MILVUS

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 30
i, m. Milan . Avis rapax et gall in is infest a. MĪMA, æ, f. Mime , comédienne . Epith. Comis. Usus : Omnia mimæ condo nav it. MĪMĬCUS, a, um, De comédien , plaisant . Usus : Scurril is jocus et mimic us. MĪMUS, i, m. Mime , comédien . Syn. Qui dicta factaque aliorum gestu quod am cum lascivia et obscœnitate imitatur. Epith. Communes, ethologi. Usus : Alter mimos commentatur, tragœdias agit alter. MĬNA, æ, f. Mine , monnaie grecque d’argent ou d’or . Usus : Aquæ sextarium mina emere. MĬNĀCĬTER, En men açant , avec menaces . Syn. Minis, aspere. MĬNÆ, ārum, f. pl. Menace . Syn. Minatio, comminatio, terror, terror verborum, )( Bland it iæ. Epith. Facetæ, inanes, magnæ. Usus : Minæ, quæ jactantur, parum me tangunt. Alicujus minis et terrore comm over i. Clamore et minis insectari aliquem. Non ultra minas proce um est. Cf. Minor . MĬNĀTĬO, ōnis, f. Action de menacer . Syn. Comminatio. MĬNAX, ācis, omn. gen. Menaçant . Syn. Horrific us. Usus : Minaces et acerbæ litteræ. Homo minax et arrogans. MĬNĬĀTUS, a, um, Fardé avec du minium , coloré , peint en rouge . Syn. Ruber, mini at ulus. MĬNĬMĒ, Le moins po ible , pas du tout . Syn. Minimum, mini me omnium, nequaquam, nullo pac to, null is condition i bus, nulla ex parte. MĬNĬMUM, Le moins du monde , très peu . Syn. Perparum. Phras. Minimum res me as cur as, vous vous occupez le moins po ible de mes intérets . In minim is res me as ponis; in extremis habes; nullo apud te numero res meæ sunt; nec digito quidem res me as at ting is. Usus : Præmia apud me minimum valent. MĬNĬMUS, a, um, Très petit , très faible . Syn. Tenuis sim us, tantulus. Usus : Omnia minima, maxima ad me scribas velim. MĬNĬSTER, tri, m. Serviteur ; aide , agent , ministre , instrument . Syn. Administer, administrator, qui a latere est. Epith. Impuri imus, public us. Usus : Minister ac satelles cupid it a tum. Manus multarum artium ministræ. Magi stratus legum ministri. Mini strum se præbere ad a liquid. MĬNISTRĀTOR, ōris, m. Serviteur , domestique . Syn. Minister. MĬNISTRĀTRIX, īcis, f. Servante . Syn. Ministra. MĬNISTRO, as, avi, atum, are, a. Servir ; fournir , donner . Syn. Servio. Adv. Diligenter, com modius. Usus : Mini str are alicui pocula. Formosi puer i mini str a bant. MĬNĬTĀBUNDUS, a, um, Menaçant . Syn. Minax, minitans. MĬNĬTOR, aris, at us sum, ari, d. Menacer . Syn. Minor. Adv. Atrociter. Usus : Horribilia nob is omnia ferro igneque minitatur. MĬNOR, aris, at us sum, ari, d. Menacer , faire des menaces . Syn. Minitor, terreo; vim, periculum intendo; periculum, judicium denuntio. )( Prom it to benigne. Adv. Acerrime, crude liter, gravius, mediocriter, vehementer, quotidie. Phras. Minari atrociter cœpit, il commença à proférer d’horribles menaces . Cœpit jam non per ambages minas jacere, minas jactare; terrores, et pericula denuntiare; clamore, et minis insequi; denuntiatione periculi terrere; periculum capitis ostendere; vim denuntiare; periculi metum inferre; errorem injicere; terrores jactare et opponere; terrorem inferre; minas admovere; minas, periculum intend ere; minacibus verb is per string ere; periculum capitis ostent are; min a citer fremere; minis territ are; form i dines opponere; clamore et minis insectari. Usus : Hostis teterrimus omnibus bon is tormenta et cruces minatur. MĬNŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Rendre plus petit , diminuer , amoindrir . Syn. Diminuo, detraho, dero go, delibo, exhaurio, extenuo, levo, elevo, debilito, frango. Phras. 1. Homo improbus gloriam me am opesque minuit, ce scélérat a ruiné ma gloire et ma fortune . Pennas mihi, facultatesque me as incidit; de laudibus æque, ac for tun is cumulum deruit; de opibus, ac amplitudine multum detraxit; de for tun is, et honorum præsidiis multum deripuit. 2. Minuere dignitatem me am satagit, il s’efforce d’affaiblir ma gloire . Deform and i mei causa, detrahendæ spoliandæque dignitatis gratia multa molitur. Non modo ad salutem me am exstinguendam, sed et gloriam inf ring end am contend it; i nvidia laudem virtutis meæ obterit, gloriam eludit; id spectat unice, ut me am elevet auctoritatem, gloriam dignitatemque inf ring at. 3. Res tua in dies minuitur, vos res sources diminuent de jour en jour . Res tua in dies deter i or fit, deficit, consumitur, minor evadit, in deterius ruit, corroditur, dilabitur; non solum non augetur, verum etiam a liquid deperdit; fortunæ tuæ in dies a liquid detriment i capiunt, comminuuntur, diminuuntur; for tun arum in dies aliqua fit diminutio. 