et scholæ multam salutem dixit; a mus is, ut si bellum ips is indixi et, se disjunxit; divortium fecit cum mus is; litter arum studia abjecit; operam a studiis alio traduxit, transtulit; litter arum studia mi a fecit; librorum usum dimisit, deposuit; a studio bonarum artium disce it, se abjunxit Cf. Desino . 3. Desistet, spero, a petit i one consul at us, j’espère qu’il ce er a de briguer le consul at . Abibit, opinor, a petit i one consul at us; ambitiosa hæc consilia abjiciet; abducet animum ab ambitioso hoc consilio; incepto absistet; deponet, nisi me fall it conjectura, voluntatem petendi consul at us; damnabit periculosa hæc consilia; voluntatem abjiciet. Usus : Causas tandem agere desiste. Auctionem facere destitit. Orare Pompeium non des is to. De sua sententia desistere, discedere. Cf. Ce o , Desino , Abrumpo . DESPECTĬO, ōnis, Mépris . Syn. Contemptio. Usus : Consol abitur eum magnitudo animi, et human arum opinionum alt a quædam despectio. Cf. Contemno . 1. DESPECTŬS, ūs, m. Mépris . Usus : Despectui et ludibrio e e omnibus. 2. DESPECTUS, a, um, Méprisé . Syn. Contempt us, abject us. Cf. Contempt us , Vilis . DESPĒRANTER, En désespéré , avec désespoir . Usus : Desperanter mecum locutus est. DESPĒRĀTĬO, ōnis, f. Désespoir . Epith. Diuturna, falsa, magna. Usus : Desperatio est ægritudo sine ulla rerum exspectatione meliorum. A des per at i one ad spem me vocarunt. Tanta est rerum omnium ami io, et recuperandi desperatio. DESPĒRO, as, avi, atum, are, a. et n. Perdre toute espérence , désespérer de . Syn. Diffido, spem per do in perditis; ac des per at is habeo, animo cado, hastam abjicio, a spe absum. )( Spero, confido, spem habeo. Phras. 1. Des per at is medic in a adhibenda non est, il n’y a point de remède au désespoir . Perditis jam, et in laqueum collum in ser ent i bus; qui animo plane concidere; magna des per at i one affect is; des per at i one torpentibus, deploratis ac prope deposit is; con clam at is, animo labentibus, qui malis obruti animos despond ere, ægre medic in am afferas. 2. Tametsi pauper rimus sim, non tamen desperabo, bien que je so is dans la plus extrême pauvreté, je ne désespèrerai point . Etsi me for tuna iis orbavit rebus omnibus, quæ cari imæ sunt in vita, non faciam tamen, ut omnem spem abjiciam. Etsi for tuna mihi car is sima quæque abstulit, eripuit, ademit, non tamen commit tam, ut ipse me plane deseram atque destituam; ut ab omni spe animum abducam; ut ad desperationem adducar, redigar. Ut cætera eripuerit for tuna, spe tamen salutis orbare me non poterit. For tuna equidem adversa prem or, nec tamen nihil spero. Licet exclusa spes omnis videatur, meliorum tamen rerum spe aliqua nit or etiamnum, sustentor, fulcior. 3. Des per a runt de magnis ill is consiliis, ils désespérèrent de leurs grands de eins . Ex alt a spe decide runt; ex magna spe deturbati, deject i, detrusi, depulsi jacent; spem ill am, quam susceperant ingentem, abjecerunt, deposuerunt; non, ut antea, spe tenentur; non eos, quæ antea spes alit, fovet, pascit; spes omnis jam abiit, disce it, evanuit. Nulla prorsus jam spes est, quæ illos sustentet; firm a se nit i spe putabant, ea quam sit imbecillis, nunc intelligunt. 4. In tanta rerum in i quit ate des per aret alter, dans de telles difficultés, un autre perdrait toute espérance . Spe excideret; ad desperationem perveniret, adduceretur; animos aliorum desperatio in ce e ret; des per at i one torperet alter; spem salutis damnaret; nullius salubris consilii patiens e et; spem amitteret; spem sib i ademptam, spei nihil super e e, reliquum e e lamentaretur. In tam perdita re spes alium tot a desereret, destitueret, a spe decide ret ali us, spem in perpetuum amitteret; præcis am sib i spem omnem, absci um omnium rerum respectum clam it aret; in tam perturb at a temporum calami tate, in exigua spe e et ali us; in exigua spe traheret animam. 