ANTRUM
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 8
i, n. Antre , caverne . * Syn. Cavern a, spec us. 1. ĀNUS, i, m. Anus , fondement . Usus : Anum appellas alieno nomine, cur non suo potius? 2. ĂNŬS, ūs, f. Vieille femme . Epith. Delira, excors, fatidic a. Usus : Quæ anus, ita, ut tu, deliret. ANXĬĒ, Avec anxiété . * Syn. Sollicite, curiose, religiose, cum anxietate. Usus : Anxie rem ferre videtur. Anxie quærit. ANXĬĔTAS, ātis, f. Anxiété , tour ment , souci . Syn. Sollicitudo, dolor. Differ. Anxietas ab angore ut ebrietas ab ebriositate. Cf. Afflict or . ANXĬUS, a, um, Inquiet , tour menté . Syn. Natura proclivior ad angorem, sol licit us. Phras. 1. Anxius sum, je suis inquiet . In an gust i is sum; omnibus rebus urge or; in summas an gust i as adduct us, inclusus sum; valde suspenso animo exspecto, qui evadam. Angor animo; metu conficior et angore. In sollicitudine sum; non mediocrem habeo, sustineo sollicitudinem; hæret in me sollicitudo ill a; disc ruc i or animo; sol licit or plurimis mod is; animo male est, exed or, excrucior, emaceror. Nullum mihi temp us sine sollicitudine in terce dit; vehementer re ist a commove or. Angitur in tim is sensibus, il est profondément troublé , inquiet . Cruciatur, æstuat, titubat, hæsit at; quo se vert at, nescit. Qui homini æstus, quis error, quæ tenebræ? quid ille, caput sinistra per fri cans, secum com murmur at? nocturno metu, et diurno vitam agit angore pleni imam. Æger animi, trepid us rerum suarum, nec satis cert us, quo loco res suæ sint; afflict at se, manus supplices ad cœlum tend it; cogitation i bus animum exed it; gravatum animi anxietate corpus ægre trahit. In angustum ejus coguntur cop iæ. 2. Anxio te animo e e video, je vois que vous êtes triste , inquiet . Sentio te ægritudine confici; multis cur is urger i; affligi mœrore et consumi. Non me fug it, quant is curarum fluctibus, quant is perturbation i bus animus jactetur tuus. Video, te in molest is simis e e cur is; mœrore contra hi; ægritudine con tabes cere. Tristibus vexatum cur is; angoribus implicatum; sollicitudine æstuantem te conspicio. Magnis mihi cur is agi, magnis prem i, angique sollicitudinibus videris. Nisi me conjectura fall it, multum acerb it at is tibi exortum est; magnum mœrorem eo ex casu cepisti, suscepisti, hausisti; ingentem ea tibi res sollicitudinem in cu it; multas tibi cur as dedit. Angorem cap is, ut video, nimium; angori te das, dedis, implicas nimio; speciem mali majorem anxio animo tibi figuras; sollicitudine exsanguis es; in an gust i is versaris maxim is. Noctem, reor, cum perpetuis vigil i is, et mag no animi motu agis. Turbata magnopere, quantum conjectura consequor, tibi mens est; gravis tibi inject a est cur a; magnus te in ce it met us. Cf. Affligo , Sol licit us , Timeo . Usus : Morosi sunt, iracund i, anxii et difficiles senes. Sol licit us et anxius am or. Animo e e anxio. Cf. Scrupulosus . ĂPĂGE et ĂPĂGĬTE! Ôte , retire-toi ; arrière , loin d’ici . A big ent is vox est, et fastidientis a liquid. Usus : Apage cum illo. ĂPER, pri, m. Sanglier . Syn. Silvestris porcus. Epith. Ingens. Usus : Hercules cum Erymanthio porco confligens. ĂPĔRĬO, is, ui, ertum, ire, a. Ouvrir . Syn. Patefacio, recludo, resero. Adv. Aliquando, breviter, diligent i us, paulum, studios i us. Phras. 1. Domum me am amicis aperio, ma porte est ouverte à mes amis . Domus mea patet omnibus; nemini clausa est amicorum. Adapertæ, expansæ fores sunt; angulos ædium mearum omnes amicis pervios facio, pan do, resero. 2. Ju it vi aperiri port am, il or donna d’enfoncer la porte . Militi negotium datum est, ut portas moliretur; ser as, claustra que refringe ret, revelleret; impetum in portas faceret. 