CONSTO

as, stĭti, stĭtum, are, n. Être composé , être formé . Syn. Comp on or, fio, constituor. Adv. Const are certatim, mutuo studia officii, gratis navim, melius sib i, multum, parum sib i, plane e numeris, plane, non satis, præclare sib i, sum me. Usus : 1. Judiciorum ratio ex acc us at i one et defensione const at. Hic ex fallaciis const at tot us. Concio ex imperiti imis const at. Prudent i a const at ex scient i a rerum bonarum et malarum. 2. Sum, exister . Virtus sine ratione const are non potest. Quæ in to to mun do moventur et constant. 3. Patet, être évident ; il est certain (imp.). Res, de qua const at. Quæ res cum constet, liquid a sit, pro : inquisita et comperta sit, etc. Cf. Pateo . Const at inter omnes. Constant mea in te benefic i a. 4. Convenio, congruo, cohæreo, être d’accord , être en règle . Ista sententia cum priore non const at. Oratio ist a nec cum re, nec secum ips a const at. Const are sib i in vitæ perp etui tate, non const are sib i. Mente vix const at. 5. Persevero, permaneo, perduro, persévérer . Laudo, quod in sententia cons titer is. Const a bit tibi fructus otii tui. 6. Pretii ratione, coûter . Dimidio minor is tibi const a bit. Magno stet it cunctatio homini. Ea res multorum sanguine stet it. Cf. Pretium , Manifest us , Pateo .