ATTOLLO

is, ere, a. Élever . * Syn. Erigo. Usus : Cum se a grav i casu attollere et levare vellet. Attollunt se montes in gentes. Cf. Erigo . ATTONDĔO, es, attondi, attonsum, dere, a. Tondre . Usus : Ulmos, virgulta attondere. Transl. Laudem alicujus attondere, faire tort à la réput at i on de quelqu’un . ATTŎNĬTUS, a, um, Frappé de stupeur , d’étonne ment . Phras. 1. Attonitos red did it ea res, cette chose les a frappés d’étonne ment . Suspensos ea res tenuit omnium animos; stupor omnes admiratione defixit intentos ad hoc spectaculum. 2. Attoniti sunt, ils sont frappés de stupeur . Miraculo stupentes et suspens i animo hærent. Stupent, et sib i pene excidunt; exanimantur terrore a spec tuque rei. Supini cœlum aspiciunt. Usus : Novitate ac miraculo at to nit us. Cf. Obstupefacio , Admiratio , Miror . ATTRĂHO, is, traxi, tractum, ere, a. Attirer , entraîner . Syn. Allicio, invito, allecto, adduco. Adv. Commode. Phras. 1. Tuis bland it i is me ad te pertraxisti, traduxisti; me tibi plane adscivisti; me totum ad te redegisti. Horum spe me ad tuam consuetudinem vocasti, pell exist i. 2. Totam administrationem ad se attrahere, s’emparer de toute l’administration . Omnium partes corripere atque amplecti; omnia senatus muni a ad se trahere; arce ere sib i omnium cur as, vigil i as; a dsc is cere sib i totam provinciæ procurationem. Usus : Cur id tibi malum ultro accersis atque attrahis? Similitudo attrahit ad amicitiam. Cf Allicio, Adjungo.