CURRO

is, cŭcurr i, cursum, ere, n. Courir . Syn. Cursum conficio, cursum teneo, cursum curro. Adv. Aperte eosdem cursus, certatim ad opus, furtim, long i us, proclivius, raptim in sent ent i am. Phras. Ad aliquem currere, courir vers qqn . Cursu tendere, contend ere ad aliquem; cursu effuso aliquo ferri, pro vol are; cursim ad aliquem pergere; cursu ad aliquem ire. Usus : Qui stadium curr it, eniti debet, ut vincat. CURRŬS, ūs, m. Char . Syn. Vehiculum, cisium, carpentum, pilentum. Usus : Visus est sib i in somnis curru quadriga rum vehi. Curru alb is equis juncto invehitur. Cisio regionem pervolat. In rheda vehi. Aliquem de curru detrahere. De foro in Capitolium currum flex it, vehiculo eripuit se ex oppido. Curru sublimis ibat in regiam. Aurato eminens curru vehebatur.