INCESTUM

i, n. et INCESTŬS, ūs, m. Inceste . Usus : Facere incestum; incesto aliquem liber are. INCHŎO, as, avi, atum, are, a. Commencer . Syn. Incipio, exordior, attingo, informo. )( Pertexo, finio, perficio. Phras. Inchoatum potius quam perfectum opus est, l’ouvrage loin d’être achevé est à peine commencé . Tantum abest, ut opus ad finem perduxeris, ut minimum ultra principium proce er is; ut in ips is pene principi is consist at, hæreat. Tantum abes a perfect i one operis, ut principia vix appareant, vix opus instituisti, vix operis initium fecisti; rem tu quidem habes institutam, in format am, sed perfect am per pol it am que non habes. Operis ut quidem fundament a jecisti, fastigium adhuc nullum habemus. Cf. Incipio . Usus : Si idem extrema per sequitur, qui inchoavit, jam perfecta omnia videbimus. In cho are, et in form are or a to rem perfectum. Natura hominem inchoat, sapient i a perficit. 1. INCĬDO, is, cĭdi, ere, n. Tomber dans ou sur ; arriver par hasard . Syn. Accido, contingo, evenio, incurro. Phras. 1. Incidit in hostes, il est tombé au milieu des ennemis . In hostem imprudens præcipitavit; in manus hostium delatus est; in hostes in curr it; medios in hostes delapsus est. 2. Incidit mihi ea cogitatio, il m’est venu à l’esprit . Subiit animum ea cogitatio; occur it animo; incidit in mentem illud; succurrit mihi; in mentem venit. Usus : 1. Si casus in cider it, nec mor i recusabo. Tales casus sæpe fort is simis viris incidunt. Incidit ætas mea in ill a tempora. Nihil mali incidit civitati. Quocumque mens et oculi in cider int. 2. Incurro, tomber malade , devenir fou , etc. In morbum, in febriculam, in in san i am, furorem, peccatum incidere. In manus hostium, in scopulos vitæ incidere. 3. Venio, tomber , venir . In æs alienum, in amorem, contentionem, in mentionem alicujus rei, in sermonem incidere, ac velut improv i so venire. Homini sane præter opinionem incidi. Cf. Accidit . 2. INCĪDO, is, cīdi, cīsum, ere, a. Entailler , couper . Syn. Cædo, reseco, præcido, amputo, securim injicio. Adv. Æqualiter, consul to, crudeli ime, de improv i so, de integro, div in it us, fœdi ime, for tui to, improv i so, plane, retro. Usus : Alicui nervos, penn as incidere. Deliberationem omnem ac spem incidere. Cf. Abrumpo . INCĬPĬO, is, cēpi, ceptum, ere, a. et n. Commencer . Syn. Cœpi, instituo, ing red i or, initium facio, duco, sumo, do, affero, introduco; principium do, capio, duco, habeo; primordium, exordium capio; exordior, ordior, inchoo, informo; fundament a jacio, rud i mentum pono, tirocinium pono. Phras. 1. Nunc demum spirare incipio, je commence enfin à respirer . Nunc demum ing red i or in spem; in spem inducor, nunc demum spes aliqua mihi nascitur, affulget; nunc demum in spem venio. 2. Unde dicere incipiam? Comment commencer a i-je? Unde mihi nascetur exordium oration is? Unde ingrediar in orationem? Unde proficiscetur oratio? Unde exordium ducam, capi am? Unde initium ducetur? 3. Res public a bellum incipiet, la république commencer a la guerre . Initium bello e Republic a dabitur; quod conceptum Res public a bellum parturit, propediem nascetur; res public a bellum suscipiet; nascent is bell i primordia a republic a capientur; bellum grande propediem exsurget a republic a commovendum. 