3. Aperuit litter as, il ouvrit les lettres . Litter as resignavit; vincula epistolæ solvit, laxavit. 4. Animum aperire grave est, ouvrir son cœur est chose grave . Grave est, denudare judicia sua; animum patefacere; occult a sua apud aliquem expromere. Res est periculi plena, significationem dare, animi sui, sic ut sens us, voluntates ac studia quisque intel lig at, per spic i at, cognoscat; ut pateant, exstent, perspecta sint studia nostra; ut ex sign is quisque obviis de sensu nostro conjiciat. Usus : 1. Non ita claudenda est res familiar is, ut eam benign it as aperire nesciat; nec ita reseranda, ut pate at omnibus, il ne faut être ni prodigue, ni avare . 2. Declaro, indico, explico, di ero aperte, facile red do, découvrir , montrer , parler de ... Studia, consilia, cog it at i ones, sent ent i am me am tibi aperire soleo. Philosophiæ fontes So crates primus aperuit. Ego in senatu sceleratorum consiliorum fontes omnes aperui. Virtus sib i reditum in patriam aperit. Fores amicitiæ, occasionem ad invadendum aperire. ĂPERTĒ, Ouverte ment . Syn. Publice, plane, pal am, non obscure, non di imulanter. )( Tecte, ex insidiis, clam. Phras. Res in aperto, ac propatulo loco; in ore, atque oculis provinciæ; luce pal am, inspect anti bus omnibus gest a, chose faite ouverte ment , au vu et au su de tout le monde . Aperti ime et plani ime rem explicare. Proferre a liquid aperte falsum. Simpliciter, candide et aperte loqui. Cf. Palam . ĂPERTŬRA, æ, f. Ouverture . * Usus : Contra eas cell as relinquantur aperturæ. ĂPERTUS, a, um, Ouvert . Syn. Patens, manifest us, plan us, ante oculos posit us. Phras. Homo eat apert is sim us, cet homme est très-ouvert . Eo ingenio nat us est, ut amicitiam et in i mic it i am in fronte prompt am ger at; animo simplici est et aperto, animum in vultu et lingua promptum habet. Cf. Sincerus . Usus : 1. Nihil tam clausum, tam reconditum, quod istius cupid it at i non aperti imum, prompti imumque foret. Apertam simultatem gerere. Apertum scelus. Nihil tam apertum, tam perspicuum. 2. Facilis, perspicuus, sincerus, ouvert ; clair . Multus tibi apert us est ad laudem cursus. Homo apert is sim us. Aperta, dilucida oratio. ĂPEX, ĭcis, m. Sommet . Syn. Fastigium. Usus : 1. Apex senectutis est auctoritas. 2. Diadem a regium, diadème . Aquila Tarquinio apicem imposuit. ĂPHRACTUS, i, f. Vai eau sans pont . Usus : Morata est navigationem aphractorum imbecillitas. Genus est navigii Rhodiis us it at i. ĂPIS, is, f. gen. pl. apium et apum, Abeille . Usus : Homines mollitia fluentes apis aculeum ferre non po unt. Apum exam in a, quibus plurimum natura in genii atque artis tribuit. ĂPŎLŎGUS, i, m. Narration , fable , apologue . Syn. Fabula, in qua brut a animal i a inducuntur loquentia. Usus : Narrationes apologorum. ĂPOPHTHEGMA, ătis, n. Apophthègme . ĂPOSTĂTA, æ, A post at . Syn. Datæ Chris to fidei desert or impi us; desert or sacri instituti. Phras. 1. Nuntium remisit religion i veræ, il a abjuré la vraie religion . Ejuravit Christ i sacra; a fide Chris to data impi a defect i one descivit; ejurato Christ i nomine ad supers titi ones pristinas se recepit; a vera Religione, ab recta in DEUM fide defecit; desert is Christ i castris ad sacrilegas supers titi ones revert it. 2. Defecit a sacri ordinis instituto, il a quitté son ordre, sa profe ion religieuse . Deseruit religiosum, quod profe us erat, institutum; sua voluntate a religiosa se militia segregavit; spreta votorum religione prof an is se iterum cur is, rebusque red did it; abrupt is legum, religionumque vinculis in nefariam se libertatem restituit; descivit