5. Desperatum est, c’est fini . Cf. Actum est . Usus : Nec temere desperandum est propter ignaviam, nec minus confidendum propter cupiditatem. Honores, vitam, salutem des per are. Des per at us morbus. Homo a se ipso des per at us, a cæteris relict us. Cf. Spes . DESPĬCĀTĬO, ōnis, f. Mépris , dédain . Syn. Contempt us, des pic at us, des pic i entia. Usus : Odia, des pic at i ones adversantur vol up tat i bus. Cf. Contempt us . DESPĬCĀTŬS, ūs, m.(dat. sing.). Mépris . Syn. Despicatio. Usus : Despicatui habere, mépriser . Si quis despicatui habetur, Mysorum ultimus dicitur. DESPĬCĬENTĬA, æ, f. Mépris . Syn. Contemptio. Usus : Totam vim bene vivendi in des pic i entia rerum extern arum collocemus. DESPĬCĬO, is, spexi, spectum, ere, a. Mépriser . Syn. Contemno, negligo, despicatui habeo. Usus : 1. Omnes despicit, hominem præ se neminem put at. Omnia despicere et pro nihilo putare. 2. Video, cerno, an i mad ver to, voir , remarquer . Res tot, tam varias in ill a rei publicæ pot estate sponte despexi. Despexit, quid ill i moliantur. Cf. Contemno . DESPŎLĬO, as, avi, atum, are, a. Dépouiller , spolier . Syn. Spolio. Usus : Templa des pol i are. Cf. Spolio . DESPONDĔO, es, spondi, sponsum, ere, a. Promettre . Syn. Paciscor, prom it to, destino, spondeo. Usus : Filiam suam alicui despond ere. Lentulus Hortensii sib i domum despond it, se promettre . Desponsam mihi laudem præripuit, et des tin at am provinciam. Spes mihi nulla despondetur, cet espoir ne se réalisera pas . Animos despond ere, perdre courage . DESTĬNO, as, avi, atum, are, a. Arrêter , fixer ; désigner . Syn. Designo, decerno, constituo, attribuo, despondeo. Usus : Animo, animis, in animo a liquid des tin are et design are. Necem alter i des tin are. Destinata hora adero. Cf. Propono , Statuo . DESTĬTŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Abandonner ; tromper . Syn. Desero. Usus : Roscius miseros socios induxit, decepit, destituit. Res suas, for tunas destituere. Viri bon i sæpe illusi et destituti. Cf. Relinquo , Desero . DESTĬTŪTĬO, ōnis, f. Abandon , infidélité . Syn. Derelictio, desertio. Usus : Destitutione ill a perculsus hæsit. DESTRŬO, is, struxi, structum, ere, a. Détruire , ruiner . Syn. Tollo, deleo, diruo, ever to, diripio, excido, excindo, convello, vas to, opprimo, exstinguo, di olvo, disturbo, demolior, nullum vestigium relinquo, ruin am edo, exstinguo et fund it us deleo. )( Construo, ædifico, coagmento. Phras. 1. Hostis urbem destruxit, l’ennemi ruin a la ville . Diruit, afflixit, inflammavit, funestavit; sax is, ignibus, ferro vastitatem urb i attulit, intulit; muros ab imo subruit; ad solum diruit; sedes tectaque convellit; urbem tectorum excisione di ipavit; dejecta murorum fundament a, ne quod urb is vestigium exstaret; parietes cuniculis subrui ju it; templa ruin is et ignibus deleta, adit us demo lit i one sublati, disturb at a tecta, exscisæ et com plan atæ dom us; vic i deusti; labefactata vectibus et convulsa public a monument a; urbs tot a ab hoste excisa ac eversa, sic, ut præter famam nihil urb is in urbe duraret, permaneret. Cf. Vasto , Ever to . 2. Pons destruct us est, le pont fut rompu . Pontis compages crebris fluctibus verberatæ se laxabant; nulla tam firm a moles erat, quam non exederent undæ per operum nexus manantes; interrupt us aquarum incursu, pons ruin a oppre us est; impulsi in lat us pont is ruinæ pendebant; pontium capita a fundament is proruta jacebant; convulsis pontium moniment is tabulata ac trabes in fluctus sparsæ sunt. Pontis fact a demolitio est. 3. Annibal Italiam fœde destruxit, Annibal saccagea l’Italie . Annibal Italiam, effusis ac dis sip at is pulcherrimæ region is fructibus, ad exitium et vastitatem vocavit. Italiæ terror, vexator, perditor, afflict or, eversor, exterminator, Annibal, Romanam rem graviter labefactavit; magnis