DUX

dŭcis, m. Conduct eur ; chef , général ; celui qui marc he à la tête . Syn. Qui ducit exercitum, duct or, imperator; signifer, præfectus, qui ducit ordines, auctor. Epith. Clement is sim us, certior, diligent is sim us, idoneus, illustris, major, mem or aliorum, oblitus sui, nov us, paratior, præstan tis sim us, summus, togatus, ver us. Duces acerrimi, adversarii, audaces, bon i, clari imi, des per at i, expert i, firm i, fortes, improbi, improvidi, innumerabiles, nefarii, negligentes, nobili imi, not is simi, parati atque armati, præstanti imi, public i, summi, non solum veteres, sed etiam recentes, vivi et incolumes. Dux cert is sima, nocturn a, optima, molest a, mirific a. Phras. 1. Universa civitas eum ducem sequebatur, toute la ville le suivait com me son chef . Universa civitas ei regendam se dederat; ad ejus ductum se applicaverat; ad ejus ductum se cives omnes contulerant, adjunxerant. 2. Cæsar dux erat præstan tis sim us, César était un grand capitaine . Cæsar præfuit exercitibus summa cum laude; imperator, rector exercituum, duct or copiarum fuit Cæsar nemini secund us. Copias dux it Cæsar admirabili rerum bellicarum scient i a. Cæsar ge it bell a suo ductu ea virtute ac vigilant i a, non modo, ut non superiorem, sed nec omnino parem habuerit; nemo ut præstantior illo haberi po et. Cæsar erat, in quo tum summa rei bellicæ ponebatur. Cæsar erat bell i artibus clari imus; bellica laude, bellica virtute, altitudine animi, felicitate ante alios conspicuus. Cf. Imperator . Usus : Natura optima vivendi dux. Ducem se præbere facinoris. Dux et magister ad faciendum a liquid. Rationem ducent sequor. DYSŪRĬA, æ, f. Dysurie , difficulté d’uriner . Syn. Urinæ difficult as. IMG:3086736428286348267_deco.jpg: IMG:3086736428286348267_dropcap-e-1.jpg: E vel ex, De, hors . Usus : 1. Origin is, origine : Eunuchi e Syria. Quidquid habu it, e disciplina habu it. 2. Commodi, us us, utilitatis, usage , utilité : Erit id ex usu, erit e republic a. Decretum e republic a factum. E regione, En droite ligne , en face , vis-à-vis . Syn. In conspectu, ex adverso. Usus : Luna cum est e regione sol is, deficit. Occur runt sib i velut e regione contraria. ĔA RE, C’est pourquoi . Syn. Propterea, ideo, ob eam rem. Usus : Is metuit, et ea re fug it. Id, qui a turpe, ea re non est faciendum. ĔĀTĔNUS, Jusque là , jusqu’à ce point . Syn. Hactenus, usque dum, usque ad eum finem, usque eo, quoad; usque eo, ne. Usus : Ferre aliquem eaten us, quoad ipse negligat. Jus eaten us exercuere, quoad valuere. ĒBĬBO, is, i, bĭtum, ere, a. Épuiser , tarir . Syn. Exhaurio. Usus : Ebibere sanguinem alicui. ĒBLANDĬOR, iris, ītus, sum, iri, d. Obtenir à force de care es . Syn. Bland it i is extorqueo. Usus : Effice, eblandire, ut, etc. ĒBRĬĔTAS, ātis, f. Ivre e . Usus : Inter ebrietatem et ebriositatem multum interest. ĒBRĬŌSĬTAS, ātis, f. Habitude de s’enivrer , ivrognerie . Syn. Habitus ebrietatis, vel affectio ebrietatis. ĒBRĬŌSUS, a, um, Ivrogne . Syn. Facilis ad ebrietatem. Phras. Ebriosus est, c’est un ivrogne . Gurges atque helluo est; qui vino se in gur git are, replere, obruere, dev in cire sole at; vin i pernicies; vin i nimius, vin i immodicus, ebrietati deditus; in potation i bus a iduus; nat us ad vina perdenda; cui temp us nullum sobrio relinquitur; temulent iæ nota infamis. Usus : Stilponem ferunt et ebriosum et mulierosum fui e. Cf. Vinolent us , Ebrius . ĒBRĬUS, a, um, Ivre . Syn. Temulent us, vinolent us, vino languid us, vino obrutus, vino madens, languens, confect us. )( Sobrius, siccus. Phras. Vino mersus jacet, il est encore ivre . Nondum hesterni convivii crapulam exhalavit; crapula gravis et inops est; vin i adhuc plenus est, vino obrutus, vino sopitus, vino gravatus est; sens us mero adhuc victi jacent; gravata ebrietate mens est; mero incaluit; appotus probe est; invitavit se in cœna largius; Bacchus hominem irritavit; vino rationem obruit; vino mentem mersit, sepelivit; vino se oneravit intemperant i us; crapula ac capitis errore titubat; vino oppre us, sepultus est; vino gravis est; vino madet; plenus crapulæ est. Cf. Vinolent us , Bibo . Usus : Apud se ebrium factum e e dixit. ĒBULLĬO, is, ire, 1. n. Bouillonner . 2. a. Produire, dire avec emphase . Syn. Effervesco. Transl. Jacto, ostendo. Usus : Solent illud ebullire Stoici; virtutes ebulliunt et sapient i am. ĔBUR, ŏris, n. Ivoire . Syn. Dens elephant is. Epith. Castum, donum Deo gratum, non inutile, crebrum. Usus : Tecta ebore et auro fulgent i a. ĔBURNĔUS, a, um, D’ivoire . Syn. Ex ebore. Usus : Signum æneum, eburneum, marmoreum.