EFFRINGO

is, frēgi, fractum, ere, a. Rompre , briser . Syn. Frango, perfringo, revello, convello. Usus : Fores effringere. Convulsis repagulis, effractis valvis, revulsis claustris domum compilant. EFFŬGĬO, is, fūgi, ere, 1. n. S’enfuir . 2. a. Éviter , échapper . Syn. Evito, elabor, evolo. )( Incido, occurro. Phras. Periculum effugit, il échappa au danger . Eripuit se instant i periculo; ex communi exitio unus evasit; periculum fug a declinavit; idem, qui tot cives afflixit, casus hunc unum trans i it. Cf. Periculum , Fugio , Vito , Evado . Usus : Vix omnem offensionem, crimen, male dictum, suspicionem effugies. Mori, et tanquam ex incendio effugere fortunæ. Nihil te effugiet, rescies omnia. Cf. Vito . EFFŬGĬUM, ii, n. Fuite ; moyen d’évasion . Syn. Refugium, profugium. Usus : Effugium quærere, consequi, habere. Patet tibi effugium. EFFULGĔO, es, fulsi, ere, n. Briller . Usus : Sol inter graves imbre nubes effulgens. Cf. Fulgeo .