edit is ruin is, magnis plagis impositis ac inflict is, Roman as opes vast at i one fregit ac prost rav it; cæde ac incendio omnia complevit; rem public am multis cladibus attrivit, debilitavit, præcipitem dedit. Hujus crude lit ate jacuit Italia pro strata, perculsa et abject a, summis cal am it at i bus fract a et afflict a; hujus rapacitate lacer at a, exhaust a, exinanita; deleta scelere et ext erm in at a; direpta ab Annibale Italia, ac bar bar is cond on at a; bell i impetu perculsa, ac pro strata; omnibus part i bus qua at a ac labefactata. Cf. Vasto , Bellum , Damnum , Populor . Usus : Navem, ædificium destruit facillime, qui construxit. DĒSŬBĬTO, Tout à coup , soudain . Syn. Subito. DĔSŪDO, as, avi, atum, are, n. Suer beaucoup , suer . Syn. Sudo, nit or, laboro. Usus : Desudare atque elaborare in re aliqua. Cf. Laboro , Contendo . DĒSŬĒFĂCĬO, is, fēci, factum, ere, a. Déshabituer . Syn. Consuetudinem tollo. Phras. A dicendo prope desuefactus sum, j’ai presque perdu l’habitude de parler en public . Prope oblivio me cep it dicendi; ea or and i consuetudo prope mihi detract a est; is dicendi us us prope exolevit. Usus : Multitudinem jam a concionibus desuefactam ad veterem consuetudinem revocavit. DĒSŬESCO, is, sŭēvi, sŭētum, ere, a. et n. Déshabituer ; se déshabituer . Usus : Res dudum desueta, usage depuis long temps aboli . DĒSŬĒTŪDO, ĭnis, f. Perte d’une habitude . Usus : Populus desuetudine armorum mollior. DĒSULTŌRĬUS, a, um, Relatif aux écuyers ; volage , inconstant . Syn. Qui ex equo in equum facite desilit; item : Transl. In const ans, in genii mobilis, levis. Usus : E prætorio candida to consular is quasi desultorius, etc. Cf. Levis . DĒSUM, ĕs, fŭi, e e, n. Être absent , manquer . Syn. Absum, deficio, non adsum. )( Adsum. Phras. Deest, quod ali is largiar, je n’ai pas de quoi faire l’aumône . Omnia me deficiunt; omnium inopi, quod largiar, non est; in summa penuria ac egestate dego; nihil præsto est, nihil super est, nihil suppetit, quo aliorum inopiam sustentem. Cf. Careo . Usus : Doctrina mihi non defuit, nec ingenium. Tibi nullum a me piet at is officium defuit. Nunquam occasion i, officio, causæ defui. DĒSŪMO, is, sumps i, sumptum, ere, a. Prendre , choisir . Usus : Hostem sib i certum desumere. Cf. Eligo . DĒTĔGO, is, tex i, tectum, ere, a. Découvrir , dévoiler . Syn. Denudo, aperio. Usus : Insidias detegere. Cf. Aperio , Manifest us . DĒTENDO, is, tend i, tensum, ere, a. Détendre . Usus : Tabernacula detendere, plier les tentes . DĒTERGO, is, si, sum, ere, a. Ôter en e uyant , e uyer . Syn. Abstergo. Usus : Jucundo sermone fastidia, dolorem, molest i as detergere. DĒTĔRĬOR, ōris, gen. com. Pire , plus mauvais . Syn. Pejor, nequi imus. Phras. 1. Rem omnem sua import unit ate deteriorem effecit, il a gâté toute l’affaire par son défaut de polite e . Diis hom in i bus que invitis negotium plane evert it; corrupit omnia et profligavit. Omnia nunc deter i or a sunt; in statu, loco deteriore sunt. Versa et mutata in pejorem partem sunt omnia, sic ut nihil of fens i on i huic mederi jam que at. 2. Deter i or fact us est, il est devenu plus mauvais . Nimium quantum e pristina virtute deflex it; a se ipso degeneravit, disce it. Nimium descivit; nec gradu, sed præcipiti cursu in vitia trans curr it. Cf. Corrumpo , Depravo , Disciplina solutior. DĒTĔRĬUS, Pis , plus mal . DĒTERMĬNĀTĬO, ōnis, f. Borne , limite , fin . Syn. Terminus, conclusio, finis. Usus : Cœli complexus, extima ora et determinatio mundi. Conclusio est exit us et determinatio totius oration is. DĒTERMĬNO, as, avi, atum, are, a. Borner , limiter , fixer . Syn. Termino, concludo. Usus : Quod dicit, spiritu, non arte deter min at. DĒTĔRO, is, trīvi, trītum, ere, a. User . Syn. Destruo, corrumpo. Usus : Calceos deterere. Laudes alicujus deterere, imminuere, diminuer . DĒTERRĔO, es, ŭi, ĭtum, ere, a. Détourner , di uader . Syn. Dehort or, absterreo, revoco, avoco, deduco, repello, removeo, aver to; studium alicujus retardo, vel restringo. )( Impello. Usus : A dim i cat i one aliquem, a scribendo deterrere. Aliquem ab officio, injuria, pro pos i to deterrere. Cf. Absterreo , Avoco , Abduco . DĒTESTĀBĬLIS, e, gen. com. Détestable , abominable . Syn. Exec rand us. Usus : Scelus detest a bile. Res pestifera, detestabilis, exec rand a. DĒTESTĀTĬO, ōnis, f. Exécration . Usus : Pro detest at i one tot scelerum unam aram consecravit. DĒTESTOR, aris, at us sum, ari, d. Maudire , exécrer . Syn. Aversor, abominor. Adv. Diligenter. Usus : Omnes te vitant, et tanquam auspicium malum, memoriam tui, faciem ips am tuam ac nomen detestantur. Belli exitum detest or. O Dii avertite et detest am in i hoc omen! Cf. Abominor . DĒTEXO, is, texŭi, textum, ere, a. Ti er ; poser en entier . Usus : Rem a summo exordio detexam. Detexta retexere. DĔTĬNĒO, es, ŭi, tentum, ere, a. Retenir , arrêter ; charmer . Syn. Teneo, mor or, demoror. Adv. Diutius, prope. Usus : Diu suspensum me detinet. In alien is fere negotiis detineor. Non te detinebo diutius. Cf. Mora , Moror , Retineo . DĔTORQUĔO, es, torsi, tortum, ere, a. Détourner . Syn. Deflecto, aver to. Usus : Voluptas animum a virtute detorquet. Voluntas testium facile flecti et detorqueri potest. Pars corp or is imminuta et detort a. Cf. Flecto . DĒTRACTĬO, ōnis, f. Action de ret rancher , vol ; évacuation . Syn. Diminutio. Usus : Detractio, et appetitio alien i. Detractio confect i et consumpt i cibi. DĒTRĂHO, is, traxi, tractum, ere, a. Ret rancher . Syn. Minuo, delibo, dero go, defero, aufero, decerpo, detractionem facio. )( Addo. Adv. Facile. Phras. 1. Detrahi de summa nihil potest, on ne peut rien ret rancher à la som me . Deduci, decidi de summa nihil potest; abe e a summa ne teruncius quidem potest; nulla hic dece io, nulla deductio ex præsenti ære potest. 2. Detrahere de honore meo ubique nititur, il cherche à me dénigrer part out . Famam me am detrimento afficere; de fama mea detrahere; famam lædere; famæ obe e, nocere, officere ubique studet. Laudes me as ubique obterit; sermones de me habet malign i us. Id agit, ut ætern as mihi infamiæ not as inurat. In id unum incumbit, ut iis meum nomen sordibus inquinetur; ut iis maculis nomen meum afficiat, inspergat, quas nulla dies, nulla deinde res po it eluere, abstergere, delere. Id unum ei studium est, id cons ilium, id spectat unice, ut me in perpetuum infamem redd at; ut me perpetua notet infamia, ut æternæ me infamiæ trad at; ut perpetuo male audi am; ut perpetuum in infamiam abducar; ætern a ut infamia flagrem, laborem; ut in sordibus infamiæ nunquam non jaceam; ut perpetuo verser in infamia. 3. Ille non parum de me detraxit, il ne m’a pas peu décrié . Infamiam non levem mihi conflavit, intulit; non levem nomini meo infamiam aspers it; laudem, si qua fuit, non parum obtrivit, imminuit; de me is laudibus non parum delibavit; laudibus non null am obscuritatem attulit; nomini non parum of fecit meo; in famam me am violent us in curr it; malevolent is simis obtrectationibus cumulum facile de laudibus me is deruit; nihil non egit, quo virtutem me am obtereret; premen do, obtrectando, crimina serendo non parum me læsit; labem non unam aspers it nomini meo; splendorem nominis inust a turpitudinis nota non parum obscuravit; non parum me notavit ignominia; nominis famam non parum læsit. 4. Timeo, ne de fama mea detrahatur, j’ai peur qu’on ne me rabai e . Ne fama mea a male vol is laceretur; ne sinistris rumoribus per urbem differar; ne per ora hominum fœdum in modum traducar; ne fabula vulgi fiam; ne in ora vulgi perveniam, ne sinistra de me fama spargatur; ne existimatio mea sinistris hominum sermon i bus deformetur; infamiæ maculis inficiatur, aspergatur, inquinetur; ne quædam probrosa nomini meo liberius di ipentur, di eminentur, jactentur. Cf. Calumnia , Fama , Obtrecto , Crim in or . Usus : 1. Multum venus tat is imagini diuturnitas detraxit. De suis commodis aliquem detrahere. Bona a for tuna data hominum perfidia tibi detraxit. Calamitatem alicui, damn a, consuetudinem detrahere. 