SPARGO

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 42
is, spars i, sparsum, ere, a. Répandre , jeter çà et là . Syn. Fundo. Phras. Rumor late spargitur, le bruit se répand au loin . Sermones di ipantur; rumor late diffunditur, di eminatur, in vulgus editur, effertur, sermon i bus multorum divulgatur, differtur, circumfertur. Cf. Rumor , Fama . Usus : Nummos populo spargere. Res gest as in memoriam sempiternam spargere. Semina doctrinæ in suis libris spargit. SPĂTĬOR, aris, at us sum, ari, d. n. Se promener , errer . Syn. Ambulo, deambulo. Cf. Ambulo . SPĂTĬUM, ĭi, n. Espace , étendue ; promenade . Syn. Loci intervallum, curriculum, cursus, regio. Epith. Æquum, æternum, annuum extremum, immensum, liberum, longinquum, medium, menstruum, simile. Usus : In ambulatione duo spatia aut tri a facere, faire deux ou trois tours d’allée en se promenant . Ingens spatium conficere, decurrere. De spatio deflect ere. 2. Temp or is intervallum, espace de temps , délai , loisir , occasion . Spatium ad deliberandum sumere; a liquid spatii sib i ad scribendum surripere. Med it anti spatium mihi non datur. Spatio aliquo interjecto redibo. Non habeo, non est mihi spatium scribendi. SPĒCĬĀTIM, En particulier . Syn. Nomina tim. SPĔCĬES, ēi, f. Forme , figure , image ; apparence . Syn. Forma, figura, facies; imago. Epith. Admirabilis, ætern a, beata, bland a; clara, consular is, divina, eximia, falsa, for ens is, formosa, honest a, liberal is, pur a, sancta, singular is. Phras. Vir est in speciem tantum bonus, cet homme n’a que les dehors de la bonté . Sub piet at is obtentu; per causam piet at is; per speciem piet at is multos fall it. Imaginem tantum probit at is et speciem fallacem præ se fert. Vir specie prob us, re imp rob is sim us. Cf. Simulator , Simulo . Usus : 1. Excellent is eloquent iæ speciem et form am a dumb rare. Observentur animo species honestæ. 2. Imago, similitudo, apparence , semblant , mine , prétexte . Me species quædam in an is commovit. Boni viri speciem gerere, præ se ferre, tueri. Aliud moliri, aliud specie et simul at i one ostendere. Clement iæ specie multos devinxit. Ea res speciem præbuit magni exercitus. 3. Forma, venustas, dignitas, brillante apparence , éclat , beauté , ornement . Pertinent hæc ad liberalem speciem et dignitatem. Natura form am in qua e et species honest a, in promptu posuit. 4. Aspect us, aspect , air , extérieur . Vir liberal i, honest a specie. Species, statura ad dignitatem apposita. 5. Pars generis, espèce . Virtutes specie dispares prudent i a conjunguntur. SPĔCILLUM, i, n. Sonde , instrument de chirurgie . SPĔCĬMEN, ĭnis, n. Marque , preuve exemple , image . Syn. Indicium, significatio; exemplum. Phras. Juvenis specimina dat multa virtutis, ce jeune homme donne des preuves de vertu . Optime se ostendit; document a futuri judicii dat maxima; multa in eo specimina virtutis cernuntur, elucent; experiment a edit egregiæ virtutis. Usus : 1. Specimen virtutis dare, capere. 2. Exemplum, modèle , type , exempla ire . Cato specimen temper antiæ ac prudent iæ. SPĔCĬŌSĒ, Magnifiquement , pompeusement . Usus : Speciose cum ornatu ingredi. SPĔCĬŌSUS, a, um, Beau , brillant , magnifique . Syn. Illustris, eximius. Usus : Reversion is has speciosas causas habeo, j’ai de belles, d’excel len tes raisons de mon retour . SPECTĀBĬLIS, e, gen. com. Qu’on peut voir , visible ; digne d’être vu . Syn. A spec tabi lis. Usus : Corpus cœli spectabile effectum est, animus autem oculorum effugit obtutum, le monde est visible , l’âme fuit nos regards . SPECTĀCŬLUM, i, n. Aspect , spectacle ; représent at i on , jeux publics . Syn. Res ad spectandum proposita, præsertim cum pomp a et apparatu, ut sunt lud i et ali a ejus generis. Epith. Acerbum, egregium, jucundum, luctuosum, miserrimum, præclarum. Usus : Res cœlestes quarum spectaculum ad hominem tantum pertinet Spectaculum dare, præbere. Magnus ex iis spectaculis plausus est excitatus. Cf. Ludus .
Readham'da tam maddeyi gor →