COMMIT TO

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 14
is, mīsi, mi um, ere, a. Commettre (une faute) , se rendre coupable ; confier , unir , a embler . Syn. Admit to, patro, perpetro, pecco; item : patior, concredo, conjungo. Phras. 1. Commis it magnum flagitium, il a commis un grand crime . Magnum admisit in se facinus; magnum in se scelus concepit; sequius admisit a liquid; immani se scelere obstrinxit, adstrinxit; summum dedecus, nefarium scelus admisit; detest a bile facinus suscepit; nefaria se culpa devinxit; immane flagitium conscivit. Cf. Pecco , Peccatum . 2. Commit to tibi hoc negotium, je vous confie cette affaire . Id tibi negotii do; fidei tuæ eam rem concredo; curæ tuæ id negotii credo; legare tibi hoc negotium constitui; rerum omnium in eo negotio cur am tibi deman do, credo; tuæ fidei, ac potestati, hoc, quidquid est negotii, commendo; omnem tibi rem ac causam tuæ prudent iæ tract and am trado, relinquo, transcribo; ejus rei gerendæ provinciam tibi vel ad te dele go. 3. Quod tibi commis i, diligenter exequere, exécutez fidèlement ce que je vous ai conf ié . Quod tibi mun us imposui, quæ man data dedi, quod negotium dedi, quod tibi mandavi; mandatum honor i bus tuis volui; quod fidei tuæ, prudent iæque permisi; quam tibi mandavi provinciam, diligenter perfice, confice. Usus : 1. Ingens flagitium, scelus, facinus; multa in Deos, multa in leges commis it. 2. Patior, probo, permettre , approuver . Non commit tam, ut tuis desim consiliis. Committendum non putavi, quin etc. 3. Mando, credo, trado, do, confier , risquer . Se itineri, fortunæ, dis crimini, fidei alter i us, in aciem, in dis crimen committere. A liquid litter is, alicui negotium committere. 4. Facio, ineo, commencer , engager . Prœlium committere cum hoste. 5. ( Vulg. Confisco, confisquer , adjuger au fisc .) Hæreditas templo Veneris commi a, la succe ion était dévolue à Vénus . Bona commi a, ad fiscum redeuntia; mulct a commi a. 6. Jungo, joindre , a embler . Duas inter se tabulas committere. Manus committere. 7. Concitare unum adversus alterum, mettre aux prises . Unum cum altero committere, duos inter se committere. COMMŎDĒ, Convenable ment , bien . Syn. Bene, recte, commodum. )( Incommode. Phras. Scribe, si commode potes; quod commodo tuo fiat; ex opportunitate; ex utriusque commodo scribes; cum erit commodum; cum se dab it, offeret rei opportunitas, commo ditas; cum temp us, ratioque postulabit. COMMŎDĬTAS, ātis, f. Opportunité , utilité . Syn. Opportunitas, utilitas. Epith. Idonea ad a liquid faciendum, imitatrix prava virtutis, magna. Com modi tates externæ, multæ, primæ, et maximæ, tantæ. Usus : Amicitia plurimas habet, continet com modi tates. Ista ad vitæ commoditatem, et jucunditatem plurimum faciunt. Com mod it at is omnes articulos scio, je sais choisir les bons moments . Cf. Opportunitas . COMMŎDO, as, avi, atum, are, a. Adapter , a juster ; fournir , être utile . Syn. Accommodo, utendum do; item : gratificor, prosum. Usus : 1. Ædes alicui, aurem, aurum com mod are. Hæc a virtute donata, cætera a for tuna commo data videntur. 2. Aliquem juvo, inservio, benigne facio, commodo sum, être utile , aider . Tibi ego omnibus in rebus libenti ime commodabo. Cf. Opitulor , Gratificor , Auxilium , Adjumentum . 1. COMMŎDUM, A propos , au bon moment . Syn. Opportune, satis in tempore. Usus : Commodum in urbe eram, je me trouvais à la ville fort à propos . Commodum ad me venit. 2. COMMŎDUM, i, n. A vantage , profit . Syn. Utilitas, bonum, emolumentum. Epith. Commune, magnum, majus, maximum, non mediocre, privatum, senatorium. Commoda communia, domestic a, extern a, major a, minima, multa, non paria, parva, aut mediocria, plurima, provincial i a, aut urban a, public a, tanta, terrena. Phras. 1. Suum tantum commodum quærit, il ne cherche que son propre a vantage . Omnia ad suam tantum utilitatem refert; utilitatem suam omnibus in rebus spectat, sequitur; rebus cunctis antefert; rerum omnium antiqui imam habet; prim am ducit; omnes articulos com mod it at is suæ captat; nullius rei, præterquam commodi sui rationem habet, ducit; suo ubique obsequitur animo; suis tantum consul it commodis; id unum spectat, unde multa in se congruant commoda; quid e re sit; quid in rem suam faciat; quid rebus suis expediat; quid sib i emo lumen to sit; omnia sua causa facit; commodi sui, ac privatarum rationum impendio studios us est; commodis suis servit unice. 2. Commoda nostra ubique imped it, il attaque sans ce e nos intérêts . Commoda nostra oppugn at, labefactat ubique; commodis nostris obstat, officit, adversatur ubique. 3. Ea res magna ill i commoda comp a rav it, cette chose lui a apporté de grands profits . Multas ill i utilitates importavit, multa creavit commoda; multis eum commodis auxit, locupletavit; multa commoda attulit; ejus commodis egregie servivit, consuluit; ex ea re non pauca ill i commoda enata sunt; non pauca ille commoda cep it, adept us est; ex ea re multa ill i commoda fluxerunt, man ave runt; ea res multis eum commodis affecit. Ex ea re fructum tulit, me uit, cep it non contemnendum; emolument a collegit, percepit, reportavit nec levia, nec pauca. Ea res non parvo fuit emo lumen to. Cf. Utilitas . Usus : Commodis frui. Alien is servire commodis. Quod commodo rei publicæ fiat. COMMŎDUS, a, um, Avantageux , utile . Syn. Opportunus, utilis. )( In com modus. Usus : 1. Com modi or via; temp us com modius. Res nostræ satis sunt commodæ. 2. Facilis, doux , bien veil lant . Homo commodis moribus, homme de mœurs faciles . Catone nemo com modi or, moder at i or fuit. COMMŎNĔFĂCĬO, is, fēci, factum, ere, a. Avertir . Syn. Commoneo, admoneo. Usus : Aliquem etiam atque etiam de re commo nef a cere. Cf. Moneo . COMMŎNĔO, es, ui, ĭtum, ere, Avertir . Syn. Admoneo. Cf. Moneo . COMMŎNĬTĬO, ōnis, f. Action de rappeler , de faire souvenir . Syn. Admonitio.
Readham'da tam maddeyi gor →