CONTINGO

is, tĭgi, tactum, ere, a. et n. Toucher ; être proc he . Syn. Tango, attingo. Usus : Luna terram propius contingit, la lune est l’astre le plus rapproché de la terre . Atomus ali a ali am contingit. Hujus auctoritatem loci contingere ausus non e em. Aliquem prop in quit ate, sanguine contingere, être parent . Cf. Evenit . CONTĬNŬĀTĬO, ōnis, f. Continuation , continuité . Syn. Perpetuitas. Epith. Admirabilis, fatal is quasi et immutabilis, non minus longa verborum, mirabilis, soluta, apt a atque jucunda verborum, tot a verborum. Usus : Mirabilis quædam continuatio series que rerum, ut ali a ex ali is nexa, et omnes inter se aptæ colligatæque videantur. 2. Sympathia, ordre non interrompu . Immutabilis continuatio ordinis sempiterni. Continuatio causarum. 3. Period us. Continuatio est dens a et continens frequentatio verborum cum absolutione sententia rum. 1. CONTĬNŬO, Au itôt , sur-le-champ . Syn. Statim, illico. Usus : Non continuo, si quis peccavit, puniendus est. Continuo omnes surrexere. Continuo te meæ vol up tat is participem faciam. Cf. Statim . 2. CONTĬNŬO, as, avi, atum, are, a. Rendre continu , mettre à la suite , réunir . Adv. Perpetuo. Usus : Libertas hucusque continuata per mans it. Natura cohærens cum omnibus part i bus. Ager lati ime continuatur. Atomi inter senexu continuantur. Cf. Continuus . CONTĬNŬUS, a, um, Continu . Syn. Continens, perpetuus, perennis. Phras. Continuus ill i labor est, son travail est continuel , sans interruption . Noctes diesque labor i bus jungit; rem pro posit am continuo, vel continent i labore urget; in concepto labore perst at naviter; inceptum laborem naviter per sequitur; a iduam rei nav at operam; institutum suum in persequendo labore tenet naviter; a iduus est in opere; pertinaci studio in rem incumbit; nullum ill i a labore cœpto otium; quies nulla; a cœpto labore ne punctum quidem temp or is respirat; inf in it us ill i labor est; id ille saxum perpetuo volvit. Cf. A iduus . Usus : Tot dies continuos quid egisti? Continuis itineribus Romam veni. CONTORQUĔO, es, torsi, torsum, ere, a. Brandir ; détourner . Syn. Convolvo, torqueo, jaculor, deflecto. Usus : Ut argumenta valide contorquet! aliquem alias ad lætiti am, alias ad trist it i am contorquere. Amnes in alium cursum contorquere. Contort a oratio. Contort a et aculeata sophism at a. CONTORTĒ, D’une manière ent or tillée . Syn. Oblique. Usus : Perturbate et contorte dicere, concludere a liquid. CONTORTĬO, ōnis, f. Entortillement , obscurité ( du style ). Syn. Flexio. Usus : Majus est, has oration is con torsi ones, quam siderum flex us per disc ere.