2. Obtrecto, ravaler , déprécier . Detrahere de aliquo, et in invidiam vocare. De honore, fama, hon estate alicujus detrahere. DĒTRECTĀTĬO, ōnis, f. Refus . Juniores Romani ad edictum sine detrectatione convenere. Detrectatio militiæ. DĒTRECTĀTOR, ōris, m. Celui qui refuse . Syn. Qui renuit, recusat. Usus : Cato haud detrectator laudum suarum. DĒTRECTO, as, avi, atum, are, a. Refuser , repou er . Syn. Fugio, avers or, vito, res is to. Usus : Pugnam detrectare. Cf. Nolo , Invitus , Vito , Aversor . DĒTRĪMENTUM, i, n. Perte , dommage . Syn. Damnum. )( Emolumentum. Epith. Magnum, majus, maximum, minus, summum, plura. Phras. Ea seditio rem public am grav i detrimento affecit, cette sédition causa un grand dommage à la république . Multa damn a reipubl. intulit, importavit, injunxit, imposuit, invexit; haud exiguum detrimentum res public a ex ea sed it i one accepit, fecit. Cf. Damnum , Jactura . Usus : 1. Detrimentum inferre, causer un dommage . 2. Detrimentum accipere, facere, recevoir du dommage . 3. Detrimentum sarcire, resarcire, reconcinnare, réparer une perte , compenser un dommage . DĒTRŪDO, is, trūsi, trūsum, ere, a. Pou er violemment , précipiter . Syn. Deturbo, expello, depello. Usus : Nece itas me ad ill a tent and a detrusit. Aliquem reg no; in mendicitatem detrudere. De sententia hominem detrusi. In pistrinum aliquem detrudere. In maximum mœrorem sum detrusus. Cf. Pello . DĒTRUNCO, as, avi, atum, are, a. Couper , abattre . Syn. Decido, seco. Usus : Detruncatis arbor i bus struem ingentem lignorum facit. DĔŪNX, uncis, f. Les ¹¹⁄₁₂ de l’once ou de tout autre objet . Syn. Undecim unciæ, quasi una de a e dempt a. DĔŪRO, is, u i, ustum, ere, a. Brûler ent ièrement . Syn. Uro, exuro. DĔUS, i, m. DIEU . Syn. Numen præpotens, æternaque Natura. Procreator mundi, mens ætern a; ille, qui cœlum atque terras tuetur et reg it. Optimus, Maximus. Summi Rector is et Domini Numen. Opifex ædif i cat or que mundi. Dominator rerum, ac omnia nutu regens. Præsens præpotens DEUS. Antiqui ima et rerum omnium princeps Natura. Parens rerum, mundi fabricator; universi machinator ac rector. Effector mundi atque molitor. Rerum summus arbiter. Universi auctor rector que. Regnator omnium DEUS. Præpotens ille immensi hujus operis effector, princeps ac parens. Præses mundi, et rector universi. Bonorum fons ac Ocean us omnium. Epith. Ætern us, beatus, cert is sim us, effector mundi atque molitor. Fortis, immortal is, mens soluta quædam et liber a, prædit us summa mente, opifex ædif i cat or que mundi, omnia providens et cogitans. Præpotens, princeps ac præsens, pul cher rimus, sancti imus, sapiens, sempiternus, summus, supremus, tantus, alt is sim us, atque undique circumfusus. Phras. 1. DEUS est creator omnium, DIEU est le créateur de toutes choses . Est omnium rerum auctor, cond it or, opifex, effector. Nihil est in universo terrarum or be, nihil ampli imis cœlestium orbium can cell is circumscribitur; nulla res, nulla virtus in cœlo ipso eminet, cujus auctorem DEUM fateri non debeamus. Ecquis spiritus, qui alti imum illum cœlest is region is verticem incolit, quem non DEUS inf in it a vi sua ex nihilo cond i der it? Omnes omnium rerum protect i ones uni div inæ potent iæ refer endæ sunt; divi no Numini in accept is refer endæ. DEI uni us a voluntate pot estate que sunt omnia; ejus a nutu, imperio pendent omnia; is cuncta ex nihilo creavit, formavit, finxit, con did it, architect at us est. Auctor idem rector que. 2. DEUS est gubernator omnium, DIEU gouverne toutes choses . Summus est