URBS

urb is, f. Ville . Syn. Civitas. Epith. A mantis sima, ampli ima, antiqua, clari ima, nob is a mic is sima, cop ios is sima, firm a, permagna, for tun at is sima, hostilis et bellica, mun it is sima; non solum incolumis sed etiam ornata. Urbes in i mic is simæ, locupletes, infest is simæ alicui imperio, maritimæ, militares, maximæ, turpi imæ. Phras. 1. Urbs nobilis et præclara, ville noble et illustre . Urbs et natura, et situ, descriptione ædificiorum et pulchritudine in prim is nobilis ac opulent a. Urbs vet us et copiosa, eruditi imis hominibus stud i is que liberal is simis affluens. Urbs situ et opere munita, fo is ac mœnib us septa ac valid a. Urbs ampli ima et or natis sima, atque omnibus rebus aucta. Urbs flor ent is sima potent is sima que, referta copiis, descriptione ædificiorum, una omnium pulcherrima. Urbs ad res gerendas opportuna, situ et natura mun it is sima, opulent a eadem et copiosa. 2. Urbs capta est, la ville a été prise . Hostibus præda fact a est; in hostium manus venit; in hostium potestatem pervenit; in deditionem accept a est; urbe hostes potiti sunt; urbem ditionis suæ fecere hostes. Usus : Urbem constituere, ædificare. Urbem capere, exscind ere, evertere. Urbem relinquere, deserere. Urbe excedere. * URCĔUS, i, m. Vase en terre , cruche . Usus : Urcei fictiles, aquarii. ŪRĒDO, ĭnis, f. Nielle ou charbon , maladie des plantes . Syn. Morbus stirpes adurens. Usus : Si uredo aut gran do segeti nocuit. URGĔO, es, ursi, ere, a. Pou er , pre er , faire avancer . Syn. Impello, incito, premo, ins to. Adv. An gust i us, diutius, graviter, rustice, sane, acriter, valde. Phras. Urgere te non desist am, je ne ce er a i de vous pre er vivement . Usque te prem am, instabo, in sec tabor, poscam ut enitaris, elabores, rem perficias. Anniti, minar i, etiam clamor i bus et convitio impellere te non desist am, ut vel coactu meo rem suscipias; insist am, flagitabo, sollicitabo nec remittam; non desist am nec ce abo obtundere, dum perfecta vide am quæ inc hoast i. Usus : Urge summo studio, insta, eblandire. Interrogando urgere. Urgere hostem ac premere. Urgere atque ab omni parte in stare. Cf. Impello . ŪRĪNA, æ, f. Urine . Usus : Urinam reddere, uriner ; alias aquam petere, vesicam levare, exonerare. ( Vulg. Urinam mittere.) ŪRĪNOR, aris, at us sum, ari, d. Plonger sous l’eau . Syn. Sub aqua nato et mergo.