a religiosæ familiæ institutis. Obligatam sacramento fidem nefaria instituti desert i one impi us fefelit. ĂPOSTŎLI, ōrum, m. pl. Les Apôtres . Phras. Primi Christianæ leg is Magistri, ac doctores; duodecim Christianæ doctrinæ præcones; legati a Chris to mi i ad omnes terrarum nationes; Christianæ rei publicæ Duodecim viri; Christianæ religion is signiferi; primorum Ecclesiæ principum collegium. ĂPŎTHĒCA, æ, f. Magasin ; cellier , cave . Syn. Cella vinaria, penuaria, etc. Usus : Domos omnium et apo the cas scrutari. APPĂRĀTĒ, Avec appareil , somptueusement . Syn. Cum apparatu, magnifice. Usus : Itaque edit, et bib it jucunde, sane et opipare, et app a rate. APPĂRĀTĬO, ōnis, f. Magnificence . Usus : Magnificent i a, et app a ratio popularium munerum, pompe des jeux publics . APPĂRĀTŬS, ūs, m. Préparatifs ; ornement , apparat . Syn. App a ratio. Epith. Epularum a magnificent i a recedens, magnific us, non privatus, aut plebeius, sed patricius, et prætori us, major, maximus, minor, naval is, præclarus; regius, tantus, tam præclarus, tenuis sim us. Usus : Delectant me magnific i apparatus, vitæque cultus cum elegant i a, et copia. Dies fest us argento, veste, omni apparatu, ornatuque visendo agitur. Regio epularum apparatu accipi. Nullo apparatu pure et dilucide dicere. Hæc erat totius operis designatio, et apparatus. Apparatu nob is opus est, et rebus exquisitis undique, et collect is, acc ers it is, comport at is. APPĀRĔO, es, ui, itum, ere, n. Apparaître , se montrer . Syn. Adsum, præsto sum, vide or, compareo, in conspectum me do. )( Occulto. Adv. Leviter, clarius, facile, nusquam, prorsus, plane, serius. Phras. Apparuit in som no, il apparut en songe . In somnis observata hominis species; repræsent atæ sunt ill i species minarum, iræque cœlestes; cœlo repente delapsa viri species se obviam dedit; in quiete vis us divina specie juvenis; secundum quietem oblata ill i species est hominis; in som no spectabilem habu it virum. Erat in oculis species hominis incogniti; per speciem se oculis obtulit; spectandum se præbuit vir ad eum diem ignotus. Usus : 1. Nulla uspiam nav is prædonum, equi null i, null i equites apparuere. Deus ille sub anguis specte Syllæ apparuit. 2. Patet, liquet, être évident , manifeste . Ut apparet ex ejus oration i bus, fuit vir doctus. Quo mag is opprimitur, eo mag is ejus virtus eminet, et apparet. App are bunt demum fraudes tuæ, dilucebunt, detegentur. Cf. Emineo . APPĀRĬTĬO, ōnis, f. Fonction d’appariteur . Syn. Apparitor is officium. Epith. In longa ejus app a rit i one fidem ejus, et abstinent i am cognovi. APPĀRĬTOR, ōris, m. Appariteur , nom générique de to us les officiers sub alternes attachés aux mag is trats romains . Syn. Satelles, stipator. Epith. Humilis et abject us, nece arius, recens. Usus : Quis unquam apparitor tam humilis, et abject us. APPĂRO, as, avi, atum, are, a. Préparer . Syn. Comparo, paro. Adv. Omnino, opipare. Differ. Præparare est antea utilia parare; apparare pertinet ad dignitatem quamdam, ac verius pomp am. Usus : Bellum apparavit, suscepit, confecit. Convivium, cœnam, nuptias, prandium apparare et ornare. Crimina in insontem apparare. Ludi apparat is simi. Instruct a et apparat a dom us rebus omnibus. Cf. Paro , Instruo . APPELLĀTĬO, ōnis, Appel (en justice) ; appellation , dénomination . Syn. Compellatio. Epith. Imp rob is sima, in an is, levis, venal is. Usus : Regum appel lati ones venales erant. Le titre de roi était à vendre. Ea Tribunorum appellatio in terces sit auxilii causa. APELLĀTOR, ōris, m. Appelant, qui interjette appel . Usus : Vix manus ab illo appellatore abstinebantur.
Readham'da tam maddeyi gor →