rerum omnium arbiter ac moderator; qui omnia reg it, temper at, gubernat; cui, ut auctori ac rector i rerum paret servitque univ ers it as; cujus potenti imo imperio natura tot a obtemper at; in cujus pot estate et arbitratu ver santur omnia; qui rebus omnibus præest, dominatur, imperat; a quo uno, cujus uni us a voluntate, nutu, imperio pendent omnia; cujus potestas omnia complectitur; quem verentur omnia, cui parent omnia; cujus cœlest i provident i a, divi no nutu, numine, voluntate gubernantur universa; qui rerum univ ers it at i præsidet; qui cœlum et omnia, quæ cœli ambitu continentur, æterno reg it imperio, imperio sempiterno moderatur; cujus vi, consilio, voluntate moventur omnia et gubernantur; qui nutu terram concutit; ad cujus aspectum natura universa contremiscit; cujus immensa pot estate omnia continentur; cujus nutu et ditione sola terrarum gubernantur; qui omnia super a, media, infima sempiterno imperio reg it ac tuetur. Cf. Po um , Potestas . 3. DEUS est benign is sim us, DIEU est in fini ment bon . Ampli ima est divina liberal it as. Patet omnibus lati ime, ampli ime patet divina benign it as. Cui non benefecit DEUS? Quis est, in quem DEI benign it as non exstet? Quis est, qui divinam benignitatem non senserit, non expert us sit, non re ips a cognoverit, non perspicue viderit, non clari ime perspexerit? Subvenit DEUS invocantibus se; præsto est, opem fert, opitulatur imp lor anti bus se, con fug i ent i bus ad se. DEUS miseros sublevat; des per at i one debilitatos confirm at, fulcit, sustinet; aberrant i bus subsidio est. Nemo divinam opem frustra imploravit. Est DEUS tranquil litas in nostris cal am it at i bus, naufragium timentibus port us est. Afflictos facile divina pietas excitat. Perfugium, receptum habemus ad DEUM in nostris cal am it at i bus. 4. DEUS in omni genere perfect is sim us est, DIEU est in fini ment parfait . Bonitas in DEO tanta est, quanta potest e e maxima. Fons est bonorum omnium perennis et in exhaust us. DEI benign it as null is finibus circumscribi, null is spatiis includi potest. Clement i a nulla temporum, nulla locorum immensitate terminatur. DEUS nullo initio temp or is circumscribitur, nullo sæculorum fine concluditur. DEO æternitatem nulla temp or is circumscriptio metitur. DEI imperium in res omnes immutabile æternitate continetur. Immortalem ejus dominatum ips a ætern it as intuebitur, DIEU est éternel . DEI potent iæ nihil non subjectum est; quæ ampli imo cœli ambitu continentur, quæ to to terrarum or be sunt imperia, ejus nutibus serviunt, ejus voluntatibus famulantur. Evertit imperia et instaurat; Reges de solio detrudit, et ad summum fastigium evehit; cumque infinitum in res omnes jus sit ac imperium, una voluntas pro lege est. DIEU est tout-pui ant. Illa summa rerum potestas ac vis suprema semper et ubique præsens est, cumque null is locorum spatiis con string i po it, per omnia commeat, eaque etiam, quæ dens is simis occult a sunt tenebris, intuetur. Ille eventura nov it omnia, ac velut præsentia contemplatur; ille intimos animorum rece us ac latebras contuetur; ille arcana ment is omnia in spic it ac scrutatur; ille cog it at i ones nostras omnes exploratas habet. DIEU est présent part out et conn aît tout. Ejus recti ima judicia manes infer i per times cunt; ejus voluntas omnium legum lex est, et norma æquit at is. DIEU est in fini ment juste. Cumque idem et ver it at is parens, et just it iæ tutor sit; cum summus totius honest at is, decor is ac virtutis princeps et architect us; digni imus est, cujus augusti imum nomen omni sanctitate colatur, sempiternisque laudibus efferatur. DEI opem implorare, Implorer le secours de DIEU . In molest i is ac cal am it at i bus oportet ad DEUM confugere, perfugere, præsidium in DEO statuere; receptum ad divinam opem habere. Cum ærumnis premimur, ad DEUM nos vertamus, convert