INSTAURO

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 26
as, avi, atum, are, a. Renouveler . Syn. Renovo, redintegro, itero. Phras. Ut animum instauravit, dès qu’il eut repris courage . Ut animum refecit, red in teg rav it; ut se collegit paululum; ut animum paul is per revocavit. Usus : Instaurare animum collapsum. Aciem, bellum, cædem instaurare. INSTĪGĀTĬO, ōnis, f. Action d’exciter . Syn. Fermotio, impulsio. INSTĪGO, as, avi, atum, are, a. Pou er , exciter . Syn. Sollicito, impello, incito, stimulo; stimulos animis sub do; stimulis concito; calcaria addo, admoveo; incendo; tanquam quibusdam verborum tædis ac facibus inflammo; laces so. Cf. Impello , Incito , Concito , Fucito . 1. INSTINCT US, a, um. Excité , animé . Syn. Instigatus, plenus adhortantium vocibus. Usus : Homo nefario furore, ira, audacia instinct us. 2. INSTINCTŬS, ūs, m. Impulsion , excitation . Syn. Instigatio, afflatus, impulsus. Phras. Id non sine cœlest i afflatu atque instinctu divi no factum est, cel a fut fait sous l’inspiration et le souffle de la Divinité . Non sine cœlest i admonitu; non sine arcana cœlestique ment is inc it at i one; non sine Numinis certo afflatu factum est. Divino tact us spiritu; divi no instinct us Numine; divi no afflatus spiritu id cons ilium arripuit. DEUS ill i eam mentem objecit; DEUS eum in eam mentem impulit; divini afflatus is spiritus fuit, qui ei hanc mentem dedit, qui ad id agendum hominem permovit. Usus : Instinctu divi no afflatuque. INSTĬTOR, ōris, Vendeur , march and . Syn. Negotiator. Usus : Institorum et opificum multitudo. Cf. Mercat or . INSTĬTUO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Établir , fonder , instituer . Syn. Decerno, constituo, incipio, erudio. Adv. Occulte, sap i enter, male, bene, liber a liter, non ita, optime, parum. Usus : 1. Portorium, pœnam instituere. Institueram ad te scribere. Iniquam legem et conditionem instituit. 2. Incipio, commencer . Picturam, sermonen instituere. Perge, ut instituisti. Adhibe diligent i am, quam instituisti. 3. Compono, ordino, dispono, régler , organiser , disposer . Actionem, rationem rei peragendæ, litem instituere; civitates, collegia opicum conflare et instituere. Of ficin am instituere. 4. Facio, faire , instituer . Instituere heredem, tutorem, testes, acc us a to res. 5. Erudio, instruire . Instituere filios ad majorum instituta. Vir litter is, omnibus disciplinis institutus. Vita instituta præceptis philosophorum. Cf. Incipio , Ordino , Doceo , Erudio , Propono . INSTĬTŪTĬO, ōnis, f. Instruction , éducat i on . Syn. Institutum, disciplina, educatio. Epith. Antiqua, firm a, præclara, puerilis. Usus : Institutio doctor is ad cujuscumque naturam accommodanda est. Iisdem præceptis, eadem institutione formatur. Ratio et institutio gubernandæ rei publicæ. Stoicorum sect am et institutionem persequi. Cf. Disciplina . INSTĬTŪTUM, i, n. Règle de conduite , principes , habitudes . Syn. Instituta ratio, mos, consuetudo. Epith. Meretricium, nefandum atque inauditum, novum, nefarium, patrium, vet us. Usus : Civitatis leges, juris public i instituta, mores, consuetudinem no e. Tenere idem institutum et servare. Non natura, sed instituto moder at us. Suo instituto uti. Ab instituto aliquem abducere. Ad institutum redire, revert i. Cf. Consuetudo , Mos .
Readham'da tam maddeyi gor →