INSUESCO

is, ēvi, ētum, escere, n. S’accoutumer à . Syn. A uesco. Cf. A uesco . INSUĒTUS, a, um, Qui n’a pas l’habitude . Syn. In so lens, imperitus. )( A uetus. Usus : In suet us bell i, armorum in so lens. Cf. Imperitus . INSŬLA, æ, f. Ile . Syn. Terra ubique aquis cinct a. Epith. Extrema, incult a, magna, media, parva et referta divitiis, plena, atque ornata, sacra, tenera, tot a, venal is. Insulæ fructuosi imæ, multæ. Usus : Fabulæ ferunt, in be a to rum insulis eos, qui caste ætatem egerint suam, immortale ævum degere. INSULSĒ, Sottement . Usus : Inepte, frigide, insulse loqui. INSULSĬTAS, ātis, f. Sottise . Syn. Stultitia, inept iæ. Usus : Quis ejus insulsitatem fer at? Cf. Ineptiæ .