am us, nece e est. Cf. Auxilium , Perfugium . DEI consilio, Par la volonté de DIEU . Divino consilio; non sine divi no numine; DEI ductu ac numine; DEI (deorum immortalium), nutu atque consilio gest a hæc et provisa videntur. DEO favente, Avec la grâce de DIEU . DEO bene opitulante; DEO juvante, approbante; si ita DEO cord i est; si ita visum super is; si ita cœlitum voluntas tulerit; si DEUS annuerit; si DEUS nos respexerit; immortal is DEI benign it ate, ductu ac numine; DEO præsentiam suam declarante; DEO auspice. Olim in usu hæc erant: Diis bene juvantibus; si dii approbant; deum pace impetrata; deorum immortalium benign it ate; diis adjuvant i bus; diis præsentiam suam declarant i bus. DEUM adorare, invocare, Adorer , invoquer DIEU . Numen divinum precibus placare; DEUM (deos) venerari; DEO supplicare, vota facere; a DEO Optimo Maximo opem auxiliumque petere. DEUM ad auxilium devocare; DEO, quantum maximum po um us, honorem habere. Olim in usu hæc erant: A diis immortal i bus pacem ac veniam petere; mentes deorum immortalium precibus placare; pacem deum exposcere; deos circa omnia pulvinar i a obsecrare. Cf. Adoro . In DEUM peccare, Pécher contre DIEU . DEUM scelere violare; verb is ferocibus DEUM inc rep are, lace ere; ultorem religionum DEUM provocare; nefarium cum DEO bellum gerere; arm a ferre in divinum Numen. Cf. Blasphemia . DEUS avert at, Que DIEU détourne ce malheur . Cf. Absum . DEUS benedicat, Que DIEU vous béni e . DEUS eam tibi rem fortunet: tuis rebus consul at: DEUS suo præsens numine atque auxilio te defend at. DEUS res human as curat, DIEU prend so in des choses d’ici-bas . Human is rebus præsens interest DEUS; interest rebus human is cœleste Numen; nihil rerum human arum sine divi no numine agitur, geritur. DĒVASTO, as, avi, atum, are, a. Dévaster , piller , ravager . Syn. Spolio, vas to, depopulor. Cf. Vasto , Depopulor . DĒVĔHO, is, vex i, vectum, ere, a. Voiturer , transporter . Syn. Veho. Usus : Veliam devectus Brutum vid i. DĒVĔNĬO, is, vēni, ventum, ire, a. Aller , se rendre , arriver . Syn. Venio, pervenio. Adv. Nece ario. Usus : In qualem fortunam deveni? Nolebam has litter as in alien as manus devenire. Cf. Venio . DĒVĒXUS, a, um, Qui penche , incl iné . Deflex us, incl in at us. Usus : Ætas devexa ad otium. Sol paulum a meridie devexus. DĒVINCĬO, is, vinxi, vinctum, ire, a. Lier , attacher . Syn. Obstringo, obligo, demereor, concilio; const rin go, alligo, com pre hen do. Phras. Beneficio illum mihi devinxi, je me le suis attaché par des bienfaits . Voluntatem ejus benefic i is mihi conciliavi; beneficio hominem mihi adjunxi; beneficio gratiam ejus emi; officio et beneficio hominem comprehend i; liberal it ate et officio devinctum teneo; beneficio meum feci. Cf. Concilio , Demereor , Adjungo , Amicitia . Usus : Eum mihi fœdere, cautione omni et exec rat i one devinxi. Benefic i is aliquem, suavitate sermon is, consuetudine, aff in it ate sib i dev in cire. Hic maximo se scelere devinxit. Fœderibus etiam cum hoste fides devincitur. Largitione aliquem, vinculis, liberal it ate, officiis devinctum tenere. Cf. Obligo , Obligatus , Obsequor . DĒVINCO, is, vīci, victum, ere, a. Vaincre complètement . Syn. Vinco, supero. Usus : Duillius Pœnos cla e devicit. Cf. Vinco . DĒVĪTĀTĬO, ōnis, f. Action d’éviter , d’esquiver . Syn. Fuga, vitatio. Epith. Facilior et exp lor at i or. DĒVĪTO, as, avi, atum, are, a. Éviter , échapper à . Syn. Vito. Usus : Pro cell am temp or is devitavit. Putat se a me devitari. Dolorem dev it are. Cf. Vito . DĒVĬUS, a, um, Écarté , éloigné , détourné . Syn. Qui de recta via deflex it, a via remotus, alien us, a versus. Usus : Itineribus deviis profectus. Homo ament is sim us, omnibus consiliis præceps et devius. Oppidum devium. DĒVŎCO, as, avi, atum, are, a. Appeler , faire des cendre . Syn. Voco, revoco. Usus : Ad