OPPRESSOR

ōris, m. Oppre eur , destruct eur . Usus : Vindex et oppre or conjuration is. OPPRĬMO, is, pre i, pre um, ere, a. Pre er , accabler , étouffer , cacher . Syn. Obruo, pondere affligo, subigo, servitute oppre um teneo. Adv. Maxime, misere, improv i so, studios i us, fund it us, indigni ime, plane, iampridem. Usus : Onere, dolore opprimi. Circumveniri te dicis et opprimi. Hostes imparatos opprimere. Sopitos lux oppre it, le soleil les surprit encore endormis . Proficiscentem nox oppre it. Contumeliis opertus et oppre us. Captus, obrutus, oppre us malis. Cf. Affligo . OPPRŎBRĬUM, ĭi, n. Opprobre , honte , déshonneur , infamie . Syn. Dedecus, ignominia. Cf. Ignominia . OPPUGNĀTĬO, ōnis, f. Attaque , siége , a aut . )( Defensio. Epith. Public a. Usus : Oppugnationem inferre, sustinere, donner, soutenir un a aut . OPPUGNĀTOR, ōris, Celui qui attaque , donne l’a aut , a iége . Syn. Qui fert arm a contra. )( Defensor. Usus : Patriæ, salutis meæ oppugn at or. Cf. Adversarius .