4. Inceptum bellum brevi sopietur, la guerre commencée s’apaisera bientôt . Vim nascent is, orient is, exsurgentis bell i nostri facile consilio discutient, et compriment. Quamquam qua noluimus janua, ingre i sum us in bellum, facile tamen exitum reperiemus. Cf. Bellum . Usus : Bellum gerere nostri duces incipiunt. Cf. Inchoo . INCĪSĒ et INCĪSIM, Par incises . Syn. Cæsim. Usus : Incise membratimque dicere. INCĪSĬO, ōnis, f. Incise , membre de phrase . Usus : De membris et inc is is, vel incision i bus. INCĪSUM, i, n. Incise . Syn. Incisio. INCĬTA, æ, et INCĬTÆ, ārum, f. pl. Extrémité . Syn. Paupertas, indigent i a. Usus : Ad incitas redact us, réduit au désespoir , à la dern ière extrémité . Cf. Paupertas . INCĬTĀMENTUM, i, n. Aiguillon , stimulant . Syn. In vita mentum, illecebra. Epith. Summum. Usus : Hoc hominibus maximorum laborum et periculorum inc it amentum est. Cf. Excito , Animus . INCĬTĀTĒ, Précipitamment . Syn. Inc it at i us ferri. INCĬTĀTĬO, ōnis, f. Mouvement rapide , véhémence . Epith. Acris, vehemens, divina. Usus : Acri et vehement i inc it at i one in flamm are animum. Incitatio languentis, mode ratio effrenati populi. INCĬTĀTUS, a, um, Pou é , lancé , mis en mouvement , rapide . Adv. Plane, vehement i us. Usus : Totius mundi inc it at is sima conversio. INCĬTO, as, avi, atum, are, a. Mettre en mouvement . Impello, exacuo, excito, suscito, incendo, irrito, stimulos admoveo, cohort or. Adv. Effrenate, temere. Phras. Ad præclarum facinus inc it are, pou er à une action éclatante . Ad audendum animos addere, augere; alacritatem addere, afferre; animos dare, erigere, excitare, afferre; spei ac fiduciæ implere; inc it a men to e e; desiderium rari decor is admovere. Cf. Excito , Impello , Hortor , Animo . Usus : Inc it are aliquem spe laud is ad a liquid agendum. Mentem alicujus inc it are. Inc it at a odia, ira; studium ad investigandum incitatum. Incitat se vis aquæ. Naves se incitant. INCLĀMO, as, avi, atum, are, a. et n. Crier . Syn. Voco, altiore voce clamo. Usus : Exp edit us, facito, ut sis, ut, cum inclamavero, advoles. Cf. Voco . INCLĒMENS, ent is, omn. gen. Dur , rigoureux . Syn. Asper. Cf. Durus . INCLĒMENTER, Durement . Usus : In clem enter in aliquem dicere. INCLĒMENTĬA, æ, f. Dureté , rigueur . Syn. Duritas. Cf. In human it as . INCLĪNĀTĬO, ōnis, f. Action de pencher , incl in a is on ; inclination , penchant , propension . Syn. Conversio, status, mutatio, conatus, flexio, inflexio. Epith. Divina, magna, repent in a, tanta, maxima, parva. Usus : Minimis moment is maximæ incl in at i ones temporum fiunt. Inclinatio quædam ad meliorem spem visa est fier i. Incl in at i one voluntatis propend ere in aliquem. Conversio status, inclinatio rei publicæ. INCLĪNO, as, avi, atum, are, a. et n. Faire pencher , se pencher . Syn. Vergo, propendeo. )( Sto, erect us sum. Phras. Incl in at ad lenitatem, il est porté à la douceur . Ad lenitatem se dat; proclivior est ad lenitatem; ad lenitatem sua sponte propendet; summa pro pensione in leniora fertur; inclinati imo est ad lenitatem animo. 