triumphum, ad gloriam te devocant. So crates primus Philosophiam e cœlo devocavit. In suspicionem devocari. Cf. Avoco . DĒVŎLO, as, avi, atum, are, n. S’envoler , s’enfuir ; pa er rap i dement (d’un objet à un autre) . Syn. Avolo, diffugio. Usus : Ab una amicitia ad ali am devolas. Simul ut for tuna defluxit, amici devolant. De tribunal i in forum devolat prætor. DĒVOLVO, is, volvi, vŏlūtum, ere, a. Précipiter , faire tomber . Syn. Præcipitem ago, impello. Usus : Omnes ad inanem spem pac is devoluti sunt. DĒVŎRO, as, avi, atum, are, a. Avaler , dévorer . Syn. Ligurio, abligurio. Usus : 1. Verbum ipsum vol up tat is devorabat, dévorer avi dement . 2. Inhio, soupirer , dévorer en espérance . Spe et opinione eam hereditatem jam devorarat. 3. Consumo, di ipo, engloutir , absorber . Pat rim onium omne, prædia, rem familiarem juvenis perditus devoravit. 4. Fero, perfero, supporter , dévorer . Erit ea molest i a dev or and a. Hominum inept i as et stultitiam sæpe dev or are oportet. Cf. Consumo , Comedo . DĒVŌTĬO, ōnis, f. Dévouement , action de se dévouer . Syn. Dedicatio, con sec ratio, addictio. Usus : Deciorum devot i one placati sunt Dii. Devot i one capitis mei servandam rem public am putavi, j’ai cru qu’il fall a it sauver la république même au prix de ma vie . Cum ad piet at is studia refertur, recti us dicitur: Religio, pietas in DEUM et Superos, dévotion . DĒVŌTUS, a, um, Voué , consacré . Syn. Des tin at us, const i tutus. Usus : Miloni ea hostia devot a videbatur. Devotus Orco, voué aux dieux infernaux . Devotus, a, um, Dévot , pieux . Phras. 1. (Devotus est, Vulg. ), il est pieux . Religiosus, pius, DEUM colens; pietatem et religionem colens; pie et religiose vivens, ducem DEUM in omnibus sequens; animum ac cog it at i ones ad DEUM referens. Qui human a respuens, ad divina solum incumbit; deditus soli contemplation i rerum æternarum; nihil non postponens Christianæ pietati; qui exemplo vitæ et sancti ima doctrina animos ad exitium ruentes retrahit, et ad salutem dirigit; præstanti religione in DEUM; cœlest is Numinis amore magnopere devinctus; cujus mens omnium fluxorum immemor, ad sola immortal i a et cœlestia fertur; qui ration is imperio affect i ones human as subigit; cujus ratio cupid it at i dominatur, qui lascivientes corp or is motus ad ration is div in arum que legum præcepta coercet atque com prim it; magna, antiqua religione; maxima cum religione, ardore in DEUM, pietatem col it; exemplar est religion is; vitam sancte pieque exigit; in quem tanquam in speculum intuentur, qui pietatem, qui religionem colunt; in sign i pietate est erg a DEUM; religiosus imprimis piet at is cult or est miræ piet at is; raræ in DEUM religion is est; ad omne Christianæ piet at is et officii dec us mire fact us, compos it us, in census, animatus. 2. Singulariter devot us est B. Mariæ Virgin i, il a une remarquable dévotion envers la Très Sainte Vierge . Præcipuo quod am studio cultuque fertur in DEI Matrem; præcipua pietare ac religione DEI Matrem col it, veneratur; singular i cultu Matrem Virginem pro sequitur; præcipua ill i in Virginem DEI Matrem religio est et pietas; div inæ Matris præcipua quad am religione tenetur; ejus honor i bus impense studet, deditus, addict us, devot us est; ardentiorem cultum erg a DEI parentem Virginem hausit; suavi imo quod am piet at is studio in Virginem DEI Matrem exardescit; præcipuam piet at is operam in colenda rite sancteque Virgine DEI Matre ponit, collocat. Cf. Religiosus . Usus : Devota DEO mens, esprit tout consacré à DIEU . DĒVŎVĔO, es, vōvi, vōtum, ere, a. Vouer , consacrer ; dévouer , livrer ent ièrement . Syn. Voveo, destino, dedico, consecro. Usus : Devovere se pro ære alieno. Caput suum pro republic a Diis devovere. Te tuumque caput hoc sanguine consecro devoveoque. Diris omnibus aliquem devovere. Devovit Agamemnon Dianæ se, etc.