PERTEXO

is, xŭi, textum, ere, a. Achever , terminer . Syn. Perficio. Adv. Graviter, valde graviter. Usus : Pertexe modo quod exorsus es, achève de dire ce que tu as commencé . PERTĬCA, æ, f. Perche . PERTĬMĒSCO, is, mŭi, escere, n. Craindre , red outer foi . Syn. Perhorresco. Adv. Graviter, magnopere, non mediocriter, vehement i us invidiam, incredibiliter. Usus : Per times cere de honore et fama. Cf. Timeo . PERTĬNĀCĬA, æ, f. Opiniâtreté , obs tin at i on ; con stance , fermeté . Syn. Pervicacia, obstinatio. Epith. Nefaria, perseverant iæ finitima. Usus : Nec pert in a cia, nec cum iracund i a disputari recte potest. Libertas non in pert in a cia, sed moder at i one sit a est. Cf. Obstinatio . PERTĬNĀCĬTER, Avec opiniâtreté , con stance , acharne ment . Syn. Cum pert in a cia, parva animi content i one. Usus : Pert in a citer ill i in fens us est, il est son mortel ennemi . PERTĬNAX, ācis, omn. gen. Obstiné , opiniâtre , entêté ; fer me , constant . Syn. Obstinatus, obfirmatus, pervicax. Adv. Valde. Phras. Pertinax est in sententia, il est obstiné dans son sentiment . Ille, ut præceps sort it us ingenium, pert in a citer adversus ist a tend it; prava animi content i one provectus, neg at sib i integrum de sententia decedere; obstinato unus animo resist it; contumax ille et ad repugnandum obstinatus perst at in sententia; pervicacis ad omnia, quæ agitat, animi nimiumque sui juris ac sententiæ est; obs tin at i one quad am sententiæ cum ali is pugnaciter cert at; a sententia deduci nullius persuasu ac inductu potest. Cf. Obstinatus . Usus : Sermo lenis, non pertinax. Vicit tamen omnia pertinax virtus, sa vertu persévérante triompha pourtant de tout . PERTĬNĔO, es, ŭi, ere, a. S’étendre , se répandre , appartenir à ; se rap porter à , aboutir à . Syn. Permano, permeo, penetro. Adv. Magnopere ad dicendum, omnino nihil ad se, nunc certe, publice ad civitatem, valde ad rem, vehementer. Usus : Vis cœlestium corporum ad plantas pertinet. Vis per totum corpus pertinens. Nervi to to corpore pertinentes. DEUS pertinens per omnes naturas, per terras, per mare. Romani Imperii ditio ad Rhenum pertinet. Silva pertinet a flumine ad summas Alpes. Ad montes usque ea plan i ties pertinet, s’étendre . Vulgo per ting it. PERTĬNET, ŭit, ere, Concerner , regarder ; appartenir . Syn. Attinet, spectat, at ting it; partes meæ sunt, officium hoc præcipue meum est. Phras. Hoc ad me non pertinet, cel a ne me regarde pas . Mea causa nihil eo facto contingitur; ejus rei culpa aut infamia me non at ting it. Nihil istud ad me; mea res hic non agitur; mihi isthic neque seritur neque metitur. Usus : In tell i gere quo quidvis per tine at. Summa illuc pertinet ut sciatis. Ea opinio eodem pertinet, recidit, revolvitur, cel a revient au même . Pertinet hoc non modo ad dignitatem, sed ad salutem, cel a concerne non seulement votre dignité, mais encore votre vie . Hoc ad me pertinet, cel a m’appartient . Cf. Attinet , Munus , Officium . PER TRACTĀTĬO, ōnis, f. Action de s’occuper de qqche , gouvernement , administration . Syn. Usus, evolutio. Epith. Multa rerum public arum. Usus : Multarum rerum per tract at i one multa di cimus. Diligens Poetarum pertractatio, étude a idue des poètes .