AFFLICT OR

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 8
aris, at us sum, ari, p. Être affligé , désolé . Syn. Angor, vex or, affligor. Adv. Acerbi ime, gravius, turpius, vehement i us. Phras. Valde afflictatur, il est très-affligé . Malis conflictatur undique; cal am it at i bus, in for tun i is premitur, torquetur, cruciatur, conficitur gravis simis: vitam ducit inter ærumnas miser am, infelicem, calami to si imam, magnas quotidie acerb i tates perferre, exhaurire cogitur; angoribus opprimitur; molest i is innumeris implicatur; malis in gent i bus obruitur, oneratur. Multa sunt, ac gravia, quæ hominem angunt. Usus : Vide, quantum fratris morte afflictetur, squaleat. Vehementer afflictatur res public a.
Readham'da tam maddeyi gor →