APPORTO

as, avi, atum, are, a. Apporter , amener . Syn. Affero. Adv. Undique. Usus : 1. Multos secum morbos senectus apport at. Clit ellis frumentum eo apportandum est. 2. Nuntio, apporter une nouvelle . Quid apport as nov i! gaudium apport as, an luctum? Cf. Affero . APPŎSĬTĒ, Convenable ment . Syn. Apte, accommodate, convenienter. Usus : Apposite ad persuadendum dicere. Cætera apposite tibi mandabo, je vous écrirai le reste en temps utile . APPŎSĬTĬO, ōnis, f. Citation . Syn. Adjunctio. Usus : Obscuriora sunt præcepta sine appositione exemplorum. APPŎSĬTUS, a, um, Propre à , convenable . Syn. Aptus, accommodatus. Usus : Locus mini me appositus ad pietatem. Forma ad dignitatem apposita. Tempus ad bonarum artium studia appositi imum amici eripiunt. Cf. Accommodatus , Aptus . APPRĔHENDO, is, di, sum, ere, a. Prendre , saisir . Syn. Accipio, arripio. Usus : 1. Alicujus manum apprehend ere, prendre qqn par la main . 2. Transl. Quod ego apprehendebam, mox acc us at or eripiebat e manibus.