4. Oratio tua mirifice mihi dolor am minuit, vos paroles ont considérablement apaisé ma douleur . Dolorem leniit, levationem dolor is attulit; magna de dolore diminutio fact a est ex sermone tuo; decrevit dolor ac prope evanuit; sublata ac sepulta est omnis trist it i a. Tuæ oration is foment is mitigatus dolor est, attenuatus, imminutus, dolor is ille æstus deferbuit, subsedit, consenuit, in fractus est et debilitatus; levare dolorem, luctum oratio tua sic visa est, ut pene exhauriret. 5. Res me as et merit a, quantum potest, minuit, il affaiblit, autant qu’il peut, ma fortune et ma réput at i on . Laudem meritorum meorum verb is elevat, verb is extenuat, eludit; de meritorum meorum laudibus cumulum deruit; de meritorum meorum amplitudine multum detrahit, decerpit. Cf. Detraho . Usus : Minuere vectigalia, sumptus. MĬNUS, Moins . )( Plus. Usus : Præstitimus patriæ non minus, quam debuimus. Quatuor mensibus, sex dieb us minus navigavimus. Sæpe, quæ prædicta sunt, minus eveniunt. MĬNŪTĀTIM, Par petits morceaux , en détail . Syn. Gradatim, tenuiter, parce, exiliter, jejune. Usus : Minutatim interrogare, inter roger par petites questions de détail . MĬNŪTĒ, En petites parties ; d’une manière commune , mesquine . Syn. Exiliter, jejune, anguste, tenuiter. Usus : Grand i a minute dicere, dire des choses import antes dans un style mesquin . MĬNŪTUS, a, um, Petit ; mesquin , pauvre . Syn. Angustus, parvus. )( Grand is. Adv. Sane. Usus : Genus oration is minutum, exile, aridum, concisum, fractum. Animus minutus et angustus. Orator præstat minutis imperator i bus. Minuta diligent i a utitur, et anxia. Min utis simis ictibus excarnificatus, tué à coups d’épingles, qu’on a torturé à petit feu . MĪRĀBĬLIS, e, gen. com. Prodigieux , étonnant , admirable . Syn. Admirabilis, mir us, mirific us, mir and us. Usus : Hæc non modo mirabilia sunt, sed prodigiis simillima. Re et dictu inopinatum et mirabile. Mirabilis copia dicendi. Cf. Mir and us . MĪRĀBĬLĬTER, D’une manière merveilleuse , admirable . Syn. Admirabiliter, mirandum in modum, mire, mirifice. Usus : Omnes mirabiliter de te loquuntur et sentiunt. MĪRĀCŬLUM, i, n. Prodige , merveille , miracle . Syn. Prodigium, portentum. Phras. 1. Miracula patrat, il fait des prodiges . Res supra naturæ vim et ordinem multas efficit; miranda quædam opera, et human is viribus major a efficit; miracula edit; major a naturæ viribus exsequitur; multa ejus exstant opera, non human a, sed divina virtute per pet rata. 2. Vir miraculis clarus, ( Vulg. miraculosus), homme qui fait des miracles . Vir, per quem divina virtus admiranda multa patravit; operibus supra vim ordinemque naturæ patratis; miraculorum gloria, multis supra naturæ vim edit is operibus clarus. Usus : Miracula edere. Miraculo illud mihi erat. MĪRANDUS, a, um, Étonnant , merveilleux . Syn. Mirabilis, admirabilis, quod multum habet admirabilitatis. Phras. Miranda res visa est omnibus, la chose parut à to us digne d’admiration, surprenante, merveilleuse . Miraculo erat omnibus; null i non admirationem movit rei insolent i a; omnium in se oculos convert it; admirabilitatem magnam ea res habu it; res human a major visa est omnibus; res ea omnes stupore ac silentio defixit. Cf. Admiratio . Usus : Opus mir and am in altitudinem exstructum. MĪRĀTĬO, ōnis, f. Admiration , étonne ment . Syn. Admiratio. Usus : Causarum ignoratio in re nova mirationem facit, dans un fait nouveau l’ignorance de la cause fait naître l’etonnement . MĪRĒ, Étonnamment , beaucoup , fort . Syn. Mirabiliter. Usus : Omnes tibi mire favent. MĪRĬFĬCE, D’une façon merveilleuse , surprenante . Syn. Mire, admirabiliter. Usus : Mirifice me delectat hoc. MĪRĬFĬCUS, a, um, Qui produit l’étonne ment , l’admiration ; merveilleux . Syn. Mirus, admirandus, admirabilis. Usus : Mirific am cep i voluptatem.
Readham'da tam maddeyi gor →