TUM

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 45
Alors ; tant... tant , et... et ; tantôt... tantôt . Syn. Tunc, ill a temp estate; partim. Usus : Quid tum inde? Cum ali a multa, tum hoc maxime. Tum Græce, tum Latine, tant en grec qu’en latin , et en grec et en latin , en grec com me en latin . Modo unum, tum autem plures vid i. TŬMĔO, es, ŭi, ere, n. S’enfler , se gonfler , s’emporter . Syn. Turgeo, turgesco, in tumore sum. Adv. Penitus. Usus : Sapient is animus nunquam turgescit, nunquam tumet, l’âme du sage ne s’emporte jamais, jamais elle n’est gonflée de colère . Negotia tument, les affaires sont dans un état alarmant, couvent quelque désastre . TŬMĬDUS, a, um, Enflé , gonflé ; irrité , courroucé . Syn. Turgid us, inflatus, velut omnes dictaturas consul at usque gereret in voce viribusque suis. Usus : Membrum vitiose tumidum, membre tuméfié . Serpens inflato collo, tumid is cervicibus, au cou gonflé . Cf. Superb us , Arrogans . TŬMOR, ōris, m. État de ce qui est enflé ; agitation , emportement . Syn. Inflatio. Epith. Repent in us, recens. Usus : Repent in us oculorum tumor. Erat in tumore animus, son âme était soulevée . Recedit jam animi tumor. Ne desererem hunc tumorem rerum, cette fermentation , ces troubles sur le point d’éclater . Cf. Superb i a . TŬMULTŬĀRĬUS, a, um. Levé à la hâte ; fait à la hâte , précipité , désordonné . Syn. Proper at us, subitarius, repent in us. Usus : Dux, miles, exercitus tumultuarius. Sermo fortuitus et tumultuarius, discours improv isé . TŬMULTŬĀTĬO, ōnis, f. Bruit , tumulte . TŬMULTŬOR, aris, at us sum, ari, d. Être en désordre ; s’agiter , se soul ever . Syn. Turbas facio, in quietus sum. Usus : Quid tumultuaris soror? quid in san is? Pourquoi tout ce bruit, ma sœur? es-tu folle? Cf. Turba , Tumult us . TŬMULTŬŌSĒ, D’une manière pleine de trouble, confuse, bruyante . Syn. Magno tumultu. Phras. Tumultuose agere, agir d’une manière désordonnée , faire une révolution . Mare cœlo miscere; cœlum ac terras miscere; tragœdias, tumultum excitare; turbas facere, concire; tragœdias efficere. Cf. Turba , Tumult us . TŬMULTŬŌSUS, a, um, Désordonné , conf us , bruyant . Syn. Turbulent us. Usus : Tumultuosa et seditiosa vita, oratio. TŬMULTŬS, ūs, m. Désordre , tumulte ; trouble de l’esprit , crainte . Syn. Motus, turba, seditio; trepidatio. Epith. Civil is, domestic us, finitimus, magnus, proximus, tantus, terribilis. Phras. 1. Periculum est apert i tumult us, on redoute des troubles publics . Res pro sed it i one est; res ad seditionem spectat; res a consilio ad vim abit; in metu sum us, ne qua repent in a vis in civitate exsistat; ne quid turbulent i conflent; ne qua in civitate tempest as excitetur, cooriatur. Tempest as a seditiosis civibus urb i impendet cert is sima. 2. Ea res ingentem tumultum fecit, cette affaire excita un grand désordre . Ingentem in urbe tumultum excitavit, fecit, præbuit, commovit, conflavit, concivit; turbas in gentes fecit, concivit; ea re effectum est, ut omnia terrore et tumultu streperent; ut tumultu cuncta turbarentur. Cf. Turba , Turbo , Seditio . Usus : Quid hos tumult us ciemus? Conticescente tumultu. Tumultum, rixas, jurgia comprimere, sedare, componere, apaiser le bruit, le désordre . TŬMŬLUS, i, m. Élévation de terrain , éminence , tertre . Syn. Locus ex terra leviter eminens. Epith. Excel lens. Usus : 1. Tumuli silvestres. 2. Sepulcrum, tombeau . Alexander cum ad A chillis tumulum in Sigeo ads titis set Cf. Collis , Sepulcrum .
Readham'da tam maddeyi gor →