LINGUA
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 28
æ, f. Langue ; langage . Rad. a lingendo. Syn. Sermo. Epith. Hæsitans, titubans, volubil is, celer, impigra, exercitata. Usus : 1. Linguam comprimere, ads trin gere, compescere, garder le silence . Lingua adhucdum ill i const it it, il a perdu l’usage de la parole . Lingua soluta est, sa langue s’est déliée. Lingua hæsitavit, titubavit, il balbutia, bégay a . Favete linguis, silete. 2. Sermo, langue d’un peuple . Lingua latina inops est, uberior græca. Cura, ut latin am linguam probe noris, luculenter calleas, tene as, sci as. Hujus commer cio linguæ ad disc end i aviditatem exciter is. Cf. Latin it as . LĬNO, is, līvi, lĭtum, ere, a. Oindre , frotter . Usus : Sagittas veneno linere. Alias etiam LĪNĬO, is, ire, reperitur.
Readham'da tam maddeyi gor →