2. Incl in at ex natura ad a var it i am, il est naturellement avare . Natura pro pens us est ad exsecrabile vitium avaritiæ; ad a var it i am natura propendet; ad a var it i am natura illum sua ducit; natura hortante, natural i quod am studio ad a var it i am fertur, rapitur; natural i quad am induct i one animi a var it i am sequitur; suopte ingenio, impetu quod am naturæ, natural i quad am voluntatis incl in at i one ad a var it i am incitatur. Usus : 1. Sententia senatus incl in at ad pacem. In vitium, in fug am incl in are. 2. Deficio, manquer , faire défaut , être à son déclin . Eloquent i a, opes, form a rei publicæ incl in at. Incl in at acies, animi militum. 3. Flecto, pencher pour ou vers . Incl in at se ad Stoicos. Incl in are omnia ad suum commodum. INCLĬTUS, a, um, Illustre . Syn. Clarus, nobilis, in sign is. Cf. Clarus , Nobilis . INCLŪDO, is, si, sum, ere, a. Enfermer . Syn. Claudo, com pre hen do. )( Excludo. Adv. Apte, int us, argute, div in it us, diutius. Phras. Certis finibus orationem includam, je renfermerai mon discours dans des bornes marquées . Certis finibus cir cums crib am; can cellos, quibus me ipsum cir cum scrips i, non egrediar. Certos mihi fines term i nos que constituam, extra quos egredi non po im, si maxime velim. Cf. Termino . Usus : Imaginem alicujus in clypeo aureo includere. Orationem in epistolam inclusi. Dolor mihi et admiratio vocem incl us it. Cf. Carcer , Claudo . INCLŪSĬO, ōnis, f. Emprisonnement . Usus : Incl us i one content us non eras, in terf i cere volueras. INCŒPTĬO, recti us : INCEPTĬO, ōnis, f. Action de commencer , ent reprise . Syn. Initium, principium. INCOGNĬTUS, a, um. Inconnu . Syn. Ignotus. )( Notus. Usus : Condemn are aliquem causa incognita. Cf. Ignotus . INCŌGĬTANS, tis, omn. gen. Irréfléchi , inconsidéré . Usus : Incogitantem, imprudentem oppre it. INCŌGĬTANTĬA, æ, f. Irréflexion . Syn. Imprudent i a. Cf. Imprudent i a . INCŎLA, æ, m. Habitant . Syn. Habitat or. Usus : So crates totius mundi civis et incola. INCŎLO, is, ŭi, cultum, ere, n. et a. Habiter . Syn. Habito, incola sum. Usus : Qui earum civitatum fines incolunt. Cf. Habito , Domus . INCŎLŬMIS, e, gen. com. Sain et sauf , intact . Syn. Salvus, integer. Adv. Aliquamdiu. Phras. Incolumes tibi sunt adhuc res tuæ, vos affaires sont encore en bon état . Salva sunt apud te omnia, nihildum per did ist i; status idem est, qui antea rerum tuarum. Eodem loco sunt, quo antea, fortunæ tuæ; nihil detractum est de for tun is tuis; null am res aut fortunæ tuæ jacturam fecere; nullum res tuæ damnum tulere, detrimentum cepere, accepere, pa æ sunt. Nihil adversi res tuæ subierunt; nihil tibi eripuit, abstulit, ademit, detraxit, avert it for tuna; incolumitatem obtinent res, rationes, fortunæ tuæ; nihil sec us, nihil contra, quam velles, rebus tuis factum est. Nulla rerum tuarum fact a est imminutio; sarta tectaque tua sunt omnia, et ab omni in commodo sincera integraque sunt conservata. Cf. Salvus , Sanus . Usus : Domum suam incolumem a calami tate servare non potuit. Cives integros et incolumes servavi. INCŎLŬMĬTAS, ātis, f. Conservation , salut , sûreté . Syn. Salus. Epith. Explorata. Phras. Quamdiu rei publicæ sua const a bat incolumitas, tant que la république se conserva dans un bon état . Dum rei publicæ sal us erat integra; salvis rebus; rebus nondum perditis; ante rei publicæ inclinationem; stante, vigente, incolumi republic a; cum