INFEST US

a, um, Ennemi . Syn. In fens us, inimicus, adversus, molest us. )( Prop it i us. Adv. Maxime. Usus : 1. For tuna mihi olim propitia, nunc infest a est. Omnia mihi summam per injuriam sunt infest a. Infest is omnium oculis cons pic i or. Fertur infest us in omnes. Iniquo in fes to que animo intueri aliquem. 2. Plenus dis criminis, attaqué , infesté , peu sûr . Viæ excursion i bus infestæ. Saltus lat roc in i is infest us. Agrum Rom. hostes infestum reddidere. Cf. Alienus , Inimicus , Vexo . INFĬCĬĀTĬO, ōnis, f. Dénégation . Syn. Negatio, depulsio. Usus : Crimina plerumque inficiatione defend i mus. INFĬCĬĀTOR, ōris, m. Fripon, qui nie une dette, un dépôt . Usus : Una eademque est fraud at or i bus et inf i cia to rib us impudent i a. INFĬCĬO, is, fēci, factum, ere, a. Mélanger , imprégner . Syn. Imbuo. Adv. Plane. Usus : 1. Teneros et rudes inficere et flectere. 2. Corrumpo, vitio, gâter , corrompre , infecter , empoisonner . Opinionum pravitate, languore, otio, desidia infecimus et corrupimus. Cf. Corrumpo . INFĬCĬOR (in fit i or), aris, at us sum, ari, d. Nier . Syn. Nego. )( Confiteor. Adv. Vere. Usus : Cum po et inficiari crimen, cum in alios derivare, confe us est. Cf. Nego . INFĬDĒLIS, e, gen. com. Infidèle , inconstant . Syn. Infidus. )( Bonus, fidelis. Phras. Sunt infideles, ils sont infidèles . Improbi sunt et perfidiosi; est in iis perfidia plusquam Punica; omnia in iis insidiosa sunt et fallacia; nihil in iis ver i, nihil sancti, null us deum met us, nullum jusjurandum, nulla religio; fidem non præstant; in fide non manent; flux a iis est fides. Usus : Non do, non dedi cuiquam infidel i fidem. Cf. Perfidus , Perjurus , Infidel is ( Vulg. ), les infidèles , ceux qui adorent les idoles , recti us dicitur: Religionum nostrarum mysteriis non in it i at us. Idololatra. INFĬDĒLĬTAS, ātis, f. Infidélité . Syn. Perfidia. Phras. Suspect us eris de infidel it ate, vous serez suspect de trahison . Erit cur de fide tua non bene homines exist i ment; venies in suspicionem infidel it at is, parum bonæ, parum rectæ fidei; fides tua in suspicionem adducetur, in dubium veniet, in dubium vocabitur; causam afferes de tua fide sec us exist i mandi. Usus : Quantæ infidel i tates in amicis! INFĬDĒLĬTER, D’une manière peu loyale . Syn. Perfidiose. INFĪDUS, a, um, Peu sûr , infidèle , change ant . Syn. Infidel is. )( Fidus. Usus : Nihil enim stabile, quod infidum est. Cf. Infidel is . INFĪGO, is, fix i, fixum, ere, a. Ficher dans , enfoncer ; imprimer . Syn. Impingo. )( Evello. Adv. Fidenter. Usus : Hæc cur a semper mihi erit animoque meo infixa. Infixus animo hæret dolor. Infixum in patriæ caritate animum ger it. Cf. Imprimo . INFĬMUS, a, um, Le plus bas , le dernier , infime . )( Summus. Usus : Ex infimo genere et fortunæ gradu. Infima fæx populi. Infimo cuique gratis sima animadversio. Infima conditio servorum. INFĪNĬTAS, ātis, f. Immensité . Syn. Immensitas, infinitio, innumerabilitas. Usus : Inf in it as locorum, rerum atque naturæ. Infinitatem omnem mente peragrare. INFĬNĪTĒ, A l’infini . Syn. Sine modo et fine. Usus : Divitias infinite con cup is cit Materia infinite dividi et secari potest. INFĪNĪTĬO, ōnis, f. Immensité . Syn. Inf in it as. INFĪNĪTUS, a, um, Infini . Syn. Immensus, innumerabilis, in exhaust us, in deter min at us, cujus nulla est ora, nulla ext remit as. )( Def in it us. Usus : Immensa, inf in it a, immoderata cupid it as. Inf in it am potestatem alicui permittere. Inf in it a poster it as. INFIRMĀTĬO, ōnis, f. Réfutation . Syn. Debilitatio, confutatio, refutatio. Epith. Conjectural is, comparativa. Usus : Infirmatio rerum judicatarum. INFIRMĒ, Faible ment . Syn. Parum. Usus : Videbam infirme animatos. INFIRMĬTAS, ātis, f. Faible e . Syn. Imbecillitas, debilitas. Usus : Me conficit sollicitudo, ex qua etiam in firm it as corp or is. Infirmitatem corp or is animi virtute super are. In firm it as laterum, virium, animi, ætat is, valetudinis. Cf. Debilitas .