INTERCUS

ŭtis, omn. gen. Qui est sous la peau . Usus : Aqua intercus est morbus, quem Græci hydropem vocant, hydropisie . Medic amentum dare ad aquam intercutem. INTERDĪCO, is, dixi, dictum, ere, a. et n. Inter dire . Syn. Prohibeo, veto, decretum interpono. Usus : Aqua et igni interdict us. Prætor de fo is minim is que rebus interdicit. Huic fune vox interdicatur. Cf. Prohibeo , Inter dictum , Veto . INTERDICTĬO, ōnis, f. Interdiction . Syn. Inter dictum.