res public a suum jus obtineret, cum suo jure uteretur, cum salvus e et rei publicæ status; ante casum rei publicæ; antequam res public a concideret, occideret, periret. Cf. Salus , Status bonus. Usus : Incolumitas est salutis tut a atque integra conservatio. Alicujus salutem et incolumitatem deserere. INCŎMĬTĀTUS, a, um, Non accompagné , seul . Syn. Sine comite, solus. Usus : Ars in dot at a, in compt a, in com it at a. Cf. Solus . INCOMMŎDĒ, D’une façon peu convenable, fâcheuse . Syn. Moleste. Usus : Cum illo actum optime, mecum autem incommode. INCOMMŎDĬTAS, ātis, Désagrément , in com mod ité , dommage . Syn. Incommodum. Usus : In hac in com mod it ate illud inest commodi, il y a cel a de bon dans ce malheur . Cf. Incommodum . INCOMMŎDO, as, avi, atum, are, n. Causer du désagrément , nuire , in com moder . Syn. Officio, incommodum affero. Phras. In com mod are tibi nolo, je ne veux pas vous causer du désagrément . Nolo in commodo tibi e e; in commodo te afficere; incommodum tibi afferre, parere, præbere; nolo tibi molest i am exhibere; nolo commodis tuis officere, commoda tua oppugn are, labefactare; nolo tibi negotium faces sere; nolo tibi gravis, molest us e e; nolo tibi importune obstrepere; nolo tibi per me in com modi quidquam accidat. Cf. Noceo , Molest i a , Molest us . Usus : Qui alter i nihil scientes in commo dant, nihil ips is jure in com modi accidere potest. INCOMMŎDUM, i, n. Désagrément , dommage , inconvénient , malheur . Syn. Damnum, detrimentum. )( Commodum. Epith. Alienum, commune, domesticum, insperatum, magnum, parvum, præcipuum. Phras. 1. Id ego concedam, modo sine tuo in commodo fiat, j’accorder a i facile ment cette chose, pourvu que vous ne re entiez aucun inconvénient . Facile id patiar, modo ne tibi incommodes; modo ne contra tuum commodum sit; modo ne tuis commodis adversetur; modo ne commodis tuis officiat. Dabo id per lib enter, quod sine in commodo tuo facere po is; quod commode, quod sine molest i a tua fiat. 2. Multa patior in com mod a, je suis accablé d’ennuis . Multa me in com mod a circumveniunt; undique oppugnantur, labefactantur commoda mea; in com mod a non pauca capio, accipio; multis in com mod is et difficult at i bus angor, prem or; quotidie nov is in com mod is afficior; quotidie nova mihi in com mod a dantur, invehuntur, importantur; ali a ex ali is accedunt in com mod a; nova quotidie in com mod a mihi nascuntur. Cf. Damnum , Molest i a . Usus : 1. Incommodum invehere, ferre, dare; afficere in com mod is, porter préjudice à qqn . 2. Incommodum capere, accipere, éprouver un dommage, un échec . 3. Incommodum pro puls are, rejicere, refutare, repou er . 4. Incommodum levare, diminuere, in com mod is mederi, diminuer . 5. Incommodum sarcire, réparer . 6. Incommodum dev it are, éviter . 7. In com modi expers, ab in commodo integer, sincerus, qui ne souffre point de dommage . Illud etiam in in com mod is est, illud quoque acce it incommodum, il faut ajouter à tout cel a cet autre malheur . Cf. Detrimentum . INCOMMŎDUS, a, um, Inopportun , contraire , fâcheux . Syn. Adversus, alien us, molest us, iniquus. Usus : Valetudine uti in com mod a. Pater alioquin facilis, sed filio in com modus. In rebus in com mod is sublevare aliquem. Cf. Alienus .