ACCINGO

is, cinxi, cinctum, ere, a. Préparer , disposer à . Syn. Paro, comparo. Phras. Accingit se ad prælium, il se prépare au combat . Ultimæ dim i cation i se instruit, comparat se ad pugnam. Nulla in eo mora est, quin in aciem procedat. Totus in eo est, ut in prælii casum quam optime comp a ratus descend at. Usus : Acc in gere se operi, prædæ. In dis crimen accingi. Ad sordidum lucrum, magic as artes accingi. Cf. Paro . ACCĬO, is, ivi vel ii, itum, ire, a. Appeler . Syn. Accerso, evoco, venire jubeo. Adv. Peregre, exultro. Usus : 1. Litter is ex Italia in regnum accitus. 2. Transl. Solet virtus magnam voluptatem accire, causer . Cf. Accerso , Voco . ACCĬPĬO, is, cēpi, ceptum, ere, a. Recevoir . Syn. Suscipio, capio, recipio, sumo, a umo, prehendo. )( Do. Adv. Omnino, patienter, proxime, publice, recte, repugnanter, separatim, serius, vesper i, vici im, aperte, amice, admirabiliter, as per i us, bene, clam atque extra ordinem, clem enter, contra ac dicitur, durius, eleganter, extrinsecus, for titer, graviter, hilare, hon orifice, lib enter, leviter, libenti ime, liberal i us, male, male satis, mirabiliter, moderate, severe, vehementer. Accepi pe ime, planius, valde copiose, privatim. Usus : 1. Suscipio, accepter , se charger de . Rem public am, provinciam imperium, exercitum, leges a victor i bus, jusjurandum a testibus, causam alicujus, satisfactionem, judicium accipere. Accipere conditionem, accepter des conditions . Admittere, non rec us are, ad cond it i ones accedere, descend ere; pac is leges subire; cond it i one uti. Nullam ex iis condition i bus non sequendam putare, ducere, censere. 2. Tracto, excipio, recevoir chez soi , traiter , accueillir . Conviviis, apparat is epulis, laute, magnifice, familiariter, hilar i lepidoque ingenio accipere. Male, indign is mod is, multis verberibus, aspere accipere. 3. Fero, patior, supporter . Animo æquo, moderate admonitionem me am accipit: pronis auribus, moder at i one maxima, animo lubenti admittit; summa voluntate complectitur. 4. Interpret or in bon am partem, prendre une chose en bonne part . Accepit in bon am partem, in partem optimam, moderate, amice, sine of fens i one; æquis auribus, animis que; animo, quod dictum est, optimo, in mitiorem, meliorem, dexteriorem partem accepit; alias : Boni consuluit; Æqui, bonique fecit. 5. Interpret or in malam partem, prendre mal une chose . In malam partem accipis. In sinistram, pejorem, deteriorem partem; graviter; as per i us; durius; in contumeliam; aliorsum; aliter; in alien am ac dictum est, partem accipis; alias : In contumeliam vert is. In contumeliæ loco ponis, Graviter; ægre; indigne fers, ac moleste: in deteriorem partem rap is. 6. In tell i go, audio, recevoir , apprendre . A tabellario, a major i bus, audit i one, fama id accepimus. Artes a Magistris, a liquid suo experimento, natura duce accipere, la nature nous enseigne . 7. A umo, recevoir . In societatem, amicitiam, deditionem accipere. 8. Capio, re entir . Animum in aliquem quietum, fiduciam, ignominiam, calamitatem, dolorem, offensionem, injuriam, metum, lætiti am, voluptatem de virtute alicujus. 9. Sustineo, éprouver . Plagam, detrimentum, repulsam accipere. Cf. Obtineo , Acquiro , Tracto . ACCIPĬTER, tris., m. Épervier , faucon . Ab accipiendo dict us. Epith. Præceps, fer us, velox, atrox, null i avi satis æquus. ACCLĀMĀTĬO, ōnis, f. Cri , acclamation , clameur hostile . Syn. Admurmuratio, exclamatio, plausus, applausus. Epith. Acuta, attenuata nim is, adversa, levior, magna, maxima, secund a, ingens, læta, can or a. Usus : Non acc lam at i one tantum, sed convicio et maledict is imped it us est Pompeius. ACCLĀMO, as, avi, atum, are, a. Crier . Dicitur de clamore populi rem pro bant is, vel improbantis. Phras. Acclamatur ab omnibus, to us se mettent à crier . Admurmuratio omnium fact a est. Conclamatur ab omnibus. Extollitur ab omni parte clamor. Clamore approbatur; adjuvatur ruentium in hostem impetus. Contumeliosi imo acclamationum genere reus laceratur. Usus : Oranti populus cum risu acclamavit. Cf. Clamo , Applaudo . ACCLĪNO, as, avi, atum, are, a. Pencher vers . * Syn. Inclino, flecto ad a liquid. Usus : Acclinavit se ad illum. ACCLĪVIS, e, gen. com. Qui va en montant . Syn. Arduus; fastigio len i subvexus; clem enter, molliter a urgens. Usus : Pars viæ valde acclivis. ACCLĪVĬTAS, ātis, f. Montée . * Syn. Loci facilitas in ascensu. Usus : Ab eo flumine par i acclivitate coll is nascebatur. ACCŎLA, æ, m. Habitant de . Syn. Vicinus, finitimus habitat or. Usus : Amnis vadosi accola. ACCŎLO, is, colui, cultum, ere, a., nonnunquam n. Habiter près de . Syn. Juxta colo, habito. Usus : Lacum, fluvium, mare, silvam, montem accolere. ACCOMMŎDĀTĬO, ōnis, f. Conform ité . Epith. Conveniens, decens, aptaque dispositio et collocatio. Usus : Elocutio est idoneorum verborum, et sententia rum ad intentionem accommodatio. ACCOMMŎDĀTUS, a, um, part. v. accommodo. Apte , propre à , con for me . Syn. Paratus, aptatus, apt us, commodus, idoneus, habilis, opportunus. Adv. Consul to, vehementer. Phras. Accommodatus est genio meo, il se con for me à mon caractère . Optime convenit cum ingenio meo. Ad naturam me am mire fact us est. Vehementer ad vitæ meæ rationem, et consuetudinem est accommodatus. Cf. Aptus . Usus : Oratio ad persuadendum accommodata. Verres ad vim, ad facinus accommodatus. Tempora ad res gerendas accommodata. ACCOMMŎDO, as, avi, atum, are, a. Adapter à ; conformer à . Syn. Apto, comparo, concinno, commodo, applico. Phras. 1. Me totum ad nutum tuum effing am et accomodabo, je vous obéira i , je ferai toutes vos volontés . Totum me ad voluntatem tuam, nutumque convert am; ad ductum me tuum applicabo; tibi serviam, tuam ad voluntatem me am conform abo; mores ex moribus formabo tuis; tibi me dedam penitus; tuis obsequar studiis, subserviam; de studio tuo studia mea erunt omnia; voluntatibus ubique velificabor tuis; totum me ad arbitrium tuum, inque mores tuos fingam, formabo; cum tua voluntate mea facile congruet, consentiet, cons pir a bit. 2. Se suamque fingit ad aliorum voluntates, il fait la volonté de to us . In aliorum arbitrium concedit, disced it, descend it: se ad aliorum nutum et arbitrium flectit; eorum voluntatibus obtemper at; arbitrio morem ger it; ad aliorum ingenium, mores, voluntates, mores comp on it, conform at suos. 3. Boni civis est, voluntatem suam ad Rem public am accommodare, adjungere, conferre, aggregare, tout bon citoyen doit conformer sa volonté à celle de la république . Conjungere voluntatem suam cum public a causa; in omni voluntate sua, quid rationes publicæ ferant, postulent, spectare, intueri, attend ere; nihil unquam velle a public a re sejunctum, alienum, separatum, disjunctum, remotum; nihil agere, suscipere, moliri, quod Rei publicæ non conducat, expediat, quod ejus commoda non postulent. 4. Rationes nostræ accommodandæ sunt tempori, il faut conformer nos manières d’agir au temps où nous vivons . Temp or i bus est a entiendum, obsequendum, cedendum, serviendum, inserviendum, rationes nostræ ad temp or is rationes accommodandæ sunt; Populo subinde et scenæ, ut dicitur, serviendum est; Cujusvis temp or is, aut temporum hominem te e e convenit. Temp or is rationem ducere; ad tempestatem rem, consilia, actiones dirigere; consilia et actiones tempore moderari, res ad temp us accommodare; consilia ad rationem temp or is componere, comp a rare te oportet. Decet nos in agendis rebus quasi ducem, aut consiliarium habere temp us. Fortunæ, tempori, nec e it at i parendum. Tempore utendum. Spectandum in omni re, quid res ac temp us fer at, postulet. Usus : 1. Ensem later i, coronam capiti etc. accommodare, ceindre une épée , se mettre une couronne sur la tête , etc. 2. Se donner , s’appliquer . Fac animum litter is; cur am agriculturæ; voluntatem tuam ad Rem public am, te ad aliorum nutum accommodes. 3. Interposer. Nomen tuum, testimonium, jusjurandum, ad amicorum causas libens accomodabo. 4. Prêter. Alicui de ædib us, suas amico ædes ad nuptias accommodare. ACCOMMŎDUS, a, um, Propre, convenable à . Syn. Appositus, commodus, opportunus, apt us, idoneus.